Carcassonne Kalesi · Carcassonne · Bağımsız rehber
Carcassonne Kalesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Üç kilometrelik çifte sura dizilmiş elli iki kule ve bu surların üzerinde, burada baştan sona anlatılan beş nokta. Bunların dışında kalan bir kuleyi, kapıyı ya da oyma bir başı fotoğraflayın, hikâyeyi Chiaro sürdürsün.
Chiaro tarafından hazırlandı. Carcassonne Kalesi yönetimiyle bağlantılı değildir.
Porte Narbonnaise
Carcassonne Kalesi
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Carcassonne Kalesi ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Kendi başınıza gezeceğiniz Carcassonne Kalesi sesli rehberimiz, tepeyi doğudan batıya geçen beş duraktan oluşuyor. İlk üçü hiçbir ücret gerektirmiyor: ana kapının dışındaki yaklaşma yolunda dinleyeceğiniz Porte Narbonnaise; birkaç adım kuzeyde, iki sur arasındaki açık şerit olan lices; ve barbakana varmadan önce kasabanın içinden görülen şatonun hendeği, köprüsü ve ahşap savunma galerileri. Son ikisi anıt biletine dahil: şatonun içindeki Cour d'honneur, ardından batı surları ve Aude Nehri'nin üzerinden Pirenelere uzanan geniş manzara. Beş kaydın toplamı aşağı yukarı on iki dakika sürüyor; işletme ise şato ve sur yürüyüşünün kendisi için yaklaşık iki saat öngörüyor.
Ziyaretinizi planlarken dayanacağınız her bilgi, saatlerden ve fiyatlardan ücretsiz günlere ve biletin neleri kapsadığına kadar, remparts-carcassonne.fr adresinden geliyor. Şatoyu ve surları yöneten devlet kurumu Centre des monuments nationaux (Ulusal Anıtlar Merkezi), ziyaret koşullarını orada yayımlıyor. Tarih bilgileri aynı kurumun kendi tarih sayfalarına ve Fransızca ile İngilizce Vikipedi'ye dayanıyor. Anıt, saatlerini ve fiyatlarını yılda iki kez, 1 Nisan'da ve 1 Ekim'de değiştiriyor. Bilet gişesindeki pano burada yazanlarla çelişirse panoya uyun; bize de haber verin, sayfayı düzeltelim.
Durak 1 / 5 · Porte Narbonnaise'in dışında, Cité'nin doğu tarafındaki ana kapısının önünde, batıya, hendeğin ötesindeki iki kuleye dönük; herkese açık ve ücretsiz
Porte Narbonnaise
Yaptıran: Kral III. Philippe (Cesur), 1280 civarı; mazgallı siperlerin ve çatının onarımı: Eugène Viollet-le-Duc (1814–1879), 1859–1860 · 1280 civarı; onarım 1859–1860 · Kaba yonu taş örgülü kumtaşı; her biri 30 metre yüksekliğinde iki kule
Şunlara dikkat edin
- Her kuledeki mahmuz biçimli çıkıntı. İkisi de düz bir silindir değil: her biri yaklaşma yoluna doğru sivri bir uçla uzanıyor; amaç, atışları yana savuşturmak.
- Kulelerin arasında, geçidin üstündeki nişi: üç dilimli kemeriyle ve içindeki Meryem Ana heykeliyle.
- Köprünün yanındaki büstü ve altına kazınmış CARCAS SVM yazısını. Bu bir kopya; başı bir Orta Çağ kilit taşından yapılmış on altıncı yüzyıl orijinali şatonun içinde.
Konuşma metni (2:29)
Cité'nin doğu tarafındasınız; batıya, Porte Narbonnaise'in iki kulesine bakıyorsunuz, köprü ve kuru hendek de önünüzde. Burası ana kapı ve bu yöne bakmasının bir nedeni var. Doğuda tepe yumuşak bir eğimle iniyor; bu da yukarıya mal taşımayı kolaylaştırıyordu, ama bir orduyu çıkarmayı da aynı ölçüde. Bu yüzden bütün kalenin en ağır savunmaları buraya yapıldı.
Kulelerin biçimine bakın. Düpedüz yuvarlak değiller. Her biri size doğru uzanıp sivri bir mahmuz oluşturuyor; böylece ona yöneltilen atışlar tam karşıdan vuracağına yana kayıp gidiyordu. Her kule otuz metre yüksekliğinde. İkinci katta büyük bir muhafız salonu ikisini birbirine bağlıyor. Kuleler aynı zamanda erzak deposuydu, birinde bir sarnıç, ötekinde bir mahzen vardı; böylece içerideki askerler uzun bir kuşatmaya kendi başlarına dayanabiliyordu. Narbonnaise adını almadan önce bu kapının adı Porte de Pressan'dı ve kendi başına bağımsız bir istihkâm olarak tasarlanmıştı. Kemerin arkasındaki geçit, aşağı indirilen iki demir parmaklıkla kapatılıyordu; yukarıda da ikisinin arasında sıkışıp kalanlara saldırmak için bir delik vardı.
Kapı 1280 civarında, Üçüncü Philippe ile Dördüncü Philippe Carcassonne'a yeni surlar yaptırmaya karar verdiğinde yükseldi ve verilen mesaj güneye yönelikti. Buradan Pirenelerin eteklerini görebilirsiniz; onların ötesinde, Fransa'nın kendini korumaya çalıştığı rakip, Aragon Krallığı uzanıyordu.
Geçidin üstünde, iki kulenin arasında, üç dilimli kemerli bir nişte Meryem Ana heykeli duruyor. Şimdi köprünün yanında aşağıya bakın: tuhaf, gülümseyen yüzlü bir kadının taş büstü ve ayağında CARCAS SVM, yani Ben Carcas'ım sözleri. Bu bir kopya; on altıncı yüzyıldan kalma orijinali şatonun içinde saklanıyor. Heykeltıraş baş için eski bir Orta Çağ kilit taşını kullanmış; kadının kollarındaki papatyalar da 1538'de kentten geçen Marguerite d'Angoulême'e, Kral Birinci François'nın kız kardeşine bir iltifat olabilir.
Efsaneye göre Leydi Carcas kenti beş yıl boyunca Şarlman'a karşı savundu. Son domuzu son çuval buğdayla besleyip en yüksek kuleden aşağı attı; Franklar da kentin yiyecekle dolup taştığına hükmedip çekildi. Leydi Carcas bütün çanları çaldırdı, bir asker Carcas sonne, yani Carcas çan çalıyor diye bağırdı ve kent adını böyle aldı. Tarih daha yavan. 759'da Carcassonne'u Sarazenlerden, yani Endülüslü Müslümanlardan alan Frankların başında Kısa Pepin vardı ve oğlu Şarlman o sırada on yedi yaşındaydı.
Köprüye adım atmadan önce bir itiraf. Birazdan üzerinden geçeceğiniz asma köprüyü on dokuzuncu yüzyılda Viollet-le-Duc ekledi; 1859 ve 1860'ta kapının mazgallı siperlerini ve çatısını yeniden yaparken. Özgün kapının hiçbir zaman asma köprüsü olmamıştı.
Durak 2 / 5 · Lices, iki sur arasındaki açık şerit, Porte Narbonnaise'den girilir; lices basses (aşağı lices) için sağa, kuzeye dönün; belediyeye ait ve ücretsiz
Lices: iki sur arası
İç sur: üçüncü-dördüncü yüzyıl Galya-Roma temelleri üzerinde; dış sur: 1226'dan sonra, Fransa kralları için; onarım: Eugène Viollet-le-Duc (1814–1879) ve ardılları; son evlerin yıkımı: 1911 · Üçüncü yüzyıldan 1300 civarına; temizlik ve onarım 1853–1911 · Kumtaşı; surlar 10 ile 12 metre yüksekliğinde; dış sur 1.600 metre uzunluğunda ve 14 kuleli, iç sur 24 kuleli
Şunlara dikkat edin
- Bu kuzey taraftaki iç surun alt kısmında tuğla sıraları. O kuşaklı örgü Galya-Roma suru, Cité'nin en eski yapı dokusu.
- İki halka arasındaki fark: alçak, yuvarlak dış kuleler, birçoğu çatısız; karşılarında iç surun daha yüksek, çatılı kuleleri. Ele geçirilen bir dış kule hiçbir sığınak sunmamalıydı.
- Orta Çağ kulelerinin genişleyen eteği: tepeden atılan her şey sekerek aşağıdaki saldırganlara geri dönsün diye yapılmış.
Konuşma metni (2:21)
Dış kapıyı geçtiniz, iç kapıya ise henüz gelmediniz: şimdi lices'tesiniz, iki sur arasındaki açık toprak şeritte. Sağa, kuzeye dönün ve şerit boyunca biraz yürüyün. Dış tarafınızdaki alçak sur dış halka. İç taraftaki yüksek sur, birbirine yakın kuleleriyle, iç halka.
Bu alanın ne işe yaradığını düşünün. Dış surdan aşan bir saldırgan kente ulaşmış olmuyordu. Buraya, hiçbir siper bulunmayan düz bir zemine iniyor, arkadaşlarından kopuyor ve iki ayrı hattın ateşine açık kalıyordu. Dış kuleler yuvarlak, çoğu zaman alçak ve birçoğu çatısız bırakılmış; bu da bilerek yapılmış: Böyle bir kuleyi ele geçiren düşman, iç sur üzerine ateş açtığında altına sığınacak hiçbir şey bulamıyordu.
Bu kuzey tarafta, lices basses denen aşağı kesimde, iç surun alt kısmına bakın. Buradaki en eski duvar örgüsü Galya-Roma döneminden: araya tuğla sıraları geçirilmiş küçük, düzgün taşlar. Bu sıralar sura biraz esneklik kazandırıyor, oturmaları da emiyordu. Bu ilk sur üçüncü ve dördüncü yüzyıllarda yükseldi ve yaklaşık 1.200 metre boyunca uzanıyordu. Onun kuleleri, dışarıdan at nalı gibi kıvrılan, içeriden düz olanlar; yükseklikleri 11,65 ile 13,7 metre arasında değişiyor ve işletme, bu cephede en iyi korunmuş olarak Marquière ve Vieulas kulelerini gösteriyor.
Dış sur 1226'dan sonra, Carcassonne Fransız tacına geçtiğinde yapıldı: 1.600 metre uzunluğunda ve on dört kuleli, iç halkadaki yirmi dört kuleye karşılık. Duvar yüzü geniş ve kaba örüldü; bu da hücum merdivenlerini sallantıda bırakıyordu. Sonraki dönem kulelerin dışa doğru genişleyen eteğine de bakın. Tepeden atılan her şey o eğime çarpıp aşağıda duran kim varsa ona doğru sekiyordu.
Bu alan tarihinin büyük kısmında boş değildi. Barış zamanında lices her türlü halk etkinliği için kullanılırdı. Sonra, on yedinci yüzyıldan itibaren Cité boşaldıkça yoksul dokumacılar evlerini surlara dayayarak kurdu; on dokuzuncu yüzyılda yetkililer lices'te bu evlerden 112 tane saydı, çoğu bir gecekondudan pek farklı değildi. Onarım ilerledikçe evler kaldırıldı, sonuncuları da 1911'de yıkıldı.
Bu surların bir yerinde, Trauquet adlı büyük, dikdörtgen bir blok var; adı Oksitancada küçük delik demek. Lices'ten Cité'nin dışına uzanan bir yeraltı geçidinin girişini gizliyordu: herkesi dışarıda tutmak için tasarlanmış bir kalenin içine yerleştirilmiş gizli bir çıkış yolu.
Durak 3 / 5 · Cité'nin içinde, şatonun doğu barbakanının ve hendeğin üzerindeki köprünün önünde, batıya dönük
Şatonun hendeği, köprüsü ve doğu kapısı
Trencavel sarayının kurucusu: Bernard Aton IV, 1130 civarı; kral için tahkimat: 1228–1239; ahşap savunma galerilerinin yeniden yapımı: Eugène Viollet-le-Duc (1814–1879); 1889'dan itibaren şatonun onarımı: Paul Boeswillwald (1844–1931) ve Henri Nodet (1855–1940) · 1130 civarı; tahkimat 1228–1239; onarım 1889–1902 · Kumtaşı ve yeniden yapılmış ahşap savunma galerileri; şatonun ve kendi surunun üzerinde dokuz kule
Şunlara dikkat edin
- Sur tepesi boyunca ve sağdaki kulenin çevresindeki ahşap galeriler: dimdik aşağıya atış yapmak için boşluğun üzerine asılmış çıkmalar. Viollet-le-Duc'ün yönetiminde yeniden yapıldılar.
- Şatonun kulelerindeki arduvaz külahlar: alçak, Roma kiremitli çatıların bölgesinde eleştirmenlerinin saldırdığı kuzeyli çatı geleneği.
- Kapının kendisinden önce iki engel: öndeki barbakan ve köprünün altındaki, iç sura kadar her yanı dolanan hendek.
Konuşma metni (2:24)
Yeniden surların içinde, şatonun önündeki alan açılana kadar Cité'nin içinden batıya yürüyün. Barbakanın önünde durun, köprü ve hendek tam karşınızda olsun, ve neyle karşı karşıya olduğunuzu iyice görün: bir kalenin içinde bir kale.
Başlangıçta böyle değildi. 1067'de Trencavel ailesi Carcassonne vikontluğunu aldı ve 1130 civarında burada, eski Roma surunun üzerinde, yamacın en dik indiği batı tarafında bir saray, bir palatium yaptırdı. Burası bir konuttu ve onu kasabadan ayıran şey ahşap bir çitten pek fazlası değildi. Katarlara karşı başlatılan Haçlı seferi 1209'da Carcassonne'a ulaştığında, çatıları birer atış mevziine çevirmek için üzerlerine mazgallı siperler eklendi. Ardından kent kralın eline geçti ve saray 1228 ile 1239 arasında önünüzdeki kaleye dönüştürüldü: ahşap çitin yerine taş duvarlar, iç sura kadar her yanı dolanan bir hendek, girişin önünde bir barbakan ve iki kule arasında, dökme mazgalları, demir parmaklığı ve ağır kanatlarıyla bir kapı. Köprü önce sabit bir açıklıktı, sonra dönen bir bölüm oldu, en sonunda da karşı ağırlıklarla işleyen bir asma köprü. Surlar kralın seneşalini, yani bölgedeki temsilcisini, yalnızca istilacılara karşı değil, krala bağlılığından henüz emin olunamayan Carcassonne halkına karşı da koruyordu.
Şimdi sur tepesi boyunca ve sağdaki kulenin çevresindeki ahşap galerilere bakın. Bunlar ahşap savunma galerileri: boşluğun üzerine asılmış ahşap bölmeler; bir arbaletçi buradan dimdik aşağıya, surun dibine ve lices'e atış yapabiliyordu. Ahşap çürüdüğü için Orta Çağ'dan kalma bu tür galerilerden dünyada ancak bir avuç ayakta. Bunlar Viollet-le-Duc'ün yönetiminde yeniden yapıldı ve Carcassonne'u, bir şato surunu kuşatmaya hazır hâliyle görebileceğiniz ender yerlerden biri hâline getiriyor.
Çatılar ise öteki tartışma konusu. Viollet-le-Duc kuleleri, kuzey Fransa'daki şatolar gibi, dik arduvaz külahlarla örttü ve bu yüzden eleştirildi; çünkü burası alçak, Roma kiremitli çatıların diyarı. Onun yanıtı şuydu: Bölgeyi ele geçiren Haçlılar kuzeyden gelmişti ve kendi ustalarını da getirmiş olabilirlerdi; üstelik o, alanda arduvaz parçaları bulmuştu. Bugün Cité'de iki tür çatı da duruyor ve surların üzerinden onları ayırt edebilirsiniz.
Şatonun bittiğini göremedi. 1879'da öldü; burada çalışmalar ancak 1889'da, öğrencisi Paul Boeswillwald'ın, ardından da Henri Nodet'nin yönetiminde başladı. Bundan önce, on dokuzuncu yüzyılda, bina hapishane olarak kullanılmıştı.
Durak 4 / 5 · Château comtal (kontluk şatosu), Cour d'honneur, girişten sonraki ilk avlu; standart bilete dahil
Cour d'honneur, şatonun şeref avlusu
Yapanlar: 1130 civarından itibaren Trencavel vikontları; şapel eklentisi: 1150; ikinci kat: 1240 civarı; değişiklikler: on sekizinci yüzyıla kadar; 1889'dan itibaren onarım: Paul Boeswillwald (1844–1931) ve Henri Nodet (1855–1940) · 1130 civarından on sekizinci yüzyıla · Dikdörtgen bir avlunun çevresinde kumtaşı kanatlar; 1150 tarihli şapelle U biçimli plan; ikinci kat 1240 civarında eklendi
Şunlara dikkat edin
- Tek duvarda iki çağ: uzun kanadın alt kısmında sivri Gotik pencereler, üstünde dörtgen, taş kayıtlı pencereler.
- Kare kuledeki küçük ikiz pencere: tek bir ince sütunceye oturan iki yuvarlak kemer, Trencavel sarayının Romanesk üslubunda.
- Çatılar: uzun kanatta Roma kiremidi, kulede arduvaz; onarım sırasında üzerinde tartışılan iki çatı geleneği.
Konuşma metni (2:12)
Artık içerdesiniz, şatonun kalbindeki avluda, Cour d'honneur'de. Ortaya geçin ve yavaşça dönün, çünkü çevrenizdeki duvarlar farklı yüzyıllara ait. Bu dikdörtgenin çevresindeki binalar on ikinci yüzyılla on sekizinci yüzyıl arasında defalarca elden geçirildi ve bunu tek bir cephede okuyabilirsiniz: uzun kanadın alt kısmında sivri Gotik pencereler, onların üstünde dörtgen, taş kayıtlı pencereler, kare kulede de küçük bir Romanesk ikiz pencere, tek bir ince sütunu paylaşan iki kemer.
Trencavel'ler burada yaşadı. Sarayları iki kanatlı bir yapı olarak başladı. 1150'de bir şapel eklendi ve plan bu avlunun çevresinde bir U harfi gibi kapandı; 1240 civarında da bütün yapıya ikinci bir kat çıkıldı. Trencavel'ler Carcassonne'u topraklarının merkezi yapmak istiyordu; şato zengin biçimde süslenmişti ve trubadurlarla doluydu.
O dünya bu binada sona erdi. Bir Ağustos 1209'da Haçlı ordusu Cité'yi kuşattı. Daha büyük bir orduyla karşı karşıya kalan, susuz ve mültecilerle dolup taşan kentte Raimond-Roger Trencavel, içerideki insanların canı karşılığında ayın on beşinde teslim oldu. Kendi şatosunun zindanına kapatıldı ve on Kasım'da orada dizanteriden öldü. Bazı kaynaklar, Haçlı seferinin önderi Simon de Montfort'un emriyle işlenmiş bir cinayetten söz ediyor; kesin olan hiçbir şey yok.
1226'dan sonra şato kralın seneşaline ait oldu. On dördüncü yüzyılın başında, bugün ikinci avlu Cour du Midi'nin bulunduğu yerde şömineli ve Gotik pencereli büyük bir salon inşa edildi; güneydoğu kanadının birinci katında da seneşal yetkisini kullanıyordu. O ikinci avludan, Cité'nin en yüksek kulesi olan kare gözetleme kulesi Tour Pinte yükseliyor. Aynı avlunun altında, 1926'da ilk müze sorumlusu kırk metrekarelik bir Roma mozaiğini gün ışığına çıkardı; büyük olasılıkla soylu bir evin zeminiydi.
Sonraki yüzyıllar buraya daha hoyrat davrandı. Şato on dokuzuncu yüzyılda hapishane oldu; 1944'te Alman birlikleri onu cephane ve patlayıcı deposu olarak kullandı ve Cité'nin sakinlerini dışarı çıkardı. 1961'de burada bir müze açıldı.
Gezerken arkeoloji deposunda iki şeyi aramaya değer. Biri, kapıda yanından geçtiğiniz Leydi Carcas büstünün orijinali. Öteki ise Sarazenlerle savaşan Frankları gösteren, on ikinci yüzyıldan kalma bir duvar resmi; kısa süre önce Orta Çağ destanı Fierabras'tan bir sahne olarak tanımlandı ve bu şato daha Trencavel sarayıyken onun için yapıldı.
Durak 5 / 5 · Batı cephesindeki sur yolunda, şatodan çıkarken, batıya, Porte d'Aude'un üzerinden aşağı kente doğru dönük; standart bilete dahil
Batı surları ve Aude manzarası
Üçüncü-dördüncü yüzyıl Galya-Roma suru; yeniden yapanlar: Vizigotlar ve Fransa kralları; 1855'ten itibaren onarım: Eugène Viollet-le-Duc (1814–1879) ve ardılları · Üçüncü yüzyıldan 1300 civarına; onarım 1855'ten itibaren · Galya-Roma temelleri üzerinde kumtaşı iç sur; at nalı biçimli kuleleri 11,65 ile 13,7 metre yüksekliğinde ve 4,50 ile 7 metre genişliğinde
Şunlara dikkat edin
- Porte d'Aude'a doğru zikzak çizerek inen surlar: batı kapısını bir tuzağa çeviren zikzaklı geçitler ve sahte kapılar.
- Aude'un karşı yakasındaki aşağı kent, Bastide Saint-Louis: Dokuzuncu Louis'nin 1240 isyanından sonra sürdüğü insanlar için kuruldu.
- Güney ufkundaki tepeler: Corbières; açık havada arkalarında Pireneler, Aragon'la eski sınır.
Konuşma metni (2:27)
Şatodan çıkan yol batı surlarına tırmanıyor; işletmenin kendi sur rehberi de sizi bu tarafa yönlendiriyor. Batıya, korkuluk duvarının ötesine dönün. Zemin altınızda dik bir şekilde iniyor ve şatonun bu sura yaslanarak kurulmasının nedeni de bu: bu tarafta savunmanın yarısını yamaç üstleniyordu.
En yakındakinden başlayın. Aşağıdaki surlar, nehre bakan batı kapısı Porte d'Aude'a doğru tepeden zikzak çizerek iniyor. Bu kapı bir tuzak olarak tasarlanmıştı. Yüksek kemerler hiçbir yere çıkmayan sahte kapıları gizliyor, geçitler de sahanlıklarla zikzak çizerek tırmanıyor; böylece zorla içeri giren saldırganlar bir bölmeden ötekine hapsediliyor ve her yandan atış altına alınıyordu. Kapı kemerinin kendisi Vizigot işi, yuvarlak ve tuğla kuşaklı; üstündeki ağır, çıkıntılı bölüm ise Viollet-le-Duc'ün eseri ve tarihçiler onu hataları arasında sayıyor. Aynı kapı filmlerde kendi kendini de oynadı: Les Visiteurs'de, Robin Hood: Hırsızlar Prensi'nde ve Le Corniaud'da.
Bu cephedeki kuleler eski olanlar. At nalı biçimine dikkat edin: dışa doğru kavisli, kente doğru düz. Bu Roma planı; önce Vizigotlar, sonra da Fransız kralları onu yeniden inşa etti. Surlardaki çalışmalar 1855'te bu tarafta, iç surun batı-güneybatı kesiminde başladı; bu batı halkasını ziyaretçiler için güvenli hâle getirme çalışmalarıysa 2014'te başladı.
Şimdi gözlerinizi Aude'un karşısına kaldırın. Karşı yakadaki kent Bastide Saint-Louis, yani aşağı kent; varlığını başarısız bir isyana borçlu. 1240'ta Raimond Trencavel, surların dışındaki varoşların yardımıyla kenti geri almaya çalıştı. Başaramayınca Dokuzuncu Louis hainlerin evlerini yerle bir ettirdi ve sahiplerini her şeye yeniden başlamaları için nehrin öbür yakasına gönderdi. Her kıyıda bir tane olmak üzere iki kent, tek bir cezadan doğdu.
Sonra solunuzdaki ufka, güneye bakın. Tepeler Corbières; açık bir günde Pireneler onların arkasında yükselir. Yüzyıllar boyunca önemli olan yön buydu: Aragon oranın ötesindeydi ve bugün içinden geçtiğiniz her şey ona karşı durmak için yapılmıştı. 1659'da Pireneler Antlaşması sınırı güneye taşıdı, kale amacını yitirdi ve 1804'te Napolyon onu kaleler listesinden çıkarttı. 1849'da hükümet surları yıkmaya karar verdi. Yöre halkı Jean-Pierre Cros-Mayrevieille ve Prosper Mérimée önderliğinde bu karara karşı mücadele etti ve karar geri alındı. Onarım 1853'ten 1911'e kadar sürdü; kurtardığı şey de üç kilometrelik çifte sur üzerinde elli iki kule oldu: 1997'den beri bir Dünya Mirası alanı.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Carcassonne Kalesi'ndeki her şeye doğrultun.
Elli iki kule var ve bu yürüyüş yalnızca bir avucunda duruyor. Kameranızı bir mazgala, bir Roma tuğlası kuşağına, arkeoloji deposundaki oyma bir başa ya da nehrin öte yakasındaki bir çan kulesine doğrultun; Chiaro onun ne olduğunu ve Romalılardan Viollet-le-Duc'e kadar Cité'nin hangi ustalarının onu oraya koyduğunu bulsun, siz surların çevresinde ilerlerken sorduğunuz her yeni soruyu da yanıtlasın.
Gitmeden önce
Ulaşım
Château et remparts de la Cité de Carcassonne, 1 rue Viollet-le-Duc, 11000 Carcassonne. Cité, kentin güneydoğusunda, Aude Nehri'nin sağ kıyısındaki bir tepenin üzerinde. Doğu taraftaki ana kapı Porte Narbonnaise'den girin ve sokaklar boyunca batıya yürümeye devam edin: şato surların içinde, en uçtaki batı tarafında.
Trenle Carcassonne garına gelinir. Aşağı kentten Aude'u Cité'ye en yakın noktada geçen köprü, yayalara ayrılmış Pont-Vieux; Orta Çağ'da karşıya geçmenin tek yolu da buydu. Karayoluyla, işletmenin yol tarifi A61 otoyolunu kullanıyor: Perpignan ya da Montpellier'den gelirken 24 numaralı çıkış, Toulouse'dan gelirken 23 numaralı çıkış, ardından merkeze doğru N113.
Bilet ve giriş
- Cité'nin sokakları ve iki sur arasındaki lices belediyeye ait ve kimse buralar için para almıyor; birinci, ikinci ve üçüncü duraklar da burada. Tek bir bilet, sur yolları ve arkeoloji deposuyla birlikte şatoyu ve surlardaki panoramik yürüyüşü kapsıyor: gişede Nisan-Eylül arası 19 avro, Ekim-Mart arası 13 avro. 18 yaş altındakiler ücretsiz giriyor; AB vatandaşı olan ya da Fransa'da düzenli olarak ikamet eden AB dışı ülke vatandaşı 18-25 yaş arası gençler de belge göstererek ücretsiz giriyor. Yer sayısı sınırlı ve işletme rezervasyon yapmayı kesinlikle öneriyor.
- Yaz saatleri, Nisan-Eylül arası, 10.00-18.30; 17.45'ten sonra kimse içeri alınmıyor. Kış saatleri, Ekim-Mart arası, 9.30-17.00; son ziyaretçiler 16.15'te giriyor. Anıt 1 Ocak'ta, 1 Mayıs'ta ve Noel günü (25 Aralık) kapalı. Yaklaşık iki saat ayırın ve günün son giriş saatini almayın: kapanışa doğru salonlar ve sur bölümleri birer birer kapanıyor, o saatle şatonun ve surların tamamını göreceğiniz garanti değil ve bilet ücreti iade edilmiyor.
- Anıt, Avrupa Miras Günleri'nde, yani eylülün üçüncü hafta sonunda, ve ocak, şubat ve mart aylarının ilk pazar günü herkesi ücretsiz kabul ediyor.
- Valizle içeri girilmiyor, ama bebek arabaları için park yeri var; şatoda flaş kullanmadığınız sürece fotoğraf çekmek serbest.
Resmî sesli rehber
Anıtın kendi sesli rehberi, bilet gişesinden ek ücretle kiralanan bir kulaklık: altı dilde (Fransızca, İngilizce, İspanyolca, Katalanca, İtalyanca, Almanca), ayrıca 6-10 yaş arası çocuklar için bir rota. Kulaklık sizdeyken kimliğiniz gişede tutulur ve gişe saat 16.00'dan sonra kiralama yapmaz. İşletme rehberli turlar da düzenliyor: şatonun tahkimatlarında ve surlarında bir saatlik bir keşif turu ve doksan dakikalık bir anlatımlı tur; ikisinden sonra da normal rotada kendi başınıza devam edersiniz. Şu anda okuduğunuz rehber ücretsiz ve kimlik istemiyor: beş hikâyeden üçü, kimse bilet sormadan önce, ücretsiz sokaklarda ve lices'te çalıyor.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Carcassonne sesli rehberi var mı?
Evet. Bu sayfa onlardan biri: beş durağı her telefon tarayıcısında ücretsiz çalıyor, her oynatıcının altında metnin tamamı yazılı ve ilk üçü, daha hiçbir şey satın almadan, ücretsiz sokaklarda ve lices'te işe yarıyor. Anıtın kendi sesli rehberi kiralık bir kulaklık ve ek ücretli. Bu beş durağın dışında kalan bir kule, kapı ya da oyma için Chiaro uygulamasında bir fotoğraf çekmeniz yeterli, hikâyesini anlatsın.
Carcassonne sesli rehberini bilet olmadan dinleyebilir miyim?
Beş duraktan üçünü evet, çünkü surların kente ait kısmındalar. Porte Narbonnaise, lices ve şatonun hendeğiyle kapısının manzarası, Cité'nin belediyeye ait ücretsiz kısmında. Cour d'honneur ve batı surları ise tek bir biletin kapsadığı Centre des monuments nationaux ziyaretinin içinde.
Resmî Carcassonne sesli rehberi ne kadar?
Giriş biletine ek bir ücretle bilet gişesinden kiralanıyor ve gişe, siz geri getirene kadar kimliğinizi tutuyor. Aralarında Katalancanın da bulunduğu altı dil seçeneği ve 6-10 yaş arası çocuklar için bir rota var; saat 16.00'dan sonra artık verilmiyor.
Carcassonne'daki Cité'ye giriş ücretsiz mi?
Surların içindeki sokaklar ve iki sur arasındaki lices kente ait ve ücretsiz. Ücretli kısım, sur yürüyüşüyle birlikte Château comtal: yaz sezonunda 19 avro, kışın 13 avro; 18 yaş altındakiler ücretsiz giriyor.
Nereden başlamalıyım ve şato ne zaman kapalı?
Doğu taraftaki ana kapı Porte Narbonnaise'in dışından başlayın ve batıya yürüyün. Şato ve surlar 1 Ocak'ta, 1 Mayıs'ta ve Noel günü kapalı; diğer bütün günlerde açık, nisandan itibaren yaz saatleriyle, ekimden itibaren kış saatleriyle.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Carcassonne Kalesi yönetimiyle bağlantılı değildir.