Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ανάκτορα Σένμπρουν · Βιέννη · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός στα Ανάκτορα Σένμπρουν,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Ένα θερινό ανάκτορο με 1.441 δωμάτια, που ξεκίνησε το 1696 ως κυνηγετικό περίπτερο, με πάρκο που απλώνεται 1,2 χιλιόμετρα από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Και οι πέντε στάσεις παίζουν σε αυτή την καρτέλα, και τα υπόλοιπα σας τα λέει το Chiaro από μια φωτογραφία.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τα Ανάκτορα Σένμπρουν.

9:41

Η Αυλή Τιμής και η πρόσοψη προς την αυλή

Ανάκτορα Σένμπρουν, Βιέννη

0:00 2:46
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Αυτός ο ηχητικός ξεναγός στα Ανάκτορα Σένμπρουν σας οδηγεί κατά μήκος του κεντρικού άξονα του ανακτόρου σε πέντε στάσεις που κάνετε μόνοι σας, από τον προαύλιο χώρο ως την κορυφή του λόφου: οι τρεις είναι δωρεάν, οι δύο είναι μέσα με ένα εισιτήριο, και την πρώτη την ακούτε πριν φτάσετε στις μπάρες εισόδου. Η πρώτη είναι στην Αυλή Τιμής, μέσα από την κεντρική πύλη στην Schönbrunner Schloßstraße, με πρόσωπο προς τα νότια, προς την πρόσοψη του ανακτόρου και τη δίδυμη σκάλα του. Ύστερα μπαίνετε και ανεβαίνετε στον κύριο όροφο, το piano nobile: πρώτα η μεγάλη λευκόχρυση αίθουσα στο κέντρο του κτιρίου, έπειτα ανατολικά, στην αίθουσα μνήμης του Φραγκίσκου Στεφάνου με τα πάνελ λάκας. Μετά βγαίνετε στην πλευρά του κήπου, κατευθείαν νότια σε όλο το μήκος του Μεγάλου Παρτεριού ως την Κρήνη του Ποσειδώνα στους πρόποδες του λόφου, και ανεβαίνετε τον λόφο ως τη Γκλοριέτα στην κορυφή, όπου ολόκληρος ο άξονας γυρίζει πίσω προς το ανάκτορο. Οι ηχογραφήσεις, η μία μετά την άλλη, διαρκούν συνολικά περίπου δεκατρία λεπτά. Η ξενάγηση του ίδιου του ανακτόρου σε όλο τον κύριο όροφο διαρκεί περίπου 75 λεπτά, και το πάρκο εκτείνεται περίπου ένα χιλιόμετρο από βορρά προς νότο.

Τα ονόματα, οι ημερομηνίες και οι διαστάσεις σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από τον ιστότοπο του ίδιου του φορέα διαχείρισης, schoenbrunn.at, και από μια δεύτερη πηγή. Το ωράριο αλλάζει με την εποχή και οι τιμές δηλώνονται με την επιφύλαξη εποχικών αλλαγών, οπότε δείτε την επίσημη σελίδα για τη μέρα που θα πάτε. Αν το προσωπικό του ανακτόρου ή μια ανακοίνωση επί τόπου λέει κάτι διαφορετικό εκείνη τη μέρα, ακολουθήστε αυτούς, και στείλτε μας δυο λόγια για να ενημερώσουμε τη σελίδα.

Στάση 1 από 5 · Αυλή Τιμής (Ehrenhof), μέσα από την κεντρική πύλη στην Schönbrunner Schloßstraße, με πρόσωπο προς τα νότια, προς τη δίδυμη σκάλα του ανακτόρου· δωρεάν, πριν από τον έλεγχο εισιτηρίων

Η Αυλή Τιμής και η πρόσοψη προς την αυλή

Γιόχαν Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ (1656–1723) για τον Λεοπόλδο Α΄· ανακατασκευή και επέκταση από τον Νικολάους Πακάσι (1716–1790) για τη Μαρία Θηρεσία· απλοποίηση της πρόσοψης από τον Γιόχαν Άμαν (1765–1834) · Έναρξη 1696· ανακατασκευή 1743–1749· αλλαγές στην πρόσοψη 1817–1819 · Επιχρισμένη τοιχοποιία με πέτρινα πλαίσια, στο κίτρινο του Σένμπρουν· η πρόσοψη προς την πόλη έχει μήκος 175 μέτρα

Προσέξτε

  • Η δίδυμη σκάλα στη μέση της πρόσοψης, με το πέρασμα των αμαξών από κάτω. Αντικατέστησε το 1746 τη μονή εξωτερική σκάλα του Φίσερ φον Έρλαχ, και στις ιδιωτικές περιστάσεις οδηγούσε κατευθείαν στη Μεγάλη Γκαλερί.
  • Πόσο λιτή είναι η πρόσοψη για μπαρόκ ανάκτορο. Ο Γιόχαν Άμαν αφαίρεσε από αυτήν τον ροκοκό διάκοσμο του Νικολάους Πακάσι μεταξύ 1817 και 1819.
  • Οι δύο κρήνες της αυλής, που απέκτησαν και οι δύο νέα γλυπτά το 1776: στην ανατολική πλευρά η Γαλικία και Λοδομερία, που μόλις είχε αποκτηθεί, και η Τρανσυλβανία του Γιόχαν Μπάπτιστ Χάγκεναουερ· στη δυτική ο Δούναβης, ο Ινν και ο Ενς του Φραντς Άντον Τσάουνερ.
  • Το ίδιο το κίτρινο. Έγινε το χρώμα του ανακτόρου μόλις στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα· πριν από αυτό η πρόσοψη ήταν πορτοκαλί και κεραμιδί, έπειτα ώχρα, έπειτα γκρίζα.
Κείμενο (2:46)

Σταθείτε στη μέση της αυλής, με την πύλη πίσω σας και ολόκληρη την πρόσοψη μπροστά σας: εκατόν εβδομήντα πέντε μέτρα κίτρινο, και ένα ζευγάρι λευκές σκάλες που ανεβαίνουν καμπυλωτές προς το κέντρο. Αυτή είναι η Αυλή Τιμής, ο προαύλιος χώρος του ανακτόρου.

Ξεκινήστε από αυτές τις σκάλες, γιατί εξηγούν το κτίριο. Ο Γιόχαν Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ σχεδίασε το πρώτο ανάκτορο σε αυτό το σημείο για τον Λεοπόλδο τον Πρώτο, ως μεγαλοπρεπές κυνηγετικό περίπτερο για τον γιο του, τον Ιωσήφ. Οι εργασίες άρχισαν το 1696, το κεντρικό τμήμα ήταν κατοικήσιμο ως την άνοιξη του 1700, και μάλλον αυτή η ανάθεση χάρισε στον Φίσερ τον τίτλο ευγενείας· από εκεί προέρχεται το «φον Έρλαχ». Το περίπτερό του είχε μία μνημειώδη σκάλα που ανέβαινε ευθεία στη μέση αυτής της πρόσοψης. Το 1746 ο αρχιτέκτονας της Μαρίας Θηρεσίας, ο Νικολάους Πακάσι, την αφαίρεσε. Άνοιξε ένα πέρασμα για άμαξες μέσα από το ισόγειο, κάτω από το κεντρικό τμήμα, έφτιαξε στον όροφο από πάνω δύο μακριές αίθουσες για γιορτές και έχτισε τη δίδυμη σκάλα που βλέπετε τώρα. Σε μια ιδιωτική βραδιά οι καλεσμένοι μπορούσαν να ανέβουν αυτά τα σκαλιά και να μπουν κατευθείαν στη Μεγάλη Γκαλερί. Σε μια επίσημη, το αυλικό τυπικό τούς έστελνε από τον μακρύ δρόμο, μέσω της Γαλάζιας Σκάλας.

Ο Πακάσι έκανε πολλά περισσότερα. Από το 1743 μετέτρεψε το κυνηγετικό περίπτερο σε θερινή κατοικία, από το 1745 η αυτοκρατορική οικογένεια εγκαθίστατο εδώ κάθε καλοκαίρι, και καθώς η οικογένεια μεγάλωνε, πρόσθεσε ημιορόφους κάτω από τον τελευταίο όροφο: στην ανατολική πτέρυγα ως το 1747 και στη δυτική τη δεκαετία του 1750.

Τώρα προσέξτε πόσο λιτή είναι η πρόσοψη. Δεν πρόκειται για μπαρόκ συγκράτηση. Μεταξύ 1817 και 1819 ο αρχιτέκτονας της αυλής Γιόχαν Άμαν αφαίρεσε από αυτή την πρόσοψη τον ροκοκό διάκοσμο του Πακάσι και άφησε τον πιο επίπεδο, πιο ήρεμο τοίχο που βλέπετε σήμερα.

Και το χρώμα είναι νεότερο από τον τοίχο. Δείγματα μπογιάς δείχνουν ότι το περίπτερο του Φίσερ ήταν ανοιχτό πορτοκαλί και κεραμιδί, με λευκές λεπτομέρειες. Επί Μαρίας Θηρεσίας έγινε χρυσή ώχρα, και αργότερα πιο ανοιχτή ώχρα. Ο Άμαν έβαψε τη νέα του πρόσοψη γκρίζα, για να μοιάζει με πέτρα. Το κίτρινο που όλοι λένε κίτρινο του Σένμπρουν επικράτησε μόλις στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, ίσως ως συνειδητή αναφορά στην εποχή της Μαρίας Θηρεσίας.

Δύο ακόμη πράγματα πριν μπείτε. Οι κρήνες στις δύο πλευρές της αυλής απέκτησαν τα γλυπτά τους το 1776: στην ανατολική, η Γαλικία και Λοδομερία, που μόλις είχε αποκτηθεί, και η Τρανσυλβανία, έργα του Γιόχαν Μπάπτιστ Χάγκεναουερ· στη δυτική, τα ποτάμια του Φραντς Άντον Τσάουνερ, ο Δούναβης, ο Ινν και ο Ενς. Και η δυτική πτέρυγα, στα δεξιά σας όπως κοιτάτε το ανάκτορο, είναι εκεί όπου ζούσε ο Φραγκίσκος Ιωσήφ. Γεννήθηκε σε αυτό το κτίριο το 1830, εγκαταστάθηκε το 1848 σε δωμάτια εκείνης της πλευράς με θέα σε αυτή την αυλή, και πέθανε εκεί στις είκοσι μία Νοεμβρίου 1916.

Στάση 3 από 5 · Κύριος όροφος (piano nobile), ανατολική πτέρυγα, ανάμεσα στις αίθουσες μνήμης του Φραγκίσκου Στεφάνου· μόνο στη διαδρομή του Palace Ticket

Η Αίθουσα Βιε-Λακ

Πιθανότατα σε σχέδια του Ισίντορ Κανεβάλε (1730–1786) για τη Μαρία Θηρεσία· πορτρέτα του Πομπέο Μπατόνι (1708–1787) και του Άντον φον Μάρον· κινεζικά πάνελ λάκας κομμένα από παραβάν εξαγωγής · Μετατράπηκε σε αίθουσα μνήμης μετά το 1765· πορτρέτα του Μπατόνι 1769· αποκατάσταση των πάνελ 2002–2005 · Επένδυση από ξύλο καρυδιάς με μαυρόχρυση κινεζική λάκα: 138 μεγαλύτερα και 84 μικρά πάνελ στους τοίχους, στα φύλλα των θυρών και στα υπέρθυρα

Προσέξτε

  • Οι αρμοί στη λάκα. Τα πάνελ κόπηκαν με πριόνι από κινεζικά πτυσσόμενα παραβάν και ξαναστήθηκαν ώστε να ταιριάζουν στην αίθουσα, όχι στις αρχικές παραστάσεις.
  • Ο Φραγκίσκος Στέφανος στο κέντρο, ζωγραφισμένος από τον Πομπέο Μπατόνι και ολοκληρωμένος το 1769, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του.
  • Το διπλό πορτρέτο του Ιωσήφ και του Λεοπόλδου, και το βιβλίο στο τραπέζι μπροστά στον Ιωσήφ: «Το πνεύμα των νόμων» του Μοντεσκιέ.
  • Το χαμηλό φως, που είναι σκόπιμο: η αίθουσα κρατιέται μακριά από τον ήλιο για να προστατεύεται το χρυσάφι πάνω στη λάκα.
Κείμενο (2:36)

Αυτή είναι μια μικρή αίθουσα και σκοτεινή, και το σκοτάδι είναι σκόπιμο. Οι τοίχοι είναι από ξύλο καρυδιάς από το πάτωμα ως το ταβάνι, και μέσα στην καρυδιά είναι ενσωματωμένα μαύρα πάνελ λάκας ζωγραφισμένα με χρυσό, κινεζική δουλειά, και ο χρυσός πάνω στη λάκα ξεθωριάζει στον ήλιο. Γι’ αυτό η αίθουσα προφυλάσσεται από το φως της μέρας και φωτίζεται μόνο με χαμηλωμένο ηλεκτρικό φως.

Κοιτάξτε από κοντά ένα από τα μεγάλα πάνελ και θα βρείτε τους αρμούς. Δεν φτιάχτηκαν ποτέ για να γίνουν τοίχοι. Ήταν πτυσσόμενα παραβάν, φτιαγμένα στην Κίνα για την ευρωπαϊκή αγορά, και εδώ τα έκοψαν με πριόνι και τα ενσωμάτωσαν στην ξυλεπένδυση με όποια σειρά βόλευε την αίθουσα, όχι με τη σειρά των αρχικών παραστάσεων. Το πριόνισμα τα ράγισε. Στην τελευταία αποκατάσταση, που άρχισε το 2002 και κράτησε τρία χρόνια, και τα 138 μεγαλύτερα και τα 84 μικρά πάνελ κατέβηκαν ένα ένα, επισκευάστηκαν και ξαναμπήκαν στη θέση τους. Η προηγούμενη φορά ήταν το 1872, όταν το ανάκτορο φρεσκαρίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1873.

Η αίθουσα υπάρχει εξαιτίας ενός θανάτου. Ήταν το ιδιωτικό καθιστικό του Φραγκίσκου Στεφάνου, η πιο εσωτερική από τις αίθουσες υποδοχής του αυτοκράτορα. Εκείνος πέθανε ξαφνικά το 1765, και η Μαρία Θηρεσία τη μετέτρεψε σε αίθουσα μνήμης του, πιθανότατα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ισίντορ Κανεβάλε. Από τότε δεν φόρεσε τίποτε άλλο εκτός από πένθιμα ρούχα. Όταν πέθανε το 1780, βρέθηκε στο προσευχητάρι της ένα σημείωμα όπου είχε υπολογίσει με ακρίβεια πόσο είχε κρατήσει ο γάμος της: είκοσι εννέα χρόνια, έξι μήνες και έξι μέρες. Κι έπειτα, σαν να μην ήταν αρκετά ακριβές, το είχε μετατρέψει: χίλιες πεντακόσιες σαράντα εβδομάδες, δέκα χιλιάδες επτακόσιες ογδόντα μία μέρες, διακόσιες πενήντα οκτώ χιλιάδες επτακόσιες σαράντα τέσσερις ώρες.

Τώρα οι πίνακες. Στο κέντρο είναι ο Φραγκίσκος Στέφανος, ζωγραφισμένος από τον Πομπέο Μπατόνι και ολοκληρωμένος το 1769, τέσσερα χρόνια αφού είχε πεθάνει το μοντέλο. Δεξιά του είναι το διπλό πορτρέτο που έκανε ο Μπατόνι την ίδια χρονιά για τους γιους τους, τον Ιωσήφ και τον Λεοπόλδο, μελλοντικούς αυτοκράτορες και τους δύο. Βρείτε το βιβλίο στο τραπέζι μπροστά στον Ιωσήφ, που στέκεται δεξιά: είναι «Το πνεύμα των νόμων» του Μοντεσκιέ, ένα από τα κεντρικά βιβλία του Διαφωτισμού, βαλμένο εκεί για να πει τι είδους ηγεμόνας σκόπευε να γίνει. Ο τρίτος πίνακας, του Άντον φον Μάρον, δείχνει τη σύζυγο του Λεοπόλδου, τη Μαρία Λουδοβίκα, με τρία από τα δεκαέξι παιδιά τους, ανάμεσά τους τον μελλοντικό αυτοκράτορα Φραγκίσκο, μικρό παιδί με ένα βιολετί φορεματάκι. Τρεις γενιές σε μία αίθουσα: μια χήρα που φρόντιζε η δυναστεία να φαίνεται αδιάσπαστη.

Και ένας απρόσμενος ένοικος. Όταν ο Ναπολέων κατέλαβε το Σένμπρουν, το 1805 και ξανά το 1809, πήρε για κατάλυμά του ακριβώς αυτές τις αίθουσες μνήμης του Φραγκίσκου Στεφάνου, στην ανατολική πτέρυγα.

Στάση 4 από 5 · Πάρκο του ανακτόρου, στο νότιο άκρο του Μεγάλου Παρτεριού πάνω στον κεντρικό άξονα, στους πρόποδες του λόφου της Γκλοριέτας· δωρεάν

Η Κρήνη του Ποσειδώνα

Κατά πάσα πιθανότητα σε σχέδια του Γιόχαν Φέρντιναντ Χέτσεντορφ φον Χόενμπεργκ (1733–1816)· γλυπτά του γλύπτη της αυλής Γιόχαν Κρίστιαν Βίλχελμ Μπάγιερ (1725–1796) και του εργαστηρίου του · 1776–1780 · Γλυπτά από μάρμαρο του Στέρτσινγκ πάνω σε πλίνθινη κατασκευή επενδυμένη με πέτρα Κάιζερσταϊν· μήκος πάνω από εκατό μέτρα, πλάτος λίγο κάτω από πενήντα μέτρα και ύψος λίγο πάνω από επτά μέτρα χωρίς τα γλυπτά

Προσέξτε

  • Η Θέτιδα, γονατισμένη δίπλα στον Ποσειδώνα. Όλη η σύνθεση στρέφεται γύρω από αυτό που του ζητά.
  • Οι Τρίτωνες στη βάση της σπηλιάς, με τις σάλπιγγές τους από κοχύλια, που συγκρατούν τα θαλάσσια άλογα που σέρνουν το άρμα του Ποσειδώνα.
  • Τα προσωπεία στα πάνελ του καμπύλου βάθρου, και τα αγγεία κατά μήκος του τοίχου αντιστήριξης από πίσω.
  • Τα μαρμάρινα αγάλματα κατά μήκος του Μεγάλου Παρτεριού πίσω σας, τα περισσότερα από το εργαστήριο του ίδιου γλύπτη.
Κείμενο (2:23)

Περπατήσατε όλο το μήκος του Μεγάλου Παρτεριού για να φτάσετε εδώ, ανάμεσα σε ψηλούς, κουρεμένους φράχτες με μαρμάρινα αγάλματα στη σειρά, τα περισσότερα από το εργαστήριο του γλύπτη που έφτιαξε τη σύνθεση μπροστά σας. Αυτή είναι η Κρήνη του Ποσειδώνα, και σχεδιάστηκε ως η τελεία στο τέλος του κήπου, εκεί όπου το επίπεδο έδαφος συναντά τον λόφο.

Είναι μεγαλύτερη απ’ όσο δείχνει από το ανάκτορο: πάνω από εκατό μέτρα μήκος, λίγο κάτω από πενήντα πλάτος και λίγο πάνω από επτά μέτρα ύψος πριν προστεθεί έστω κι ένα γλυπτό. Η κατασκευή είναι από τούβλα, επενδυμένη με Κάιζερσταϊν, έναν σκληρό ασβεστόλιθο. Τα γλυπτά είναι από μάρμαρο του Στέρτσινγκ, λαξευμένα από τον Γιόχαν Κρίστιαν Βίλχελμ Μπάγιερ και το εργαστήριό του. Το σχέδιο ήταν κατά πάσα πιθανότητα του Γιόχαν Φέρντιναντ Χέτσεντορφ φον Χόενμπεργκ, του αρχιτέκτονα της αυλής που ξανασχεδίασε αυτόν τον κήπο για τη Μαρία Θηρεσία τη δεκαετία του 1770. Η εκσκαφή άρχισε το 1776, και η κρήνη ολοκληρώθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, λίγο πριν πεθάνει εκείνη.

Υποτίθεται ότι θα είχε συντροφιά. Στο παρτέρι πίσω σας σκάφτηκαν δεξαμενές για τέσσερις ακόμη κρήνες, και τότε, το 1777, αποδείχτηκε ότι δεν μπορούσε να φτάσει αρκετό νερό για να τις τροφοδοτήσει. Οι λάκκοι ξαναγέμισαν. Ακόμη και αυτή η κρήνη λειτουργούσε παλιότερα μόνο σε ειδικές περιστάσεις, και μετά από καθέναν από τους δύο παγκόσμιους πολέμους καθόλου. Μόνο από την τελευταία της πλήρη αποκατάσταση έχει σύστημα ανακυκλοφορίας του νερού που της επιτρέπει να λειτουργεί κανονικά.

Τώρα διαβάστε τη σύνθεση. Στην κορυφή στέκεται ο Ποσειδώνας σε ένα άρμα σε σχήμα κοχυλιού, με την τρίαινα στο χέρι, πάνω από μια βραχώδη σπηλιά, με μια νύμφη στο πλάι του. Από την άλλη πλευρά γονατίζει η Θέτιδα, η θεά της θάλασσας και μητέρα του Αχιλλέα, και το τι του ζητά εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε. Κατά την ερμηνεία του ίδιου του ανακτόρου, θέλει ο Ποσειδώνας να ευνοήσει το ταξίδι του γιου της στην Τροία. Μια άλλη ερμηνεία τη θέλει να ικετεύει για μια θύελλα που θα εμπόδιζε τον Πάρη να απαγάγει την Ελένη, και έτσι να αποτρέψει τον πόλεμο όπου ήταν γραφτό του Αχιλλέα να πεθάνει νέος. Όπως και να ’χει, ο θεός που κυβερνά τη θάλασσα συμβολίζει τον μονάρχη που οδηγεί ένα έθνος.

Από κάτω είναι οι Τρίτωνες, μισοί άνθρωποι και μισοί ψάρια, με τις σάλπιγγές τους από κοχύλια, που παλεύουν με τα θαλάσσια άλογα που σέρνουν το άρμα. Και κάτι λείπει από αυτή τη λεκάνη. Ο Μπάγιερ έφτιαξε γι’ αυτήν δύο συμπλέγματα με Ναϊάδες, που βγήκαν τόσο μικρά δίπλα σε όλα τα υπόλοιπα ώστε χρειάστηκε να μεταφερθούν σε δύο στρογγυλές λεκάνες σε άλλο σημείο του κήπου. Τον κατηγόρησαν ότι το έκανε επίτηδες, για να βάλει δικά του έργα στις λεκάνες που διαφορετικά θα γέμιζαν άλλοι γλύπτες.

Στάση 5 από 5 · Κορυφή του λόφου του Σένμπρουν, στο πάνω άκρο των μονοπατιών από την Κρήνη του Ποσειδώνα, στο γρασίδι και δίπλα στη λιμνούλα μπροστά στη Γκλοριέτα· δωρεάν. Η ταράτσα θέας στη στέγη είναι χωριστό αξιοθέατο με εισιτήριο

Η Γκλοριέτα, στην κορυφή του λόφου του Σένμπρουν

Γιόχαν Φέρντιναντ Χέτσεντορφ φον Χόενμπεργκ (1733–1816)· τρόπαια του Γιόχαν Μπάπτιστ Χάγκεναουερ, αετός του Μπένεντικτ Χενρίτσι· κίονες και τόξα από το ανάκτορο Νόιγκεμπόιντε του Μαξιμιλιανού Β΄, σε επανάχρηση · 1775· η ανατολική πτέρυγα ξαναχτίστηκε μετά από βόμβα του 1945· αποκατάσταση 1994/95 · Κιονοστοιχία από λευκό ασβεστόλιθο Κάιζερσταϊν, μήκος 84,3 μέτρα (135,3 μέτρα μαζί με τις σκάλες) και ύψος 25,95 μέτρα

Προσέξτε

  • Ο αυτοκρατορικός αετός πάνω σε σφαίρα στην κορυφή του κεντρικού τμήματος, περιτριγυρισμένος από τρόπαια: το γλυπτό του Μπένεντικτ Χενρίτσι.
  • Η χρονολογία στην επιγραφή κάτω από τη στέγη, γραμμένη με τον τρόπο των παλιών τυπογράφων, χωρίς M και χωρίς D.
  • Οι δίδυμοι κίονες των τοξοστοιχιών, ανακυκλωμένοι από το Νόιγκεμπόιντε, ένα αναγεννησιακό ανάκτορο που άρχισε ο Μαξιμιλιανός Β΄ το 1568.
  • Γυρίστε: ο άξονας κατεβαίνει ευθεία πάνω από την Κρήνη του Ποσειδώνα και το Μεγάλο Παρτέρι ως το ανάκτορο.
Κείμενο (2:34)

Δείτε πού ανεβήκατε. Η Γκλοριέτα έχει μήκος 84,3 μέτρα, 135,3 μαζί με τις σκάλες, και ύψος 25,95 μέτρα: μια κιονοστοιχία στην κορυφή ενός λόφου εξήντα μέτρων, χτισμένη το 1775 σε σχέδια του Χόενμπεργκ. Ο Φίσερ φον Έρλαχ ήθελε κάτι εδώ πάνω από την αρχή, ένα μπελβεντέρε που θα έστεφε όλο το σύνολο. Χτίστηκε όμως μόνο δεκαετίες αργότερα, όταν ο Χόενμπεργκ ξανασχεδίασε το πάρκο.

Το παράξενο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της είναι μεταχειρισμένο. Οι δίδυμοι κίονες, τα κιονόκρανα, τα τόξα και τα θριγκώματα ήρθαν από το Νόιγκεμπόιντε, ένα αναγεννησιακό ανάκτορο που άρχισε ο Μαξιμιλιανός ο Δεύτερος το 1568 και δεν τελείωσε ποτέ. Ως το 1774 είχε παραχωρηθεί στον στρατό ως πυριτιδαποθήκη, και η Μαρία Θηρεσία έγραψε ότι υπήρχε εκεί μια παλιά στοά από πέτρινους κίονες και γείσα που δεν χρησίμευε σε τίποτα, και ότι είχε αποφασίσει να την γκρεμίσουν και να τη φέρουν στο Σένμπρουν. Έτσι, αυτό το μνημείο της δόξας των Αψβούργων είναι φτιαγμένο από ανακυκλωμένα κομμάτια των Αψβούργων.

Και είναι πράγματι μνημείο. Η Μαρία Θηρεσία ήθελε με αυτό να δοξάσει τη δύναμη των Αψβούργων και τον δίκαιο πόλεμο, τον πόλεμο που γίνεται από ανάγκη και τελειώνει με ειρήνη. Κοιτάξτε την κορυφή του κεντρικού τμήματος: ένας αυτοκρατορικός αετός πάνω σε σφαίρα, περιτριγυρισμένος από τρόπαια, έργο του γλύπτη Μπένεντικτ Χενρίτσι. Οι ρωμαϊκές πανοπλίες, οι ασπίδες, τα λάβαρα και τα λιοντάρια στις πλαϊνές σκάλες είναι του Γιόχαν Μπάπτιστ Χάγκεναουερ.

Ύστερα βρείτε την επιγραφή κάτω από τη στέγη. Αναφέρει τον Ιωσήφ τον Δεύτερο και τη Μαρία Θηρεσία και δίνει τη χρονιά 1775, αλλά όχι με τον συνηθισμένο τρόπο. Δεν έχει ούτε «εμ» ούτε «ντι». Το χίλια και το πεντακόσια είναι φτιαγμένα από το γράμμα «σι», το γράμμα «άι» και ένα «σι» αντεστραμμένο σαν σε καθρέφτη, ένα αρχαίο ρωμαϊκό σημάδι που δανείστηκαν οι πρώτοι τυπογράφοι για να γράφουν μεγάλους αριθμούς.

Το τζαμωτό κεντρικό τμήμα είχε ταραγμένη ζωή. Τον δέκατο ένατο αιώνα χρησιμοποιούνταν συχνά ως τραπεζαρία, με δική του κουζίνα κοντά· η κουζίνα γκρεμίστηκε γύρω στο 1925 και τα τζάμια βγήκαν έναν χρόνο αργότερα. Το 1945 μια βόμβα κατέστρεψε μέρος της ανατολικής πτέρυγας, που ξαναχτίστηκε μετά τον πόλεμο, και στην αποκατάσταση του 1994 και του 1995 το κέντρο ξαναπήρε τα τζάμια του. Σήμερα είναι καφέ, και η επίπεδη στέγη από πάνω χρησιμοποιείται ως εξέδρα θέας από τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα.

Τώρα γυρίστε. Όλος ο κήπος απλώνεται μπροστά σας σε μία ευθεία γραμμή: η Κρήνη του Ποσειδώνα στους πρόποδες του λόφου, το μακρύ παρτέρι, και στο τέρμα του το κίτρινο ανάκτορο απ’ όπου ξεκινήσατε, εκατόν εβδομήντα πέντε μέτρα φαρδύ και τόσο μικρό από εδώ, που χωράει πίσω από τον αντίχειρά σας.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στα Ανάκτορα Σένμπρουν.

Το ανάκτορο έχει 1.441 δωμάτια και ένα πάρκο φάρδους 1,2 χιλιομέτρων, και αυτή η διαδρομή σταματά σε πέντε μόνο σημεία από όλα αυτά. Σηκώστε το κινητό σας προς ένα άγαλμα στο παρτέρι, ένα πορτρέτο σε επιχρυσωμένη κορνίζα, μια κρήνη χωρίς καμία πινακίδα, και το Chiaro βρίσκει τι κοιτάτε και ποιος το έφτιαξε, και μένει στη διάθεσή σας για ό,τι ρωτήσετε μετά, μέχρι πάνω στη Γκλοριέτα.

Ποια γονατίζει δίπλα στον Ποσειδώνα;Γιατί το ανάκτορο είναι κίτρινο;Από πού ήρθαν οι κίονες της Γκλοριέτας;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Schönbrunner Schloßstraße 47, 1130 Βιέννη. Μπείτε από την κεντρική πύλη στην Schönbrunner Schloßstraße στην Αυλή Τιμής, τον προαύλιο χώρο όπου είναι η πρώτη στάση, πριν από τις μπάρες εισόδου. Το μόνο επίσημο ηλεκτρονικό κατάστημα του φορέα διαχείρισης είναι το imperialtickets.com· ο ίδιος ο ιστότοπός του προειδοποιεί για ψεύτικους ιστότοπους εισιτηρίων.

Γραμμή μετρό U4 ως τη στάση Schönbrunn. Τα τραμ 10 και 60 και το λεωφορείο 10A σταματούν στη στάση Schloss Schönbrunn. Από τον σταθμό Westbahnhof πάρτε το τραμ 60 με κατεύθυνση δυτικά, περίπου δεκαπέντε λεπτά. Από τον Wien Hauptbahnhof πάρτε την U1 ως το Karlsplatz και αλλάξτε στην U4 με κατεύθυνση δυτικά· από το Meidling, την U6 με κατεύθυνση βόρεια ως το Längenfeldgasse και μετά την U4 με κατεύθυνση δυτικά.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Η είσοδος στο ανάκτορο γίνεται σε καθορισμένη ώρα, και ο φορέας διαχείρισης συνιστά κράτηση online για να εξασφαλίσετε μία. Οι δύο εσωτερικές στάσεις χρειάζονται το Palace Ticket, που καλύπτει όλο τον κύριο όροφο σε περίπου 75 λεπτά και κόστιζε 42 ευρώ για έναν ενήλικα την καλοκαιρινή περίοδο του 2026. Το φθηνότερο εισιτήριο State Apartments, 30 ευρώ, φτάνει ως τη Μεγάλη Γκαλερί αλλά όχι ως την Αίθουσα Βιε-Λακ. Και τα δύο περιλαμβάνουν τον ηχητικό ξεναγό, και οι τιμές δηλώνονται με την επιφύλαξη εποχικών αλλαγών.
  • Η ταράτσα στη στέγη της Γκλοριέτας δεν είναι δωρεάν. Περιλαμβάνεται στο εισιτήριο Exclusive Gardens, 16 ευρώ για έναν ενήλικα την περίοδο του 2026, μαζί με τον Λαβύρινθο, τον Κήπο του Διαδόχου (Privy Garden) και τον Κήπο του Πορτοκαλεώνα, καθώς και στο Classic Pass· ανεβαίνει κανείς μόνο από σκάλες, και η ανακοινωμένη περίοδος του 2026 λήγει στις 2 Νοεμβρίου. Το γρασίδι και η λιμνούλα μπροστά στη Γκλοριέτα, όπου είναι η πέμπτη στάση, δεν κοστίζουν τίποτα.
  • Το ανάκτορο είναι ανοιχτό κάθε μέρα, και τις αργίες, και η τελευταία είσοδος σε κάθε αξιοθέατο είναι 45 λεπτά πριν από το κλείσιμο. Το πάρκο ανοίγει στις 6.30 το πρωί και είναι δωρεάν. Το ωράριο αλλάζει με την εποχή, οπότε δείτε τη σελίδα ωραρίου του φορέα διαχείρισης για την ημερομηνία σας. Τα σιντριβάνια δεν λειτουργούν από τα μέσα Οκτωβρίου ως τα μέσα Απριλίου, οπότε η Κρήνη του Ποσειδώνα μπορεί να είναι σβηστή όταν φτάσετε. Τρίποδα, κοντάρια σέλφι και φλας δεν επιτρέπονται στο ανάκτορο, και τα σκυλιά δεν επιτρέπονται ούτε στο ανάκτορο ούτε στο πάρκο. Το ανάκτορο είναι χωρίς σκαλοπάτια για χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου, με ανελκυστήρα ως τον πρώτο όροφο: ενημερώστε το προσωπικό στην μπάρα εισόδου.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Ο ηχητικός ξεναγός του ίδιου του ανακτόρου είναι δωρεάν. Δίνεται με το Palace Ticket και με το εισιτήριο State Apartments, σε 21 γλώσσες, ή ως έντυπη περιγραφή της διαδρομής σε 24, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα, και παραλαμβάνεται μετά τις μπάρες εισόδου. Ο φορέας διαχείρισης διαθέτει επίσης μια δωρεάν εφαρμογή Schönbrunn με διαδραστικό χάρτη του πάρκου, και πουλά ξεναγήσεις με ξεναγό ως χωριστό εισιτήριο. Αυτή η σελίδα είναι ανεξάρτητη από τον φορέα διαχείρισης: οι τρεις υπαίθριες στάσεις της δεν χρειάζονται ούτε εισιτήριο ούτε μπάρα εισόδου, και σε μια γεμάτη αίθουσα μπορείτε να διαβάσετε μια στάση αντί να την ακούσετε, γιατί ολόκληρο το κείμενό της βρίσκεται κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τα Ανάκτορα Σένμπρουν;

Ναι, δύο. Ο ηχητικός ξεναγός του ίδιου του ανακτόρου δεν κοστίζει τίποτα επιπλέον: περιλαμβάνεται στο Palace Ticket και στο εισιτήριο State Apartments, σε 21 γλώσσες, και δίνεται μετά τις μπάρες εισόδου. Ο άλλος είναι αυτή η σελίδα, μια διαδρομή πέντε στάσεων που παίζει στο κινητό σας και ξεκινά στην Αυλή Τιμής πριν αγοράσετε οτιδήποτε, με το κείμενο κάθε στάσης γραμμένο από κάτω. Για ό,τι δεν καλύπτει κανένας από τους δύο, από ένα άγαλμα του κήπου ως μια ζωγραφισμένη οροφή, αρκεί μια φωτογραφία, και η εφαρμογή Chiaro θα σας μιλήσει γι’ αυτό.

Ποιες στάσεις μπορώ να ακούσω χωρίς εισιτήριο για το ανάκτορο;

Τις τρεις από τις πέντε. Η Αυλή Τιμής είναι ο προαύλιος χώρος του ανακτόρου, όπου μπαίνει κανείς από τον δρόμο μέσα από την κεντρική πύλη, και η Κρήνη του Ποσειδώνα και η Γκλοριέτα είναι στο πάρκο, που είναι δωρεάν τις ώρες λειτουργίας. Η Μεγάλη Γκαλερί και η Αίθουσα Βιε-Λακ είναι μέσα στο ανάκτορο, και για τις δύο χρειάζεστε το Palace Ticket με καθορισμένη ώρα εισόδου· το εισιτήριο State Apartments φτάνει μόνο ως τη Μεγάλη Γκαλερί.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός των Ανακτόρων Σένμπρουν;

Τίποτα πάνω από το εισιτήριό σας. Ο ηχητικός ξεναγός του φορέα διαχείρισης, ή μια έντυπη περιγραφή όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη συσκευή, περιλαμβάνεται στην τιμή του Palace Ticket και του εισιτηρίου State Apartments. Την καλοκαιρινή περίοδο του 2026 το Palace Ticket κοστίζει 42 ευρώ για έναν ενήλικα και το State Apartments 30, και ο φορέας διαχείρισης σημειώνει ότι και οι δύο τιμές υπόκεινται σε εποχικές αλλαγές.

Από ποιο σημείο του χώρου ξεκινά η διαδρομή;

Από την Αυλή Τιμής, τη μεγάλη αυλή μέσα από την κεντρική πύλη στην Schönbrunner Schloßstraße, με πρόσωπο προς τη δίδυμη σκάλα του ανακτόρου. Φτάνετε εκεί με την U4 ως τη στάση Schönbrunn ή με το τραμ 10 ή 60 ως τη στάση Schloss Schönbrunn. Βάλτε την πρώτη στάση να παίξει εκεί, πριν μπείτε μέσα.

Είναι κλειστά τα Ανάκτορα Σένμπρουν κάποια μέρα;

Όχι. Το ανάκτορο είναι ανοιχτό καθημερινά, και τις αργίες, με τελευταία είσοδο 45 λεπτά πριν από το κλείσιμο. Το 2026 είναι ανοιχτό 8.30–17.30 από 1 Σεπτεμβρίου ως 2 Νοεμβρίου, και 8.30–17.00 από 3 Νοεμβρίου ως 31 Μαρτίου 2027, εκτός από τις 5 ως 8 Δεκεμβρίου, τις 12, 13, 19 και 20 Δεκεμβρίου και από 25 Δεκεμβρίου ως 6 Ιανουαρίου, όταν μένει ανοιχτό ως τις 17.30. Το πάρκο ανοίγει στις 6.30 το πρωί και δεν κοστίζει τίποτα.

Μπορώ να ανέβω στη Γκλοριέτα;

Στην ταράτσα της στέγης, ναι, με εισιτήριο: η ταράτσα περιλαμβάνεται στο εισιτήριο Exclusive Gardens και στο Classic Pass, ανεβαίνει κανείς μόνο από σκάλες, και η ανακοινωμένη περίοδος του 2026 διαρκεί ως τις 2 Νοεμβρίου. Η ίδια η Γκλοριέτα, το γρασίδι και η λιμνούλα μπροστά της βρίσκονται στο δωρεάν πάρκο, και εκεί ακούγεται η πέμπτη στάση αυτής της σελίδας.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τα Ανάκτορα Σένμπρουν.