İçeriğe geç

Sacré-Cœur Bazilikası · Paris · Bağımsız rehber

Sacré-Cœur sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

85 metre uzunluğunda, kubbesi 83,33 metre yükselen ve her yağmurda biraz daha beyazlaşan taştan bir bazilika: bahçeden tepeye beş durak, yolda fotoğrafını çektiğiniz her oyma için de Chiaro.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Sacré-Cœur Bazilikası yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Square Louise-Michel'den beyaz kubbeler

Sacré-Cœur Bazilikası, Paris

0:00 2:22
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Montmartre'ın beyaz bazilikası için kendi başınıza dinleyeceğiniz beş duraklık bir Sacré-Cœur sesli rehberi; ilk durak daha tek bir basamak çıkmadan, aşağıdaki bahçede çalıyor. Square Louise-Michel'in batı patikalarında, kubbeler tepenizdeyken başlayın; revaktaki Jeanne d'Arc ve Aziz Louis için ön meydana çıkın; içeri girip apsis mozaiği için ana nefin ilk bölümünde, yüzünüz kuzeye dönük durun; yan neften kesişim alanına yürüyüp büyük kubbenin altındaki meleklere bakın; sonra yeniden dışarı çıkın, kubbe gişesi için solunuzdaki hendeğe inin ve son durak için en tepedeki yürüyüş yoluna tırmanın, yüzünüz güneybatıya, Paris'e dönük. Beş kayıt toplam yaklaşık 12 dakika sürüyor; yürüyerek bir saat kadar ayırın, 280 basamaklık tırmanış için daha fazlasını.

Kaynak, bazilikanın kendi sitesi sacre-coeur-montmartre.com: tarih için miras sayfaları, saatler, kubbe ve ziyaret kuralları için ziyaretçi sayfaları; ikinci kaynak da Wikipedia. Burası bir gezi noktası olmadan önce gece gündüz dua edilen bir kilise; bir bayram, bir dua nöbeti ya da bir fırtına günün akışını değiştirebilir ve kubbe kiliseden daha kolay kapanır. Girişteki danışmada duran rahibe ya da gönüllü size farklı bir şey söylerse onun sözüne uyun ve düzeltebilmemiz için bize yazın.

Durak 1 / 5 · Square Louise-Michel, güney cephesinin altındaki teraslı halk bahçesi, batıdaki patikalardan; parmaklıkların dışında, bilet gerekmez

Square Louise-Michel'den beyaz kubbeler

Paul Abadie (1812–1884), 1874 yarışmasının galibi; ardından Honoré Daumet, Charles Laisné, Henri-Pierre-Marie Rauline ve Lucien Magne (1849–1916) sürdürdü · Temel taşı 16 Haziran 1875; kubbe 1899'da bitti, dış yapı 1914'te tamamlandı; 16 Ekim 1919'da kutsandı · Château-Landon kireçtaşı; 85 m uzunluk, 35 m genişlik, kubbe 83,33 m yükseklik

Şunlara dikkat edin

  • Kubbelerin biçimi. Yarım küre değil, yukarı doğru uzatılmışlar: Lucien Magne, bu bahçeden basık görünmesinler diye Abadie'nin tasarımını böyle düzeltti.
  • Büyük kubbenin çevresindeki dört küçük kubbe. Bazilika bunları dört İncil yazarı, ortadaki kubbeyi de İsa olarak yorumluyor.
  • Taşın rengi, gri bir günde bile. Château-Landon kireçtaşı yağmur yağdıkça kalsit salar ve beyazlaşır.
Konuşma metni (2:22)

Bahçenin batı tarafındaki patikalardan birinde durun ve yukarı bakın. Buradan bakınca bazilika üst üste binip tek bir siluete dönüşüyor: feneri ve haçıyla büyük kubbe, onun önünde daha küçük bir kubbe, sağınızda batı transeptinin üçgen alınlığı, ve hepsi aynı tebeşir beyazı, gri bir gökyüzünün altında bile. Taş, Fontainebleau'nun yaklaşık yirmi beş kilometre güneyindeki Château-Landon ocağından geliyor; Zafer Takı'nın taşıyla aynı. Ve tuhaf bir huyu var. Yağmur değince kalsit salıyor ve daha da beyazlaşıyor.

Şimdi kubbelerin biçimine bakın. Bunlar ilk mimarın çizdiği yarım küreler değil. Paul Abadie, 1874'teki yarışmayı yetmiş altı rakibini geride bırakarak kazandı: Yunan haçı planında, Roma-Bizans üslubunda bir kilise; şehre doğru açılsın diye kuzey-güney ekseninde. Temeller biter bitmez, 1884'te öldü ve ardından beş mimar daha geldi. Bunlardan biri, Lucien Magne, kubbeleri yukarı doğru uzattı, çünkü Abadie'ninkiler aşağıdan fazla basık görünüyordu. O yumurta biçimi, tam da sizin durduğunuz yer için yapılmış bir düzeltme. Ayaklarınızın altında da tepedeki bütün o taşı taşıyan, tepenin otuz üç metre derinine inen seksen üç paye var.

Bir de bu bahçenin adı var. Önce kilise fikri doğdu: Sekiz Aralık 1870'te, Fransa'nın Prusya'ya yenilmesinin ardından, Alexandre Legentil bir mektup yazdı ve Paris'te Kutsal Kalp'e adanmış bir kilise yapılmasını, ulusal bir kefaret adağı olarak önerdi. Paris Komünü ertesi mart, bu tepede patlak verdi ve mayısta sona erdi. Bazilikanın kendi tarihçesi, kilisenin Komün'e bir yanıt olduğu fikrini yanlış buluyor ve tarihler de ondan yana. Tarihçiler ise inşaatçıların yine de bu tepeyi seçtiğini, temel atma töreninde de Legentil'in kayınbiraderi Hubert Rohault de Fleury'nin Montmartre'dan Komün'ün başladığı yer olarak söz ettiğini hatırlatıyor.

Tartışma hiçbir zaman tam olarak bitmedi. 1882'de Meclis, Georges Clemenceau'nun sol çoğunluğu döneminde ödeneği kesti; inşaat yalnızca durdurmak on iki milyon franka mal olacağı için sürdü. 1898'de Émile Zola ulusal kefaret fikriyle alay etti ve açık bir iğnelemeyle, bunun için Paris'in bütün sokaklarından gördüğü ve her görüşünde kendini yaralanmış hissettiği dev bir yapı dikildiğini yazdı. 2004'te de şehir, içinde durduğunuz bahçeye Komün'e katılmış anarşist Louise Michel'in adını verdi. Seksen beş metre uzunluk, kubbenin tepesine kadar seksen üç metre, ve yağmur yağdığı için bembeyaz.

Durak 2 / 5 · Merdivenlerin tepesindeki ön meydan, güney revakının üç kapısına dönük: Jeanne sağdaki (doğu) payandada, Aziz Louis solda; ücretsiz

Revakta Jeanne d'Arc

Heykeltıraş Hippolyte Lefèbvre (1863–1935); döküm Henri Rouard · 1927'de yerleştirildi · Bronz atlı heykel, kaideden başa 4,70 m, 4.200 kg

Şunlara dikkat edin

  • Jeanne'ın havaya kaldırdığı kılıç ve tam zırhı: heykeltıraşın değil komitenin tercihi; heykeltıraş savaşan bir köylü kızı istemişti.
  • Terasın öbür ucunda, bir elinde kılıç, öbüründe dikenli taç tutan Aziz Louis.
  • Cephenin üst kısmında, yavrularını kendi göğsünden besleyen kabartma pelikan: Efkaristiya'nın eski simgesi.
  • Kapıların üstündeki üç kabartma, soldan sağa: kayanın önünde Musa, mızrak ve Aziz Tomas.
Konuşma metni (2:16)

Merdivenlerin tepesine çıkın ve yüzünüzü üç kapıya dönerek ön meydanda durun. Revak terasının iki ucunda, iki bronz atlı şehre bakıyor: solunuzda Aziz Louis, sağınızda Jeanne d'Arc. Jeanne'la başlayın.

Kaideden başının tepesine kadar 4,70 metre, ağırlığı 4.200 kilogram; kılıcı sağ elinde havada, tepeden tırnağa zırhlı. O zırh bir tartışmanın ürünü. Heykeltıraş Hippolyte Lefèbvre önce onu at sırtında, elinde kılıçla savaşan bir köylü kızı olarak tasarladı. Paris başpiskoposu Kardinal Amette taslağı onayladı. İnşaat komitesi onaylamadı ve onu zırhlı istedi. Lefèbvre boyun eğdi, zırhı yaptı, sonra da bitmiş heykeli Salon'da sergilemeyi reddetti. Heykel 1927'de, daha önce bir Aziz Martin heykelinin durduğu yere kondu. Karşısındaki Aziz Louis bir elinde kılıcını kaldırıyor, öbür elinde dikenli tacı tutuyor.

Bu ikisi hakkında bir efsane var. İlk mimar Abadie, Périgueux'deki Saint-Front Katedrali'nde de çalışmıştı ve bu revak o katedralinkini örnek alıyor. Saint-Front'un kuzey meydanının üstünde, atlılar için yapılmış gibi duran iki benzer boş yer var; anlatılana göre Périgueux halkı heykelleri istememiş, onlar da Paris'e gelmiş.

Şimdi cephenin tepesine bakın. Alınlığın altındaki nişte İsa bir eliyle şehri kutsuyor, öbür eliyle kalbini gösteriyor: yapıya adını veren Kutsal Kalp bu. Orada duran üçüncü heykel o. Geçici bir alçı heykel 1900'de çöktü, Gustave Michel'in bir modeli 1907'den itibaren orada durdu, Pierre Seguin'in beş metrelik bugünkü taş heykeli de 1927'de, Jeanne'la aynı yıl yerine kondu. Yanında iki kabartma kuş var: civcivlerini kanatlarının altında koruyan bir tavuk ve yavrularını kendi göğsünden besliyormuş gibi görünen bir pelikan; İsa'nın Efkaristiya'da kendini sunmasının eski bir simgesi.

Kemerlerin arasındaki dört melek dört ana erdemi temsil ediyor; hangisinin hangisi olduğunu ellerinde tuttuklarından anlarsınız: Sağduyu bir ayna ve pergel, Adalet bir terazi ve kılıç, Metanet bir kule ve evcilleştirilmiş bir yılan, Ölçülülük ise bir saat ve kemer tutuyor. Son olarak üç kapının üstündeki kabartmaları soldan sağa okuyun: kayadan su fışkırtan Musa, çarmıhtaki İsa'nın kalbini delen askerin mızrağı ve dirilen İsa'nın yaralarına dokunan Aziz Tomas. İlk ikisi Léon Fagel'in. Üçüncüsü ise Lefèbvre'in, yani Jeanne'ın zırhına karşı çıkıp kaybeden adamın.

Durak 3 / 5 · İçeride, ana nefin ilk bölümünden kuzeye, ana sunağın üstündeki yarım kubbeye bakarak

Kutsal Kalp apsis mozaiği

Tasarım: Luc-Olivier Merson (1846–1920) ve Henri-Marcel Magne (1877–1944); uygulama: Guilbert-Martin mozaik atölyesi · 1918–1922'de yapıldı, 1923'te açıldı · Briare emaylarından mozaik, 475 m² (Fransızca Vikipedi'deki ölçüme göre 473,78 m²)

Şunlara dikkat edin

  • Yarım kubbenin tam ortasında, İsa'nın beyaz giysisi üzerindeki altın kalp: bazilikaya adını veren Kutsal Kalp.
  • Ayaklarının dibinde diz çöküp ona bir taç uzatan beyazlı kadın. O, Fransa'dır.
  • İsa'nın altında ve bir yanında, dünya küresini uzatan Papa XIII. Leo.
  • Alttaki yazıt şeridi, GALLIA POENITENS ET DEVOTA ET GRATA: son iki kelime, “ve minnettar”, 1918'den sonra eklendi.
Konuşma metni (2:33)

Kapılardan içeri girin, ana nefin ilk bölümünde durun ve tam karşınıza, yukarıya bakın. Bazilika kuzey-güney ekseninde kurulduğu için kuzeye bakıyorsunuz ve bütün yapı buraya yönelmiş: ana sunağın üstünde altın ve maviden bir yarım kubbe, 475 metrekare mozaik, dünyanın en büyüklerinden biri. Bazilikanın kendi rehberi, girişten itibaren gözünüzün buradaki İsa'ya çekildiğini söylüyor. İsteseniz de başka bir yere bakamazdınız.

İsa beyazlar içinde, kollarını iki yana açmış duruyor; göğsünde ışık saçan altın bir kalp var. İşte Kutsal Kalp bu. Başının üstündeki güvercin, yani Kutsal Ruh, onu tonozun tepesindeki Baba Tanrı'ya bağlıyor. Tasarım, Henri-Marcel Magne ile birlikte Luc-Olivier Merson'un; Paris'teki Guilbert-Martin atölyesinin mozaikçileri onu 1918 ile 1922 arasında Briare emaylarıyla döşedi. Mozaik 1923'te açıldı.

Şimdi çevresindeki insanlara bakın, çünkü bu, bir tören alayı olarak anlatılan bir Fransa tarihi. Ayaklarının dibinde beyaz giysili bir kadın diz çökmüş, tacını ona sunuyor: o, Fransa. Yanında ülkenin koruyucusu Başmelek Mikail ve Jeanne d'Arc var. 1899'da dünyayı Kutsal Kalp'e adayan Papa On Üçüncü Leo bir dünya küresi uzatıyor; ardından dünyanın beş kıtasını temsil eden, geleneksel kıyafetli figürler geliyor.

Alt şeritte Fransa'nın Kutsal Kalp'e adadığı üç adak var. 1720 vebası sırasında, Piskopos de Belsunce ile birlikte Marsilya'nın adağı. 1792'de, diz çökmüş halde, On Altıncı Louis ile kraliyet ailesinin adağı. Ve bu kiliseyi inşa ettiren 1871 ulusal adağı: diz çöken adam Alexandre Legentil, arkasında ayakta duran da kayınbiraderi Hubert Rohault de Fleury. Adağı kaleme alan iki adam orada, altının içinde, adaklarını sundukları İsa'nın karşısında duruyor. Yakınlarında projeyi Ulusal Meclis'ten geçiren Émile Keller ile Kutsal Kalp sancağını tutan iki general var. En tepede Fransa'nın azizleri yer alıyor; aralarında, bazilikanın kendi sözleriyle bu tepede kanını döken Aziz Denis de var.

Mozaiğin dibindeki Latince şeridi okuyun. Şöyle diyor: İsa'nın en kutsal Kalbine, tövbekâr, sadık ve minnettar Fransa. Minnettar kelimesi Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra eklendi. Bir yenilginin ardından başlayıp bir zaferin ardından tamamlanan bir kefaret adağı; ve biri geri dönüp teşekkürü de eklemiş.

Mozaiğin altında bir şey daha var. Ana sunağın üstünde, iki gümüş meleğin taşıdığı Kutsal Sakrament duruyor ve insanlar Bir Ağustos 1885'ten beri onun önünde nöbetleşe, saat saat, gece gündüz dua ediyor. Bu dua hiç kesilmedi. Ana nefin duaya ayrılmasının ve kilisenin burada sessizlik istemesinin nedeni bu: 140 yılı aşkın süredir devam eden bir nöbetin tam ortasında duruyorsunuz.

Durak 4 / 5 · Merkezi kubbenin altında, kesişim alanındaki yan neften yukarı bakarak

Büyük kubbenin altında Çile melekleri

Louis-Ernest Barrias (1841–1905), Gustave Michel (1851–1924), Louis Noël (1839–1925) ve Léon Fagel (1851–1913); kubbe: Paul Abadie (1812–1884) ve ardılları · Kubbe 1899'da tamamlandı · Oyma taş; kubbe kilit taşına kadar 54,94 m yüksekliğinde, 16 m çapında

Şunlara dikkat edin

  • Payelerden birinde haça sarılan melek; sonra öbürlerinde mızrağı, çivileri ve dikenli tacı bulun.
  • Meleklerin hemen üstündeki kemer halkası, yani triforyum: dört İncil yazarı orada, simge hayvanlarıyla birlikte kabartma olarak oturuyor.
  • Kubbenin tabanını dolaşan Latince friz: ulusal adağın sözlerinin altında İman Açıklaması'ndan satırlar.
Konuşma metni (2:10)

Yan nef boyunca kesişim alanına doğru yürüyün, nefin büyük kubbenin altına açıldığı yerde durun ve başınızı geriye atın. Dört dev paye kubbeyi taşıyor ve her birinin üstünde, kavisin tam başladığı yerde, bir melek kanatlarını açıyor. Haçı göğsüne bastıranı bulun. Ötekiler İsa'nın çilesinin geri kalan aletlerini taşıyor: mızrak, çiviler, dikenli taç, sirkeye batırılmış sünger. Dört heykeltıraş bunları aralarında paylaştı: Louis-Ernest Barrias, Gustave Michel, Louis Noël ve Léon Fagel.

Burası Paul Abadie'nin planının merkezi. Dört kolu eşit bir Yunan haçı çizdi ve onu beş kubbeyle taçlandırdı: dört küçük kubbe İncil yazarlarını, büyük kubbe İsa'yı temsil ediyor. Durduğunuz yerden büyük kubbe, kilit taşına kadar elli beş metreye yakın yükseklikte ve on altı metre çapında.

Bazilikanın kendi rehberi, kubbeyi Kral İsa için üç katlı bir taç gibi okumanızı istiyor. Meleklerin üstündeki ilk kat triforyum: dört İncil yazarının simge hayvanlarıyla birlikte kabartma olarak oturduğu kemerli halka. Kubbenin tabanını ulusal adağın sözlerini taşıyan bir friz dolaşıyor: İsa'nın Kutsal Kalbine, Fransa; onun altında da Latince olarak İman Açıklaması'ndan iki madde.

Bu yüksekliğe ulaşmak uzun sürdü. Kilise Beş Haziran 1891'de, büyük kubbesi olmadan törenle açıldı; kubbe ancak 1899'da bitti. 1891'den 1904'e kadar işin başında olan mimar, Paris Operası'nı yapan Charles Garnier'den danışmanlık aldı; yani bu kilisenin kısmen tepki olarak doğduğu neo-barok üslubun ustasından.

Ne kadar loş olduğuna dikkat edin. Pencereler çok yüksekte. Nisan 1944'te bazilikanın yanındaki sokağa on üç bomba düştü ve bütün camlar patladı. Duvarlar dayandı. Kutsal Sakrament'in önünde diz çöküp dua edenler de yerlerinden kıpırdamadı.

Büyük orgu bugün duymayacaksınız. Aristide Cavaillé-Coll'un son büyük çalgısı, 1898'de Baron Albert de L'Espée'nin Biarritz'e tepeden bakan villası için salon orgu olarak yapılmıştı; On Mart 2025'te yaklaşık iki yıl sürecek bir restorasyon için söküldü ve bu arada ayinlerde daha küçük koro orgu çalıyor. Buraya gelene kadar uzun bir yol katetmişti: baron onu Cavaillé-Coll'un halefi Charles Mutin'e sattı, Mutin Paris'teki atölyesinde yeniden kurdu ve org, bazilikanın kutsandığı gün olan On Altı Ekim 1919'da, klavyelerinin başında Charles-Marie Widor ile bu kilisede açıldı.

Durak 5 / 5 · Kubbenin tepesini çevreleyen yürüyüş yolu, güneybatıya bakarak; ayrı ücretli kubbe ziyareti, bazilikanın solundaki hendekten girilir

Kubbenin tepesinden Paris

Paul Abadie (1812–1884); kubbeleri Lucien Magne (1849–1916) uzattı · Kubbe 1899'da tamamlandı; çan kulesi 6 Nisan 1912'de bitti · Château-Landon kireçtaşı; deniz seviyesinden 130 m yüksekteki bir tepede 83 m yüksekliğinde kubbe

Şunlara dikkat edin

  • Güneybatı ufkunda Eyfel Kulesi: bu bazilikanın cumhuriyetçi karşılığı; o da aynı Château-Landon taşından temellerin üstünde duruyor.
  • Hemen altınızdaki küçük kubbenin feneri ve tepesindeki zambak motifi: İncil yazarlarını temsil eden dört kubbeden biri.
  • Arkanızda, kuzeyde, durduğunuz yerden biraz daha yüksek olan ve Savoyarde'ı barındıran kare çan kulesi.
Konuşma metni (2:19)

Dar merdivenin 280 basamağından sonra kubbenin tepesindeki yürüyüş yolunda soluklanın ve güneybatıya, Eyfel Kulesi'ne doğru dönün. Hemen altınızda dört küçük kubbeden birinin feneri var, tepesinde taştan bir zambak; onun ötesinde Paris ufka kadar dümdüz uzanıyor. Açık bir günde buradan otuz kilometre öteyi görebilirsiniz. Kubbenin tepesi deniz seviyesinden 200 metreden fazla yüksekte; şehrin bir harita gibi görünmesi bundan.

Eyfel Kulesi'ni bulun. Bu kiliseyle ilgili Fransızca kayıt, kuleyi bazilikanın cumhuriyetçi karşılığı olarak tanımlıyor: şehrin iki yanından birbirine bakan bir inanç tepesi ve bir demir direk. İkisinin ortak noktası, iki tarafın da kabul etmek istediğinden fazla: ayaklarınızın altındaki taş Château-Landon ocaklarından geldi, kulenin temelleri de, Zafer Takı da öyle. Aşağıda bir yerde Charles Garnier'nin Opera binası da duruyor: bu kilisenin kısmen ona karşı tasarlandığı neo-barok yapı.

Şimdi arkanızı dönün ve kuzeye bakın. Kubbenin hemen arkasında, sizden ancak biraz daha yüksekte, Lucien Magne'ın seksen dört metrelik kare çan kulesi duruyor; feneri ve haçıyla Nisan 1912'de tamamlandı. İçinde Fransa'nın en büyük çanı Savoyarde asılı: üç metre çapında, neredeyse on dokuz ton, çok pes bir do sesiyle. Savoie'nın dört piskoposluğunun hediyesiydi; fikir, Ocak 1889'da hem ulusal adağı hem de Savoie'nın 1860'ta Fransa'ya katılmasını anmak için bağış kampanyası başlatan Chambéry başpiskoposundan çıktı. Paccard dökümhanesi çanı On İki Mayıs 1891'de Annecy'de döktü; işin tuhafı, çanın üzerindeki tarih 1890 diyor. Yirmi sekiz at onu bu tepeye çekti ve çan On Altı Ekim 1895 gecesi geldi. Geçici bir ahşap çan kulesine asıldı, 1905'te sabotaja uğradı ve ancak Mart 1907'de çan kulesine çıkarıldı.

Savoyarde yalnızca büyük bayramlarda çalar: Paskalya, Pantekost, Göğe Yükseliş, Noel, Meryem'in Göğe Alınışı ve Azizler Günü. Bir istisnayla. Yirmi Dört Ağustos 1944 gecesi, Paris'in Kurtuluşu sırasında ilk Fransız birlikleri Belediye Sarayı'na ulaştığında şehrin üzerinde çaldı; bu büyüklükte bir çan on kilometre öteden duyulur.

Son bir kez aşağıya, bütüne bakın. Bu tepe, bazilikanın kendi sözleriyle, Aziz Denis'nin kanını döktüğü yer; bir kefaret adağının beyaz taşla inşa edildiği yer; ve bir ağustos gecesi, gördüğünüz bütün damların üzerine on dokuz ton ses gönderen yer.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Sacré-Cœur'de gördüğünüz her şeye doğrultun.

Beş kayıt, tepenin hikâyesinin çoğunu anlatılmamış bırakıyor: üç kapı kabartması, taştan dört erdem, mozaikte papalar, krallar ve azizlerden bir kalabalık, tepeden de çatılarla dolu bir ufuk. Ön meydanda ya da kubbenin tepesinde, yerini çıkaramadığınız bir oymanın ya da adını bilmediğiniz bir kulenin fotoğrafını çekin; Chiaro onu kimin yaptığını ve orada ne işi olduğunu anlatsın. Fotoğrafın yasak olduğu ana nefte ise sorunuzu yazmanız yeter.

Mozaikte diz çöken kim?Taş neden bu kadar beyaz?Savoyarde ne zaman çalar?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

35, rue du Chevalier de la Barre, 75018 Paris; Montmartre tepesinin zirvesinde. Aşağıdaki Square Louise-Michel'den merdivenler güney revakının önündeki meydana çıkar; iç meydana ve kapılara varmadan önce çanta kontrolü yapılır. Basamaksız giriş, bazilikanın arka tarafında, 35 rue du Chevalier de la Barre adresindeki asansörlü girişten; bu giriş kiliseden daha kısa saatlerde açıktır.

Metronun 2 numaralı hattıyla Anvers durağına ya da otobüsle.

02

Bilet ve giriş

  • Bazilika yıl boyunca her gün, istisnasız 6.30–22.30 arası açık; giriş herkes için ücretsiz, bilet ya da rezervasyon gerekmez. Büyük bayramlarda, bazı dua nöbetlerinde ve her ayın ilk perşembesindeki Kutsal Saat'te daha geç saate kadar açık kalır.
  • Ücretli tek bölüm kubbe: yetişkinler için 8 avro, 15 yaşına kadar çocuklar için 5 avro; yalnızca yerindeki kendi gişesinde ödenir. Girişi dışarıda, güvenlik kontrolünden sonra: hemen solunuzdaki hendeğe inin; gişe ve bilet makinesi merdivenin dibinde, 20 metre sağda. Bazilika saatleri 10.15–17.30, son giriş 17.00 olarak veriyor ama mevsime göre değiştiğini belirtiyor; kubbe ayrıca öğle arası kapanıyor ve bakım ya da hava koşulları nedeniyle kapanabiliyor, bu yüzden bir gün önce kubbe sayfasına bakın. Tırmanış dar bir merdivende 280 basamak; asansör yok.
  • Ana nefte fotoğraf çekmek yasak. Bazilika uygun kıyafet, sessizlik ve telefonla konuşulmamasını rica ediyor; ana nefte de ziyaretçilerden duaya ayrılan ilk bölüme saygı göstermelerini istiyor. İçerideki iki durağı kulaklıkla dinleyin ya da önceden dışarıda, ön meydanda dinleyin.
  • Kript ziyaretçilere yalnızca ücretsiz rehberli bir turla açılıyor: sadece Fransızca, salı, çarşamba, perşembe ve cumartesi günleri saat 16.00'da, yaklaşık kırk dakika. Buluşma noktası çanta kontrolünün hemen ötesindeki iç meydan; bağış gönlünüzden ne koparsa.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Bazilikanın kendi sesli turları ücretsiz ve ikisi de kendi akıllı telefonunuzda çalışıyor: biri bazilikanın hazırladığı sekiz dilli tur; girişteki afişte kendi dilinizin QR kodunu okutarak başlatırsınız. Öbürü Paris piskoposluğunun dinî sanat derneği Art, Culture et Foi'nin hazırladığı, yalnızca Fransızca bir tur. İkisi de cepheyi, yan şapelleri, koro mozaiğini, vitrayları ve heykelleri kapsıyor. Kript yalnızca Fransızca, ücretsiz bir rehberli turla gezilebiliyor. Bu sayfa onların yanında bağımsız bir yol arkadaşı: aşağıda bahçede başlıyor, kubbenin tepesinde bitiyor ve sessizliğin öncelikli olduğu yerler için her anlatımın metni oynatıcının altında yazılı.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Sacré-Cœur sesli rehberi var mı?

Evet, birden fazla var ve hiçbiri için bir masadan cihaz almanız gerekmiyor. Bazilikanın iki resmî turu ücretsiz ve kendi telefonunuzda çalışıyor: biri girişteki QR kodla sekiz dilde, öbürü Art, Culture et Foi'nin Fransızca turu. Bu sayfa da ücretsiz ve başka bir alanı kapsıyor: Square Louise-Michel'de başlıyor, kubbenin tepesinde bitiyor ve her anlatımın tam metnini oynatıcının altında veriyor.

Sacré-Cœur sesli rehberini bilet almadan dinleyebilir miyim?

Beş duraktan dördü için evet: bahçe, revak ve bazilikanın içi ücretsiz ve her gün açık. Yalnızca kubbenin tepesindeki son durak için kubbe bileti gerekiyor: yetişkin için 8 avro, yerinde kubbenin kendi gişesinden alınıyor.

Resmî Sacré-Cœur sesli rehberi ne kadar?

Hiçbir ücreti yok: bazilikanın sesli turları ücretsiz. Sekiz dilli tur için girişteki afişte kendi dilinizin QR kodunu okutun. Ziyaretin ücretli tek kısmı kubbeye tırmanış: yetişkinler için 8 avro, 15 yaşına kadar çocuklar için 5 avro.

Bu Sacré-Cœur yürüyüşü nerede başlıyor, oraya nasıl giderim?

Güney cephesinin altındaki teraslı halk bahçesi Square Louise-Michel'de, batıdaki patikalarda. Metronun 2 numaralı hattı Anvers'te durur, otobüsle de gelebilirsiniz; bahçenin merdivenleri, ikinci durağın çaldığı ön meydana ve kapılara çıkar.

Sacré-Cœur hiç kapalı olur mu?

Kilise, hayır: kapıları istisnasız her gün 6.30–22.30 arası açık, bazı bayramlarda ve dua nöbetlerinde daha da geç saate kadar. Kubbe ise başka. Öğle arası kapanıyor, bakım ya da kötü hava yüzünden kapanabiliyor ve saatleri mevsimden mevsime değişiyor; manzara sizin için önemliyse bir gün önce bazilikanın kubbe sayfasına bakın.

Sacré-Cœur'ün içinde fotoğraf çekebilir miyim?

Ana nefte hayır. Bazilika, gece gündüz sergilenen Kutsal Sakrament'in önünde dua edenlere saygı olarak ziyaretçilerden fotoğraf çekmemelerini istiyor ve her yerde sessizlik rica ediyor. Bu sayfadaki ilk iki durak açık havada, sonuncusu da öyle.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Sacré-Cœur Bazilikası yönetimiyle bağlantılı değildir.