Pałac Papieski · Awinion · Niezależny przewodnik
Audioprzewodnik po Pałacu Papieskim,
pięć przystanków, za darmo.
Piętnaście tysięcy metrów kwadratowych warownego gotyckiego kamienia wzniesionego przez dwóch czternastowiecznych papieży nad Rodanem, z pięcioma w pełni nagranymi przystankami. Sfotografuj zwornik, wieżę, portal albo twierdzę za rzeką — Chiaro poprowadzi rozmowę dalej.
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Pałacu Papieskiego w Awinionie.
Fasada Zachodnia i Porte des Champeaux
Pałac Papieski w Awinionie
To była bezpłatna część
Zrób zdjęcie, a Chiaro opowie ci o dowolnym szczególe Pałacu Papieskiego w Awinionie.
Pięć przystanków · 13 min słuchania
Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.
Pięć przystanków poprowadzi cię bez przewodnika w kolejności zwiedzania przez nasz audioprzewodnik po Pałacu Papieskim w Awinionie. Pierwsze nagranie odtworzysz za darmo na placu Place du Palais jeszcze przed kontrolą biletów, naprzeciw zwieńczonego machikułami zachodniego muru i dwóch narożnych wieżyczek bramy Porte des Champeaux. Pozostałe cztery podążają za oznakowaną jednokierunkową trasą wewnątrz w ramach jednego biletu: przez dziedziniec Cour d’Honneur na styku Starego i Nowego Pałacu, przez krytą drewnianym sklepieniem halę uczt i konklawe Grand Tinel, przez wznoszącą się wysoko nad trybunałem Grande Audience kaplicę Grande Chapelle Clémentine aż na górne tarasy dachowe z panoramą Awinionu i Rodanu. Razem pięć ścieżek trwa około trzynastu minut, zostawiając dużo swobody podczas dwóch do dwóch i pół godziny zalecanych przez zarządcę na dwadzieścia pięć przestrzeni i Ogrody Papieskie.
Informacje praktyczne na tej stronie pochodzą bezpośrednio z serwisu palais-des-papes.com, gdzie Avignon Tourisme publikuje aktualne godziny, taryfy i zasady wstępu, natomiast fakty architektoniczne i historyczne opierają się na opracowaniach zabytku oraz francuskiej i angielskiej Wikipedii. Godziny otwarcia zmieniają się sześciokrotnie w ciągu roku między zimą, feriami a sezonem od marca do listopada: jeśli wywieszka przy kasie Porte des Champeaux różni się od poniższego tekstu, kieruj się komunikatem na miejscu i daj nam znać.
Przystanek 1 z 5 · Na placu Place du Palais twarzą na wschód ku głównej bramie Porte des Champeaux i jej bliźniaczym ośmiobocznym wieżyczkom; bezpłatny plac publiczny przed kontrolą biletów
Fasada Zachodnia i Porte des Champeaux
Jean de Louvres (czynny 1342–1358) dla papieża Klemensa VI (1291–1352); iglice wieżyczek zrekonstruowane przez Henriego Nodeta (1855–1940), 1933 · 1345–1351; iglice wieżyczek zrekonstruowane w 1933 · Kurtynowy mur z ciosów wapiennych z ostrołukowymi machikułami 15 metrów nad placem oraz dwiema ośmiobocznymi wieżyczkami na wspornikach
Na co zwrócić uwagę
- Wysokie ostrołuki rozpięte między potężnymi przyporami wzdłuż lica muru, przeprute u góry na wysokości piętnastu metrów głębokimi szczelinami zrzutowymi.
- Bliźniacze ośmioboczne wieżyczki nadwieszone na okrągłych kamiennych konsolach po obu stronach Porte des Champeaux, zwieńczone kamiennymi hełmami z żabkami.
- Zwietrzała tarcza herbowa wykuta bezpośrednio nad łukiem wejścia: sześć róż po bokach ukośnego pasa pod skrzyżowanymi kluczami papieża Klemensa Szóstego.
Transkrypcja (2:36)
Cofnij się głęboko na bruk placu Place du Palais i spójrz prosto na fasadę zachodnią. Większość średniowiecznych pałaców na pierwszym planie zapowiada gościnność, a umocnienia chowa za murem obwodowym. Awinion odwraca ten odruch. To, co stoi przed tobą, przypomina znacznie mniej siedzibę biskupa niż urwisko z jasnego prowansalskiego wapienia zaprojektowane tak, by przetrzymać oblężenie armii — bo w czternastym stuleciu zwierzchnik zachodniego chrześcijaństwa mieszkał tu na pożyczonej ziemi.
Dziewięciu papieży i antypapieży rządziło z Awinionu po tym, jak Klemens Piąty osiadł nad Rodanem w 1309 roku z dala od krwawych walk stronnictw w Rzymie. Niemal wszystko przed twoimi oczami wyrosło w niespełna dwadzieścia lat, między 1335 a 1352 rokiem, za sprawą zaledwie dwóch ludzi: surowego mnicha cysterskiego Benedykta Dwunastego oraz jego dworskiego następcy Pierre’a Rogera, papieża Klemensa Szóstego. Zachodnia kurtyna należy do rozbudowy Klemensa rozpoczętej w marcu 1345 roku pod kierunkiem północnofrancuskiego mistrza murarskiego Jeana de Louvres. Trzy lata później, w czerwcu 1348 roku, Klemens wykupił całe miasto Awinion od królowej Joanny Neapolitańskiej za osiemdziesiąt tysięcy złotych florenów.
Przesuń wzrokiem po olbrzymich ostrołukach spinających przypory. Piętnaście metrów nad brukiem łuki te otwierają się za przedpiersiem, tworząc szerokie gardziele do zrzucania kamieni albo ciężkich belek na napastników. Kiedy jednak dziewiętnastowieczny architekt Eugène Viollet-le-Duc zbadał tę fasadę, dostrzegł wymowny kompromis. Ponieważ otwory urywają się przy każdej przyporze zamiast biec ciągłym gankiem, wróg przyciśnięty płasko do stopy przypory stał w martwym polu. Prawdziwej siły obronnej budowniczowie południowego gotyku rzeczywiście potrzebowali, gdy antypapież Benedykt Trzynasty przetrwał za tymi murami pięcioletnie oblężenie od 1398 do 1403 roku. Nawet szeroki plac pod twoimi butami oczyszczono dopiero między 1403 a 1410 rokiem, wyburzając okoliczne kamienice dla otwarcia pola ostrzału. A mimo to Jean de Louvres budował zarazem monumentalną oprawę władzy.
Skup teraz wzrok na bramie głównej, Porte des Champeaux. Dokładnie nad jej ostrym łukiem widnieje rodowa tarcza Klemensa z sześcioma różami domu Roger de Beaufort pod kluczami papieskimi. Wyżej z okrągłych profilowanych wsporników wyrastają dwie smukłe ośmioboczne wieżyczki strzegące komnaty szambelana za środkowym oknem. Rozbiórki z początku dziewiętnastego wieku ścięły obie wieżyczki równo z blankami; naczelny architekt Henri Nodet odbudował ich kamienne iglice z żabkami w 1933 roku na podstawie dawnych widoków z biblioteki miejskiej. Współczesny kronikarz Jean Froissart nazwał ten zespół najpiękniejszym i najmocniejszym domem świata — i już na progu czujesz obie części jego sądu.
Przystanek 2 z 5 · Wewnątrz Cour d’Honneur tuż za kontrolą wejściową Porte des Champeaux, naprzeciw styku surowych skrzydeł północnego i wschodniego z rzeźbionym skrzydłem południowym; w ramach biletu standardowego
Dziedziniec Honorowy Cour d’Honneur
Pierre Poisson (czynny 1335–1342) dla papieża Benedykta XII (ok. 1285–1342) oraz Jean de Louvres (czynny 1342–1358) dla papieża Klemensa VI (1291–1352) · 1335–1352 · Wapienny dziedziniec obejmujący około 1800 metrów kwadratowych wokół wykutej w skale studni głębokiej na 29 metrów
Na co zwrócić uwagę
- Gwałtowny kontrast kamieniarki: gładkie, forteczne mury od północy i wschodu spotykają się z wysokimi maswerkowymi oknami gotyckimi i sterczynami od południa.
- Wielki maswerkowy otwór gotycki wysoko w ścianie południowej — Fenêtre de l’Indulgence — skąd nowo koronowani papieże błogosławili tłumy na dole.
- Niskie warstwy fundamentowe blisko środka dziedzińca obok kolistej cembrowiny dwudziestodziewięciometrowej studni wykutej w skale za Urbana Piątego.
Transkrypcja (2:19)
Wyjdź z sieni bramnej na dziedziniec Cour d’Honneur i przystań blisko środka tej przestrzeni liczącej tysiąc osiemset metrów kwadratowych. Nigdzie indziej w całym zabytku jego podwójny charakter nie rysuje się tak wyraźnie. Stoisz wewnątrz dwóch odmiennych pałaców sczepionych pod kątem prostym, wzniesionych dla dwóch papieży, którzy różnili się niemal we wszystkim co do tego, jak powinien wyglądać dwór papieski.
Odwróć się najpierw ku ścianom północnej i wschodniej. Te pionowe, surowe płaszczyzny ciosów należą do Palais Vieux, Starego Pałacu, zbudowanego w latach 1335–1342 dla Jacques’a Fourniera, papieża Benedykta Dwunastego, przez jego naczelnego architekta Pierre’a Poissona z Mirepoix. Przed wyborem Benedykt był opatem cysterskim i inkwizytorem. Zaniepokojony napięciami z cesarzem Ludwikiem Bawarskim kazał rozebrać pałac biskupi swojego poprzednika Jana Dwudziestego Drugiego i zakotwiczył klasztorną warownię prosto na wapiennej ostrodze Rocher des Doms, zatrudniając w szczycie sezonu budowlanego 1337 roku ośmiuset robotników.
Obróć się teraz ku skrzydłom południowemu i zachodniemu. W dniu śmierci Benedykta w kwietniu 1342 roku wraz z nim odeszła surowa powściągliwość. W ciągu kilku tygodni nowy papież Klemens Szósty uznał Stary Pałac za zbyt ciasny, wyburzył sąsiednie domy wokół dawnego placu Place des Cancels i zatrudnił Jeana de Louvres, by zamknął ten dziedziniec skrzydłami Opus Novum, Nowego Pałacu. Zobacz, jak ślepe mury forteczne ustępują od południa ostrołukowym arkadom, delikatnym maswerkom okiennym i szczytom z żabkami.
Spójrz w górę na szerokie maswerkowe okno ponad południowymi arkadami. To Fenêtre de l’Indulgence, wychodzące z loggii przed wielką kaplicą. W wielkie święta i podczas koronacji papieskich petenci, posłowie i pielgrzymi wypełniali każdy metr tego czworoboku, gdy na głowę papieża wkładano potrójną tiarę, a nad placem rozbrzmiewało potrójne błogosławieństwo. Na poziomie gruntu niskie zarysy kamieni wyznaczają zburzoną aulę audiencyjną Jana Dwudziestego Drugiego obok studni przebitej za Urbana Piątego na dwadzieścia dziewięć metrów w litej skale.
Siedem stuleci później, we wrześniu 1947 roku, reżyser teatralny Jean Vilar wystawił w tym kamiennym czworoboku Ryszarda Drugiego Szekspira, dając początek Festiwalowi w Awinionie. Dalej podąż za trasą do Starego Pałacu Benedykta obok parterowego Konsystorza i Krużganka — zaglądając do małej Chapelle Saint-Jean na malowane sklepienia Mattea Giovannettiego — zanim wejdziesz na górę do hali bankietowej.
Przystanek 3 z 5 · Górne piętro wschodniego skrzydła Starego Pałacu, na jednokierunkowej trasie ponad Konsystorzem i Krużgankiem Benedykta XII, przed apartamentami prywatnymi i Chambre du Cerf; w ramach biletu standardowego
Grand Tinel
Pierre Poisson (czynny 1335–1342) dla papieża Benedykta XII (ok. 1285–1342); modrzewiowe sklepienie kolebkowe zrekonstruowane przez Henriego Nodeta (1855–1940), 1926–1933 · 1335–1336; sklepienie drewniane odtworzone w latach 1926–1933 · Wapienna hala bankietowa i konklawe pod modrzewiowym sklepieniem w kształcie odwróconego kadłuba, 48 metrów długości na 10,25 metra szerokości
Na co zwrócić uwagę
- Rozłożyste modrzewiowe sklepienie kolebkowe nad głową, wygięte na rozpiętości dziesięciu metrów jak odwrócony kadłub średniowiecznego statku.
- Wysoki ostrołukowy ślad wyryty w południowej ścianie szczytowej, oznaczający miejsce dawnego papieskiego baldachimu za stołem honorowym.
- Przejście w ścianie północnej prowadzące do Cuisine Haute, której ogromny ośmioboczny kamienny komin w kształcie piramidy odprowadzał dym znad rożnów.
Transkrypcja (2:31)
Odchyl głowę do tyłu, przekraczając próg Grand Tinel. Długa na czterdzieści osiem metrów i szeroka na nieco ponad dziesięć metrów górna hala Starego Pałacu Benedykta Dwunastego ciągnie się niemal na pół boiska piłkarskiego bez ani jednej kolumny wewnątrz. Ponad ciosowymi murami wygina się kolebkowe sklepienie z drewna modrzewiowego przypominające odwróconą stępkę okrętu. W czternastym wieku służba obijała ten drewniany łuk ciemnoniebieską tkaniną wyszywaną złotymi gwiazdami, dzięki czemu biesiadnicy siedzieli pod sztucznym nocnym niebem.
Gościnność była tutaj narzędziem dyplomacji. Podczas uczt koronacyjnych oraz wizyt cesarzy i królów papież zasiadał sam na podwyższeniu przy ścianie południowej pod ostrołukowym baldachimem — jego ślad w murze widać do dziś — podczas gdy kardynałowie i posłowie zajmowali stoły na kozłach wzdłuż ścian. Prosto za północnymi drzwiami wznosi się Cuisine Haute, Górna Kuchnia, nakryta ośmiobocznym kamiennym okapem kominowym. Na dole w spiżarniach i piwnicach przygotowywano ponad trzysta posiłków dworskich dziennie oraz rozdawano co dzień chleb i wino ośmiuset ubogim mieszkańcom miasta. Podczas oblężenia w październiku 1398 roku pięćdziesięciu do sześćdziesięciu ludzi Geoffroya Boucicauta wślizgnęło się o północy kanałami odpływowymi prosto do tej górnej kuchni, dopóki straż papieska nie obrzuciła ich z góry kamieniami z okapu komina i nie wzięła napastników do niewoli.
Ilekroć umierał papież, Grand Tinel zamieniał ucztę na zamknięcie. Murarze zamurowywali drzwi i okna, zostawiając jedynie małe okienka na podawanie jedzenia, dopóki odcięci od świata kardynałowie nie wybrali nowego zwierzchnika Kościoła — pod tym dachem obrano Klemensa Szóstego, Innocentego Szóstego, Urbana Piątego, Grzegorza Jedenastego oraz na koniec antypapieża Benedykta Trzynastego. Gwałtowny pożar siódmego maja 1413 roku strawił gwiezdne tkaniny, malowidła ścienne Mattea Giovannettiego i średniowieczną więźbę; Henri Nodet zrekonstruował modrzewiowe sklepienie w latach 1926–1933.
Zanim wyjdziesz południowym krańcem do prywatnych wież mieszkalnych, przygotuj wzrok, bo w malowanych komnatach przed tobą obowiązuje zakaz fotografowania. Najpierw mijasz Chambre du Pape Benedykta z wiciami winorośli, wiewiórkami i malowanymi klatkami na ptaki we wnękach okiennych; dalej wąski korytarz prowadzi do gabinetu Klemensa Szóstego z 1343 roku, Chambre du Cerf, gdzie malarze francusko-włoscy pokryli wszystkie cztery ściany świeckimi scenami leśnymi z sokolnictwem, polowaniem z fretkami i chłopcami łowiącymi ryby w stawie.
Przystanek 4 z 5 · Górny poziom południowego skrzydła Nowego Pałacu, bezpośrednio nad dwunawową Grande Audience, z wyjściem na loggię Okna Odpustowego i schody Grand Escalier d’Honneur; w ramach biletu standardowego
Grande Chapelle Clémentine
Jean de Louvres (czynny 1342–1358) dla papieża Klemensa VI (1291–1352); odrestaurowana przez Henriego Nodeta (1855–1940), 1907–1925 · 1347–1351; odrestaurowana w latach 1907–1925 · Jednonawowa wapienna kaplica o siedmiu czterodzielnych przęsłach sklepienia krzyżowo-żebrowego, 52 metry długości, 15 metrów szerokości i 20 metrów wysokości
Na co zwrócić uwagę
- Siedem czterodzielnych kamiennych przęseł sklepienia krzyżowo-żebrowego wyrastających dwadzieścia metrów nad tobą ze smukłych wiązek służek przyściennych, z rzeźbionymi zwornikami.
- Rozmach piętnastometrowej pojedynczej nawy doświetlonej wysoko w ścianie południowej gotyckimi oknami maswerkowymi.
- Na zewnątrz zachodnich drzwi na podeście loggii okaleczony tympanon Sądu Ostatecznego, w którym dziewiętnastowieczni saperzy wykuli drzwi koszarowe.
Transkrypcja (2:54)
Przejście z zakrystii do Grande Chapelle Clémentine daje wrażenie wyjścia z zamkowego donżonu prosto do pełnowymiarowej katedry zawieszonej piętro nad ziemią. Każdy szczegół tej przestrzeni Jean de Louvres zaprojektował tak, by goście zapomnieli, że papiestwo opuściło brzegi Tybru. Klemens Szósty poświęcił kaplicę nie lokalnemu świętemu prowansalskiemu jak wcześniejsze kaplice w Awinionie, lecz świętym Piotrowi i Pawłowi, dwóm apostolskim filarom Rzymu. Rozpoczęta w 1347 roku i ukończona w zaledwie cztery lata mimo czarnej śmierci pustoszącej Awinion w 1348 roku, jedyna nawa mierzy pięćdziesiąt dwa metry długości, piętnaście szerokości i dwadzieścia metrów do zworników sklepienia.
Spójrz pionowo w górę wzdłuż siedmiu przęseł krzyżowo-żebrowych. Smukłe wiązki półkolumienek wspinają się po ciosowych murach i rozchodzą w ostre żebra przekątne, odciążając ściany zdolne oprzeć się machinom oblężniczym, a zarazem zalewając górną strefę południowym światłem. Klemensowi tak bardzo spieszyło się z odprawieniem tu mszy przed ukończeniem witraży przez awiniońskich szklarzy, że polecił Matteowi Giovannettiemu wymalować czerwone, żółte i zielone arabeski na woskowanym płótnie rozpiętym w drewnianych ramach okiennych. Dźwięk liczył się równie mocno jak światło. Pod patronatem Klemensa nawa ta stała się laboratorium polifonii Ars Nova — śmiałego czternastowiecznego stylu muzycznego rozwijanego przez teoretyka Philippe’a de Vitry i kompozytora Guillaume’a de Machaut, którego wielogłosowy kontrapunkt niósł się pod tymi kamiennymi sklepieniami.
Jeszcze bardziej zuchwała okazuje się inżynieria Jeana de Louvres, gdy uświadomisz sobie, co leży dokładnie pod twoimi stopami. Cała ta dwudziestometrowa kaplica spoczywa na szczycie drugiej hali tej samej pięćdziesięciodwumetrowej długości: Salle de la Grande Audience, przez którą przejdziesz w drodze powrotnej. Ponieważ dolna sala musiała udźwignąć posadzkę i sklepienia kaplicy, Jean de Louvres podzielił Grande Audience rzędem filarów wiązkowych na dwie nawy. Zasiadał tam trybunał Roty, najwyższy sąd apelacyjny zachodniego chrześcijaństwa, gdzie w latach 1352 i 1353 Matteo Giovannetti namalował na ultramarynowym sklepieniu dwudziestu starotestamentowych proroków, królów i patriarchów ze zwojami Pisma.
Zatrzymaj się również na zachodnim progu kaplicy, gdzie podwójny portal koronacyjny wychodzi na loggię Fenêtre de l’Indulgence oraz szerokie kryte biegi opłaconych w październiku 1346 roku schodów Grand Escalier d’Honneur — najwcześniejszych powrotnych schodów tego typu we francuskim gotyku. Zwróć uwagę na poharatane nadproże i przebity tympanon nad drzwiami. Gdy rewolucja francuska zamieniła pałac na przeszło wiek w koszary piechoty, wojskowi inżynierowie pocięli tę dwudziestometrową nawę w poziomie na trzy piętra żołnierskich sypialni i przebili drzwi gospodarcze na wylot przez średniowieczną płaskorzeźbę Sądu Ostatecznego. Dopiero po wymarszu wojska w 1906 roku Henri Nodet wyburzył koszarowe stropy i przywrócił nawie Klemensa pełny pionowy oddech. Spójrz też na gipsowe posągi nagrobne w sąsiedniej zakrystii południowej: mimo wzniesienia tej rzymskiej bazyliki w Prowansji ani jeden papież nie został nigdy pochowany w murach samego pałacu.
Przystanek 5 z 5 · Na górnych tarasach dachowych Nowego Pałacu (Terrasse des Grands Dignitaires) pod koniec trasy zwiedzania, z widokiem na północ ponad sterczynami na Awinion i Rodan; w ramach biletu standardowego
Tarasy dachowe i widok na Tour de la Campane
Pierre Poisson (czynny 1335–1342) i Jean de Louvres (czynny 1342–1358); blanki Tour de la Campane odrestaurowane w 1902 według projektu Henriego Révoila (1822–1900) · 1339–1352; blanki odrestaurowane w 1902 · Kamienne chodniki dachowe z wapienia, gotyckie sterczyny z żabkami i wieże z machikułami wieńczące warowny pałac o powierzchni 15 000 metrów kwadratowych
Na co zwrócić uwagę
- Rząd rzeźbionych gotyckich kamiennych sterczyn najeżonych liściastymi żabkami wzdłuż brukowanego przejścia dachowego i połaci rzymskich dachówek.
- Na północ ponad dachami czworoboczna korona machikułów wieży Tour de la Campane, a tuż za nią złocona figura Marii na katedrze Notre-Dame des Doms.
- Na zachód za Rodanem kwadratowy donżon Tour Philippe-le-Bel i dwuwieżowa brama Fort Saint-André w Villeneuve-lès-Avignon.
Transkrypcja (2:12)
Na górnych tarasach dachowych nad Skrzydłem Dostojników pod otwartym niebem natychmiast układa się w całość strategiczna mapa czternastowiecznego Awinionu. W dole na dziedzińcach pałac wydaje się zwrócony do środka; tutaj wysoko między gotyckimi sterczynami i rzymską dachówką rozumiesz od razu, dlaczego Benedykt Dwunasty i Klemens Szósty zakotwiczyli piętnaście tysięcy metrów kwadratowych kamienia na wapiennym grzbiecie Rocher des Doms. Wysoka skała wyniosła kurię papieską bezpiecznie ponad gwałtowne wylewy Rodanu i uczyniła pałac białym drogowskazem widocznym z pasma Alpilles, Dentelles de Montmirail oraz nagiego wapiennego szczytu Mont Ventoux.
Spójrz najpierw na północ wzdłuż rzędu rzeźbionych pinakli. Prosto przed tobą wznosi się kwadratowe zwieńczenie z machikułami wieży Tour de la Campane, zbudowanej w latach 1339 i 1340 dla osłony północnego boku i odrestaurowanej na poziomie blanków w 1902 roku według projektów Henriego Révoila. Nieco na wschód za nią stoi najpotężniejszy donżon spośród wszystkich dwunastu wież pałacowych, Tour de Trouillas, o murach grubych na cztery i pół metra; w jej dolnym sklepionym lochu Klemens Szósty więził przez trzynaście miesięcy płomiennego rzymskiego trybuna ludowego Colę di Rienzo. Tuż za Tour de la Campane lśni wzniesiona w 1859 roku złocona ołowiana figura Marii Panny na szczycie dwunastowiecznej romańskiej dzwonnicy katedry Notre-Dame des Doms.
Odwróć się teraz na zachód ku srebrnemu zakolu Rodanu. Poniżej skały cztery ocalałe kamienne przęsła i maleńka kaplica świętego Mikołaja wrzynają się w nurt — wszystko, co zostało ze średniowiecznego mostu Pont Saint-Bénézet. Po 1330 i 1340 roku rzeka ta stanowiła granicę państwową. Awinion leżał na cesarskiej ziemi prowansalskiej aż do wykupienia miasta przez Klemensa, natomiast drugi brzeg, Villeneuve-lès-Avignon, należał do Królestwa Francji. Odszukaj przysadzistą kwadratową wieżę Tour Philippe-le-Bel na przeciwległym przyczółku oraz wały Fort Saint-André na wzgórzu w głębi: francuskie królewskie strażnice patrzące prosto w blanki papieża.
Zanim zejdziesz przez dwunawową Grande Audience ku wyjściu, pamiętaj o cichszej stronie skały. Osłonięte przed mistralem za dziesięciometrowymi wschodnimi murami u stóp wież leżą dwa hektary odtworzonych Ogrodów Papieskich — w tym sad Urbana Piątego — objęte tym samym biletem.
Niezależny przewodnik · Chiaro
Skieruj Chiaro na dowolny detal w Pałacu Papieskim.
Wzdłuż trasy leży dwadzieścia pięć sal, kaplic i wież, a te pięć nagrań prowadzi przez jej główny trzon. Sfotografuj zwornik sklepienia, zwój proroka w Grande Audience, zdjęte ze ścian freski Simone Martiniego w Konsystorzu albo wieżę po drugiej stronie Rodanu: Chiaro od razu rozpozna kamieniarkę lub malowidło i odpowie po drodze na każde pytanie.
Przed wizytą
Dojazd
Palais des Papes, Place du Palais des Papes, 84000 Awinion. Dojście prowadzi przez otwarty bruk placu Place du Palais na wzgórzu Rocher des Doms; jedynym wejściem dla zwiedzających jest brama Porte des Champeaux pod bliźniaczymi ośmiobocznymi wieżyczkami w fasadzie zachodniej.
Stacja kolejowa Avignon Centre leży 15 minut spacerem prosto w górę przez otoczone murami centrum, z częstymi pociągami wahadłowymi ze stacji dużych prędkości Avignon TGV. Autobusy miejskie, tramwaj i autokary regionalne obsługują bramy w murach, każdy punkt wewnątrz obwarowań osiągniesz pieszo w 25 minut, a rowerzyści na szlaku ViaRhôna mają do dyspozycji udogodnienia Accueil Vélo.
Bilety i wstęp
- Place du Palais jest placem publicznym, więc przystanek 1 nic nie kosztuje. Wewnątrz standardowy bilet do Pałacu Papieskiego obejmuje 25 przestrzeni, odrestaurowane Ogrody Papieskie, wystawy czasowe oraz przewodnik cyfrowy za 16 euro w cenie normalnej (13 euro ulgowy, 10 euro w wieku od 10 do 17 lat, bezpłatnie poniżej 10 lat). Bilet łączony z mostem Pont d’Avignon (Pont Saint-Bénézet) kosztuje 19,50 euro normalny (16 euro ulgowy, 12 euro w wieku 10–17 lat), natomiast karta Avignon City Pass kosztuje 24 euro na 24 godziny lub 32 euro na 48 godzin. Mieszkańcy Awinionu wchodzą bezpłatnie w soboty, niedziele i święta za okazaniem dokumentu, a zakup online skraca czas oczekiwania latem.
- Pałac jest otwarty codziennie przez cały rok, z ostatnim wejściem na godzinę przed zamknięciem: 9:00–19:00 od 1 marca do 1 listopada; 10:00–17:00 od 5 stycznia do 6 lutego oraz od 2 listopada do 18 grudnia; a także 10:00–18:00 od 1 do 4 stycznia, od 7 do 28 lutego oraz od 19 do 31 grudnia. Przeznacz dwie do dwóch i pół godziny na wnętrza i wschodnie ogrody.
- Fotografowanie jest dozwolone w halach z wyjątkiem malowanych komnat — Chambre du Pape, Chambre du Cerf i Chapelle Saint-Jean — gdzie aparaty są zakazane dla ochrony wrażliwych czternastowiecznych pigmentów. Kaplica Chapelle Saint-Martial z freskami Mattea Giovannettiego przy Grand Tinel nie wchodzi w skład zwykłej trasy i wymaga osobnej rezerwacji.
- Żadna ze średniowiecznych hal nie jest ogrzewana ani klimatyzowana, ubierz się więc na kamienny chłód zimą i prowansalski upał w lipcu. Między wieżami prowadzą dziesiątki stopni; osoby na wózkach mogą z wyprzedzeniem co najmniej 24 godzin zarezerwować dwugodzinną trasę Parcours Confort w asyście obsługi (wtorki i piątki 10:00–12:00, niedziele 14:30–16:30). Wewnątrz dostępne są bezpłatne szafki bagażowe, nosidełka dziecięce i ławki, natomiast zwierzęta poza certyfikowanymi psami przewodnikami i asystującymi nie mają wstępu.
Oficjalny audioprzewodnik
Bilet standardowy obejmuje bez dopłat własny przewodnik cyfrowy Avignon Tourisme: od maja 2026 roku zabytek udostępnia „Les Clefs du Palais”, niewymagającą pobierania aplikację przeglądarkową na smartfony w siedmiu językach (francuskim, angielskim, niemieckim, hiszpańskim, włoskim, chińskim i koreańskim) przez lokalną sieć Wi-Fi _LesClefsDuPalais — weź własne słuchawki — obok siedmiojęzycznego tabletu rzeczywistości rozszerzonej Histopad widniejącego w cenniku na czas modernizacji w latach 2026–2027. Nasz przewodnik w przeglądarce nie wymaga logowania do lokalnego Wi-Fi, działa w osiemnastu językach i odtwarza pierwszy przystanek za darmo na Place du Palais jeszcze przed kolejką.
Oficjalna strona →Pytania
Czy istnieje darmowy audioprzewodnik po Pałacu Papieskim w Awinionie?
Tak. Każde nagranie tutaj odtwarza się bezpłatnie prosto w przeglądarce mobilnej wraz z pełnym tekstem poniżej, zaczynając na placu Place du Palais przed kontrolą biletów. W środku bilet wstępu obejmuje także siedmiojęzyczną aplikację internetową „Les Clefs du Palais” przez lokalne Wi-Fi (zabierz słuchawki), a dowolną inną salę lub fresk możesz sfotografować w aplikacji Chiaro.
Ile kosztują bilety do Pałacu Papieskiego i czy jest bilet łączony z mostem Pont d’Avignon?
Standardowy bilet dla dorosłych do Pałacu Papieskiego i Ogrodów Papieskich kosztuje 16 euro (13 euro ulgowy, 10 euro w wieku od 10 do 17 lat oraz bezpłatnie dla dzieci poniżej 10 lat). Bilet łączony obejmujący Pałac Papieski, Ogrody Papieskie oraz most Pont Saint-Bénézet (Pont d’Avignon) kosztuje 19,50 euro normalny, 16 euro ulgowy lub 12 euro dla wieku 10–17 lat.
Jakie są godziny otwarcia i dni zamknięcia Pałacu Papieskiego?
Zabytek jest otwarty każdego dnia w roku, z ostatnim wejściem na godzinę przed zamknięciem. Godziny to 9:00–19:00 od 1 marca do 1 listopada, 10:00–17:00 od 5 stycznia do 6 lutego oraz od 2 listopada do 18 grudnia, a także 10:00–18:00 w okresach świąteczno-feryjnych na początku stycznia, w lutym i pod koniec grudnia.
Czy na zwykłym bilecie do Pałacu Papieskiego zobaczę freski w Chambre du Cerf?
Tak — Chambre du Cerf Klemensa Szóstego z 1343 roku wraz z Chambre du Pape, Chapelle Saint-Jean i prorokami Mattea Giovannettiego w Grande Audience leżą na standardowej trasie obejmującej 25 przestrzeni, przy czym w malowanych komnatach obowiązuje ścisły zakaz fotografowania. Jedynie górna Chapelle Saint-Martial wymaga osobnej wcześniejszej rezerwacji.
Ile trwa zwiedzanie Pałacu Papieskiego i czy jest dużo schodów?
Zaplanuj dwie do dwóch i pół godziny na przejście 25 przestrzeni oraz wschodnich Ogrodów Papieskich. Ponieważ średniowieczna trasa pokonuje strome schody wieżowe bez pełnego dostępu windami, osoby poruszające się na wózkach powinny zarezerwować dwugodzinny Parcours Confort z obsługą co najmniej 24 godziny wcześniej.
Więcej audioprzewodników
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Pałacu Papieskiego w Awinionie.