Przejdź do treści

Klasztor Montserrat · Montserrat · Niezależny przewodnik

Audioprzewodnik po klasztorze Montserrat,
pięć przystanków, za darmo.

Klasztor założony w 1025 roku na skalnej półce, na wysokości 720 metrów, pod górą ze spojonych otoczaków, która wznosi się do 1236. Pięć miejsc, w których warto stanąć, a o tym, co pomijają, opowie dalej Chiaro na podstawie twojego zdjęcia.

Pobierz w App Store

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą klasztoru Montserrat.

9:41

Góra jak piła ze ścieżki przy stacjach

Klasztor Montserrat

0:00 2:11
Przystanek 1 z 5

Pięć przystanków · 12 min słuchania

Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.

Potraktuj ten audioprzewodnik po klasztorze Montserrat jako drugą połowę jednodniowej wycieczki z Barcelony. Pierwsza połowa to pociąg pod samą górę, 48 kilometrów na północny zachód od miasta, a potem kolejka zębata albo kolejka linowa. Zacznij tam, gdzie obie dojeżdżają, na ścieżce na wschód od sanktuarium, skąd szczyty i absydę obejmiesz jednym spojrzeniem. Idź na zachód, na Plaça de Santa Maria, do gotyckiego krużganka. Te dwa przystanki są pod gołym niebem. Potem przez arkady do Atrium i fasady z 1901 roku, do nawy i schodami za ołtarzem głównym do La Morenety, a wyjście prowadzi ścieżką świec. Słuchania jest około dwunastu minut, a chodzenia jeszcze mniej, choć cała wizyta trwa znacznie dłużej.

Zasady biletowe, ceny i godziny otwarcia pochodzą ze strony opactwa dla odwiedzających, montserratvisita.com, i z jego sklepu z biletami, a historie opierają się też na encyklopedii katalońskiej i na Wikipedii. Kalendarz opactwa zmienia się wraz z liturgią i rokiem szkolnym chóru, a pociągi powrotne wraz z sezonem, więc rano w dniu wyjazdu zajrzyj na te strony. Jeśli jakiś komunikat na Montserrat mówi co innego niż my, stosuj się do komunikatu, a potem napisz nam o tym parę słów.

Przystanek 1 z 5 · Na ścieżce między stacjami kolejki zębatej i kolejki linowej a sanktuarium, poza wszystkimi punktami biletowymi

Góra jak piła ze ścieżki przy stacjach

Francisco de Paula del Villar y Lozano (1828–1901), a plany absydy pomagał mu rysować student Antoni Gaudí; sama góra to skała ze środkowego eocenu · Skała ze środkowego eocenu; projekt absydy 1877, ukończona do 1885 · Zlepieniec wznoszący się do 1236 m na Sant Jeroni, klasztor na wysokości 720 m

Na co zwrócić uwagę

  • Zaokrągloną absydę z rzędami okien o półkolistych zwieńczeniach, obok kwadratowej wieży. To tę część pomagał rysować w latach 1876 i 1877 student architektury nazwiskiem Gaudí.
  • Powierzchnię skały najbliżej ścieżki. Szukaj otoczaków upakowanych w naturalnym cemencie z piasku i gliny, i właśnie dlatego te iglice wietrzeją tak, jak wietrzeją.
  • Tory kolejki zębatej w przerwie pod wiaduktem: linii, którą otwarto w 1892 roku, zamknięto w 1957 i przywrócono w 2003.
Transkrypcja (2:11)

Zatrzymaj się na ścieżce i spójrz w górę, zanim spojrzysz na jakikolwiek budynek, bo skała była tu pierwsza. Od tych jasnych wież pochodzi nazwa tego miejsca. Montserrat znaczy po katalońsku postrzępiona góra, góra z zębami jak u piły, i stąd możesz te zęby policzyć.

Znajdź ścianę skalną blisko ścieżki, a jej powierzchnia przestanie wyglądać jak kamień i zacznie wyglądać jak źle wymieszany beton. To otoczaki, ogromna ich liczba, spojone naturalnym cementem z piasku i gliny. Osadziły się jako delta stożkowa na skraju Basenu Ebro, w środkowym eocenie. Pozostałe osady wypełniające basen zniknęły szybciej, a z tego, co zostało, wiatr i deszcz wycięły iglice. Ludzie od wieków dopatrują się w nich postaci i zwierząt i wymyślają legendy, które mają to wyjaśnić. Daj sobie minutę, a znajdziesz własne.

Szczyt, Sant Jeroni, sięga 1236 metrów. Klasztor, do którego idziesz, stoi na wysokości 720, na półce, która wygląda na zbyt wąską, żeby go pomieścić.

Teraz znajdź zaokrąglone zakończenie kościoła obok kwadratowej wieży, z rzędami okien o półkolistych zwieńczeniach. Ta absyda kryje mały sekret. Prace nad nią wznowiono w 1877 roku według projektu, którego autorem był architekt Francisco de Paula del Villar, a wśród tych, którzy rysowali plany, był pracujący w jego biurze student czwartego roku architektury: Antoni Gaudí. Prowadził dziennik tej pracy i wynika z niego, że on i jego szef nie zawsze się zgadzali. W tym samym roku Villar dostał zlecenie na budowę nowego kościoła w Barcelonie, Sagrada Família. Zrezygnował z niego w 1883 roku, a zlecenie trafiło w końcu do młodego Gaudíego. Tak więc student, który pomagał rysować tę ścianę, przejął później tamtą budowę.

Sama droga na górę była kiedyś całą wyprawą, a przez wieki dało się ją pokonać tylko pieszo. Kolejka zębata pod tobą ruszyła w 1892 roku, została zamknięta dwunastego maja 1957 roku i wróciła w nowoczesnej postaci szóstego czerwca 2003 roku. Kolejka linowa od 1930 roku pnie się po nachyleniach sięgających 45 procent.

Nazwa zawędrowała dalej niż którakolwiek z nich. W 1493 roku Krzysztof Kolumb nadał ją wyspie na Karaibach i wyspa nosi ją do dziś.

Przystanek 2 z 5 · Plaça de Santa Maria, po lewej stronie frontu klasztoru, widok z otwartego placu

Dwa zachowane skrzydła gotyckiego krużganka

Jaume Alfons i Pere Basset, dla Giuliana della Rovere jako opata komendatoryjnego · 1476 · Kamień, dwa zachowane skrzydła o dwóch kondygnacjach; na dole ostrołuki na wiązkach kolumn, na górze niskie łuki półkoliste

Na co zwrócić uwagę

  • Łuki zmieniają się między kondygnacjami: na dole ostre, na wiązkach kolumn, na górze niskie i półkoliste, na cienkich kolumnach.
  • Rzeźbione kapitele w dolnej galerii, ze scenami świeckimi i herbami Montserrat oraz opata budowniczego.
  • Rząd małych rozet w kamiennym pasie między dwiema galeriami.
Transkrypcja (2:21)

Po skale i ścieżce ten plac wydaje się ogromny i bardzo otwarty. Stań twarzą do frontu klasztoru i spójrz na lewo od niego, za wysoki cyprys i palmę. Te dwa skrzydła kamiennych arkad, jedna kondygnacja na drugiej, to najstarsza architektura, do której możesz tu podejść, nie przechodząc przez żadne drzwi.

To, co ocalało z gotyckiego krużganka zbudowanego w 1476 roku przez Jaume Alfonsa i Pere Basseta. Powstał za zgodą Giuliana della Rovere, kardynała, który w latach 1472–1483 nosił tytuł opata Montserrat i tu nie mieszkał. Lepiej znamy go pod imieniem, które przyjął później. Jako papież Juliusz Drugi kazał Michałowi Aniołowi malować sklepienie Kaplicy Sykstyńskiej. To o wiele cichsza pozycja w jego dorobku i za to lubię ją bardziej.

Popatrz, jak łuki zmieniają się między kondygnacjami. Dolne są ostre, na smukłych kolumnach zebranych po cztery. Górne są niskie i półkoliste, na cienkich pojedynczych kolumnach. W pasie między nimi są małe rozety, a rzeźbione kapitele poniżej pokazują sceny ze zwykłego świeckiego życia i herby Montserrat oraz opata, który to zbudował.

Tylko dwa skrzydła ocalały, a klasztor wokół nich płonął więcej niż raz. Jedenastego października 1811 roku wojska Napoleona, odchodząc, podpaliły kościół i klasztor. Dzieła sztuki, biblioteka i archiwum niemal w całości przepadły podczas wojny z Francuzami i w kolejnych dziesięcioleciach grabieży, a gdy w 1858 roku opat Muntadas zaczął odbudowę klasztoru, stało niewiele więcej niż mury. Plac wokół ciebie to odpowiedź dwudziestego wieku, zaprojektował go Josep Puig i Cadafalch, a front przed tobą zbudował po 1939 roku Francesc Folguera. Pod twoimi stopami przeszłość jednak wciąż trwa: pod tą nawierzchnią leży Sala Murów, czternastowieczne pomieszczenie.

To także miejsce polityczne. Dwudziestego siódmego kwietnia 1947 roku ponad 100 000 ludzi przybyło tu na mszę intronizacji Matki Bożej, a modlitwy odmawiano na głos po katalońsku, otwarcie przeciwstawiając się polityce językowej rządu. W grudniu 1970 roku 300 artystów i naukowców rozpoczęło w opactwie protest okupacyjny przeciwko procesowi wojskowemu w Burgos, a policja odcięła klasztor kordonem. Przez cały ten czas te dwa skrzydła krużganka, wzniesionego pod patronatem przyszłego papieża, stały dalej.

Przystanek 3 z 5 · Atrium bazyliki, twarzą do fasady

Fasada bazyliki od strony Atrium

Francesc de Paula del Villar i Carmona (1861–1926); rzeźby: bracia Agapit i Venanci Vallmitjana · 1900–1901 · Rzeźbiony kamień na murze z kamienia układanego warstwami, troje drzwi i fryz z 13 postaci, przed nawą szeroką na 21,5 m

Na co zwrócić uwagę

  • Trzynaście postaci w rzędzie, każda pod osobnym baldachimem: Jezus pośrodku i dwunastu apostołów.
  • Goły mur z kamienia układanego warstwami w górnych narożnikach. Widać po nich, że ornament to warstwa nałożona na prostą ścianę.
  • Na prawej ścianie, gdy stoisz twarzą do kościoła, romański portal: znajdź Samsona z lwami oraz Adama i Ewę.
Transkrypcja (2:02)

Arkady masz już za sobą. To zamknięty dziedziniec, dawny krużganek opata Argerica, i wszystko tutaj kieruje twój wzrok na jedną ścianę. Odsuń się jak najdalej i obejmij spojrzeniem front kościoła od drzwi po krzyż.

Teraz popatrz na górne narożniki, tam, gdzie ornament się kończy. Za nim jest prosty mur z kamienia układanego warstwami. Na tym polega sztuczka tej fasady: rzeźba leży na murze jak koronka, tak jak na dawnych fasadach platereskowych, z których najsłynniejsza jest ta na Uniwersytecie w Salamance. Wygląda na szesnasty wiek, a pochodzi z lat 1900–1901. Architektem był Francesc de Paula del Villar i Carmona, syn człowieka, który odbudował absydę, a autorami rzeźb są dwaj bracia, Agapit i Venanci Vallmitjana.

Czytaj ją od dołu. Troje drzwi, nad każdymi rzeźbiona płyta, a między nimi korynckie kolumny wysunięte przed ścianę, tak że cała dolna kondygnacja zdaje się falować. Nad nimi trzynaście postaci stoi w rzędzie pod małymi, osobnymi baldachimami: Jezus pośrodku i dwunastu apostołów. Wyżej wielka rozeta, potem zegar, potem krzyż.

Kościół za tym frontem jest o wiele starszy, a zaczął się od obietnicy chłopca. Bartomeu Garriga był tu w szesnastym wieku chórzystą i mówił, że kiedy dorośnie, zbuduje Matce Bożej wielką świątynię. W 1560 roku, już jako opat, rozpoczął budowę. Kościół konsekrowano w 1592 roku, po trzydziestu dwóch latach prac. Papież Leon Trzynasty podniósł go w 1881 roku do godności bazyliki mniejszej, a był już wtedy spalony i dopiero składany na nowo, i właśnie dlatego potrzebował nowego oblicza.

Zanim wejdziesz, odwróć się do bocznej ściany po prawej, gdy stoisz twarzą do kościoła. Wmurowano w nią romański portal z dwunastowiecznego kościoła, jedyne, co po tamtej budowli zostało. Pięć łuków schodzi uskokami w głąb, jeden w drugim. Poszukaj wśród rzeźb Samsona z lwami oraz Adama i Ewy, obok scen z Matką Bożą i Jezusem, a przestrzenie między nimi wypełniają zwierzęta i potwory. Przejdź od apostołów do tych drzwi, a w kilku krokach pokonasz siedemset lat, od pewnej siebie imitacji do oryginału, częściowo zniszczonego i wciąż stojącego.

Przystanek 4 z 5 · Wewnątrz bazyliki, w środkowym przejściu nawy

Nawa bazyliki

Kościół opata Bartomeu Garrigi, konsekrowany w 1592 roku; dachy i absyda: Francisco de Paula del Villar y Lozano (1828–1901); obrazy: Alexandre de Riquer i Joan Llimona; rzeźbieni prorocy: Josep Llimona · 1560–1592, przebudowa od 1877 · Jedna nawa o długości 68,32 m, szerokości 21,5 m i wysokości 33,33 m

Na co zwrócić uwagę

  • Ośmioboczną latarnię nad skrzyżowaniem naw, smugę dziennego światła w ciemnym, złoconym wnętrzu.
  • Wielkie malowane płyciny w złoconych ramach w głębi kościoła, gdzie prace Alexandra de Riquera wiszą obok dzieł jego kolegów.
  • Drewniane figury proroków dłuta Josepa Llimony: Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel i Daniel.
Transkrypcja (2:39)

Daj oczom chwilę. Nawa jest ciemna, a potem, powoli, staje się złota. Stań w środkowym przejściu i spójrz prosto w górę, a najpierw dotrą do ciebie proporcje: 68,32 metra długości, 21,5 szerokości i 33,33 wysokości. Jest tylko jedna nawa, bez naw bocznych, w których można by się schować, tylko z kaplicami wzdłuż obu boków.

Szkielet to szesnastowieczny kościół opata Garrigi, gotycki w konstrukcji, choć jego pilastry i balustrady szły już ku renesansowi. Ten szkielet to niemal wszystko, co przetrwało. Po wojnie z Francuzami została tylko nawa, bez żadnej dekoracji i bez żadnego dzieła sztuki, a polityka w kraju wstrzymała prace nad bazyliką aż do 1877 roku. To, co widzisz teraz, jest odpowiedzią na cały ten goły kamień i niczego sobie nie odmawia. Ściany i sklepienie pokryto malowidłami, dodano stiukowe łuki, a artyści końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku wypełnili wnętrze obrazami i rzeźbami. Jak dla mnie to trochę za dużo, a jednak nie chcę tu zmieniać ani metra kwadratowego.

Znajdź teraz trzy rzeczy. Wysoko nad skrzyżowaniem naw ośmioboczną latarnię, smugę zwykłego dziennego światła w całym tym złocie. Przed tobą, w głębi kościoła, wielkie malowane płyciny w złoconych ramach: obrazy prezbiterium, a wśród nich prace Alexandra de Riquera. I poszukaj czterech wielkich proroków, Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela, wyrzeźbionych w drewnie przez Josepa Llimonę.

Z jednym przedmiotem wiąże się tu zagadka. Nad ołtarzem głównym wisi lampa z krucyfiksem, florencka praca wczesnego renesansu, która przybyła z Rzymu w 1920 roku. Przypisywano ją Lorenzowi Ghibertiemu, a nowsze badanie przemawia za młodym Michałem Aniołem.

To wnętrze jest też domem chóru. Escolania, ponad pięćdziesięciu chłopców w wieku od dziewięciu do czternastu lat, pojawia się w dokumentach po raz pierwszy w 1307 roku, co czyni ją jednym z najstarszych chórów chłopięcych w Europie. Także mnisi, około 80, zatrzymują się pięć razy dziennie na wspólną modlitwę.

Muzyka na Montserrat nie zawsze była tak uporządkowana. Pielgrzymi czuwali całą noc w starszym kościele i chcieli przy tym śpiewać i tańczyć. Około 1399 roku, zamiast zakazywać, ktoś na miejscu spisał pieśni przynajmniej czyste i pobożne, w rękopisie, który dziś nazywa się Llibre Vermell, Czerwona Księga. Jego wskazówki przetrwały: korzystać z nich skromnie i uważać, by nie przeszkadzać nikomu, kto czuwa na modlitwie.

Przystanek 5 z 5 · Tron Matki Bożej, schodami za ołtarzem głównym; trasa kończy się na Camí de l'Ave Maria

La Moreneta na trasie do Tronu

Anonimowy rzeźbiarz romański · Dwunasty wiek · Polichromowane drewno, 95 cm wysokości i 35 cm szerokości

Na co zwrócić uwagę

  • Twarze i dłonie, niemal czarne na tle złoconych szat. Opactwo tłumaczy to werniksem zmienionym przez czas; inne relacje wskazują utlenioną farbę i dym.
  • Lewą dłoń Dzieciątka z szyszką piniową, znakiem płodności i życia wiecznego.
  • Jej lewą dłoń, blisko ramienia Dzieciątka, i korony na obu głowach. Opactwo odczytuje tę dłoń jako znak, że ten król jest jej synem.
Transkrypcja (2:24)

Schody za ołtarzem głównym masz już za sobą i oto ona, a pierwszym zaskoczeniem jest jej wielkość. Ma 95 centymetrów wysokości i 35 szerokości, wyrzeźbiona w drewnie gdzieś w dwunastym wieku. Bazylika, place, kolej: wszystko to wyrosło wokół czci oddawanej tej drewnianej figurze.

Popatrz na kolory. Szaty są złocone, a twarze i dłonie matki i dziecka niemal czarne. Dlatego Katalończycy nazywają ją La Moreneta, mała ciemnolica. Własne wyjaśnienie opactwa to werniks na jej twarzy i dłoniach, zmieniony przez upływ czasu. Badania przedstawione w 2001 roku wskazały utlenianie pierwotnej farby oraz dym lamp i świec, a konserwatorzy też nieraz malowali ją na czarno. Relacje się różnią.

To typ romański, Tron Mądrości: patrzy prosto przed siebie, z Dzieciątkiem na kolanach, dokładnie pośrodku, i oboje mają korony. Dzieciątko błogosławi prawą ręką, a w lewej trzyma szyszkę piniową, znak płodności i życia wiecznego. Sama wyciąga prawą dłoń z kulą, symbolem kosmosu.

Legenda jest na piśmie starsza, niż można by sądzić, a pierwszy tekst pochodzi z 1239 roku. Mówi, że w 880 roku pasterze zobaczyli na górze światło i znaleźli ją w jaskini, a gdy biskup próbował znieść ją do Manresy, stała się zbyt ciężka, by ją ruszyć. Dlatego kaplicę zbudowano tu, na górze.

Prawdziwe historie są lepsze. Dwudziestego piątego marca 1522 roku przybył do niej żołnierz, który dopiero co wyleczył się z ran odniesionych w bitwie, Ignacy Loyola, i złożył swój wojskowy rynsztunek, a później założył zakon jezuitów. Gdy nadeszła armia Napoleona, mnisi wywozili ją raz za razem, a w 1811 roku pustelnik Maur Picanyol ukrył ją w szczelinie pod schodami, kiedy klasztor płonął. W 1835 roku opat zostawił ją u rolnika z El Bruc, Pau Jorby, który trzymał ją w swoim domu przez dziewięć lat, tak dobrze ukrytą, że biskup Barcelony musiał zwrócić się do opata na wygnaniu w Palermo, by zapytać, gdzie ona jest. Papież Leon Trzynasty ogłosił ją w 1881 roku patronką Katalonii, a w 1947 roku została intronizowana tutaj, tam, gdzie stoisz.

Droga wyjściowa to Camí de l'Ave Maria. Płoną tam rzędy i rzędy świec, każda zostawiona przez kogoś z jego własnego powodu. Niektóre relacje obwiniają taki dym o jej ciemną twarz, a unosi się on wciąż, osiemset lat później.

Niezależny przewodnik · Chiaro

Skieruj Chiaro na wszystko, co zobaczysz w klasztorze Montserrat.

Góra, opactwo i tysiąc lat nie mieszczą się w pięciu przystankach. Grób w Atrium, kaplica przy nawie, szczyt, którego nazwy nie kojarzysz, jakiś rzeźbiony kapitel w krużganku: zrób zdjęcie, a Chiaro powie, co to jest i kto za tym stoi, i będzie odpowiadać dalej, zanim następna kolejka zębata dotrze na górę.

Dlaczego La Moreneta jest czarna?Z czego są te skały?Czy Gaudí tu pracował?

Przed wizytą

01

Dojazd

Monestir de Montserrat, s/n, 08199 Monestir de Montserrat, na górze nad Monistrol de Montserrat. To 48 kilometrów na północny zachód od Barcelony i większość odwiedzających przyjeżdża tu na jeden dzień. Z każdej ze stacji dojdziesz pieszo na Plaça de Santa Maria; strefa biletowana zaczyna się przy Atrium.

Z Barcelony jedź pociągiem FGC R5 w kierunku Manresy z Plaça Espanya; pociągi kursują co godzinę od 08:26. Są dwa oficjalne sposoby wjazdu, każdy z własnym przystankiem. Na kolejkę linową Aeri wysiądź na Montserrat-Aeri: kursuje co 15 minut, jazda trwa 5 minut (15 euro za bilet w obie strony dla dorosłego według cennika operatora na 2026 rok). Na kolejkę zębatą Cremallera wysiądź w Monistrol de Montserrat: jazda trwa 15 minut, a składy są skomunikowane z R5; odjazdy co 20 minut są z Monistrol Vila, jeden przystanek wyżej, gdzie jest parking. W drodze powrotnej z R5 łączą się kolejki zębate odjeżdżające z Montserrat kwadrans po pełnej godzinie. Ostatnie kursy w dół zależą od sezonu, więc sprawdź je na dzień swojej wizyty.

02

Bilety i wstęp

  • Osoby spoza grona mieszkańców potrzebują biletu turystycznego do Atrium, bazyliki i Cambril: sama bazylika kosztuje 9 euro online i 10 w kasie, a Tron Matki Bożej z bazyliką, czego wymaga piąty przystanek, 12 i 14. Rezerwacja otwiera się z miesięcznym wyprzedzeniem, a pakiet z Tronem wyznacza godzinę wejścia na Tron, resztę zwiedzania planujesz przed nią lub po niej. Jaką godzinę pokazuje twoja rezerwacja, takiej się trzymaj.
  • Mieszkańcy Katalonii, reszty Hiszpanii i krajów Unii Europejskiej nie płacą za bilet turystyczny, chyba że w grupach i na zorganizowanych wycieczkach; nie płacą też osoby przybywające na nabożeństwa albo nocujące na Montserrat. Mieszkańcy nadal rezerwują miejsce przez stronę opactwa na mszę, na Escolanię lub do Matki Bożej.
  • Bazylika ma każdego dnia te same godziny, 07:00–20:00. Tron jest otwarty w osobnych przedziałach, 08:00–10:30 i 12:00–18:25, więc między nimi jest zamknięty. Harmonogram opactwa dodaje krótki przedział 19:20–19:40, ale nie planuj pod niego rezerwacji.
  • Escolania śpiewa od poniedziałku do piątku o 13:00 i uczestniczy w mszy konwentualnej w niedziele, a jedno i drugie wymaga rezerwacji. Osoby spoza grona mieszkańców kupują w sklepie internetowym osobny bilet na chór, 12 euro online i 14 w kasie, ponieważ bilet do bazyliki go nie wymienia. Chóru nie ma po dniu świętego Jana do końca sierpnia, po Bożym Narodzeniu i w tygodniu wielkanocnym, a godziny się przesuwają, więc najpierw sprawdź escolania.cat. Kolej linowo-terenowa Santa Cova jest nieczynna do odwołania.
Oficjalne bilety →
03

Oficjalny audioprzewodnik

Opactwo ma własny audioprzewodnik: audioprzewodnik do pobrania w jego aplikacji jest wliczony w bilety, a bilety Visit Montserrat dodają audioprzewodnik po muzeum pod gołym niebem na trasę po sanktuarium. W sklepie internetowym nie ma dla niego osobnej ceny. Nasz nie wymaga ani biletu, ani pobierania, a jego dwa pierwsze przystanki są na otwartym placu i na ścieżce, zanim komukolwiek cokolwiek zapłacisz.

Oficjalna strona →

Pytania

Czy jest bezpłatny audioprzewodnik po klasztorze Montserrat?

Tak, i nie potrzebujesz do niego aplikacji: mówione przystanki z pełnym tekstem poniżej, gotowe w telefonie w klasztorze albo w pociągu z Barcelony, bez żadnych opłat. Płatne bilety opactwa obejmują jego własny audioprzewodnik w aplikacji. O grobie albo szczycie, które pomijamy, opowie aplikacja Chiaro na podstawie twojego zdjęcia.

Czy mogę słuchać audioprzewodnika po Montserrat bez biletu?

Tak, działa wszędzie, a dwa pierwsze przystanki są właśnie po to: ścieżka przy stacjach i Plaça de Santa Maria leżą poza strefą biletowaną. Bilet turystyczny obejmuje Atrium, bazylikę i Cambril. Dlatego przystanki trzeci i czwarty wymagają od osób spoza grona mieszkańców biletu do bazyliki lub wyższego, a przystanek piąty biletu, który obejmuje Tron Matki Bożej.

Ile kosztuje oficjalny audioprzewodnik po klasztorze Montserrat?

W sklepie internetowym opactwa nie ma on własnej ceny. Audioprzewodnik do pobrania w aplikacji jest podany jako wliczony w bilety opactwa, poczynając od biletu do bazyliki: 9 euro przy zakupie online, 10 w dniu wizyty w kasie.

Jak dojechać na Montserrat z Barcelony?

Wsiądź do FGC R5 na Plaça Espanya, co godzinę od 08:26. Przesiądź się na Montserrat-Aeri na kolejkę linową, jazda trwa 5 minut, albo w Monistrol de Montserrat na kolejkę zębatą Cremallera, 15 minut. Sprawdź ostatni zjazd na dzień swojej wizyty, bo te godziny zmieniają się z sezonem.

Czy na La Morenetę potrzebny jest osobny bilet?

Jeśli nie jesteś mieszkańcem, tak: bilet do bazyliki nie wymienia Tronu Matki Bożej, a bilet na Tron za 12 euro online obejmuje zarówno Tron, jak i bazylikę. Godzina rezerwacji to godzina wejścia na Tron, więc resztę zaplanuj wokół niej. Główne przedziały to 08:00–10:30 i 12:00–18:25, harmonogram opactwa dodaje 19:20–19:40, a trasa kończy się na Camí de l'Ave Maria.

Od którego przystanku na Montserrat zacząć?

Od pierwszego, na ścieżce przed stacjami, gdy tylko wysiądziesz z pociągu albo kolejki linowej. Stamtąd górę i absydę obejmiesz jednym spojrzeniem i nie potrzebujesz niczego poza telefonem. Reszta prowadzi na zachód przez plac do kościoła i kończy się przy figurze Matki Bożej.

Więcej audioprzewodników

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą klasztoru Montserrat.