Przejdź do treści

Most Karola · Praga · Niezależny przewodnik

Audioprzewodnik po Moście Karola,
pięć przystanków, za darmo.

515,76 metra piaskowca na szesnastu przęsłach, kamień węgielny położony w 1357 roku: o pięciu miejscach na moście opowiadamy tutaj, a aplikacja Chiaro opowie o każdym z trzydziestu posągów, który sfotografujesz.

Pobierz w App Store

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Mostu Karola.

9:41

Staromiejska Wieża Mostowa od strony placu Krzyżowników

Most Karola, Praga

0:00 2:32
Przystanek 1 z 5

Pięć przystanków · 13 min słuchania

Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.

Pięć przystanków tego audioprzewodnika prowadzi po Moście Karola przez Wełtawę ze Starego Miasta na Małą Stranę, ze wschodniego brzegu na zachodni, trasą do przejścia na własną rękę, na której nigdzie nic nie płacisz. Zacznij na placu Krzyżowników, przodem do rzeźbionej wschodniej fasady Staromiejskiej Wieży Mostowej. Przejdź przez bramę i trzymaj się lewej strony, do świętego Franciszka Ksawerego, piątej grupy na południowej balustradzie; przejdź na północną stronę do brązowego świętego Jana Nepomucena, ósmego posągu po prawej; wróć do lewej balustrady obok świętych Wincentego Ferreriusza i Prokopa, by spojrzeć w dół na rycerza Bruncvíka na jego kolumnie; i zakończ pod Małostrańskimi Wieżami Mostowymi, przy bramie na Małą Stranę. Około 13 minut słuchania rozłożonych na mniej więcej 516 metrach mostu dla pieszych.

Historia, nazwy i wymiary pochodzą od Prague City Tourism, która prowadzi oficjalne strony miasta dla odwiedzających i zarządza obiema wieżami mostowymi, a za każdą informacją stoi jako drugie źródło Wikipedia. Godziny otwarcia i ceny wstępu na wieże zmieniają się wraz z porami roku, więc sprawdź je na prague.eu, zanim zaczniesz się wspinać. Jeśli ogłoszenie przy kasie mówi co innego niż ta strona, kieruj się ogłoszeniem; wystarczy do nas napisać, a poprawimy stronę.

Przystanek 1 z 5 · Plac Krzyżowników (Křižovnické náměstí), brzeg staromiejski, przodem do wschodniej fasady wieży; plac publiczny

Staromiejska Wieża Mostowa od strony placu Krzyżowników

Warsztat Piotra Parlera dla cesarza Karola IV, budowę prowadził Michael Savoyen, a ukończył kamieniarz Petr; odnowił Josef Mocker w latach 1874–78 · Rozpoczęta po 1357 roku, rzeźby 1380–1400; dach i narożne wieżyczki 1874–78 · Ciosy z piaskowca na murze z kamienia łamanego, wysokość 47 m, przejazd szerokości 8 m i 138 stopni na galerię

Na co zwrócić uwagę

  • Siedzącego Karola IV po lewej stronie szczytu, z głową przechyloną ku prawemu ramieniu po urazie z turnieju w młodości, po prawej jego syna Wacława IV, a między nimi św. Wita stojącego na małym moście.
  • Rząd malowanych tarcz herbowych nad łukiem: ziemie Karola, pośrodku czarny orzeł cesarza rzymskiego i srebrny dwuogoniasty lew Czech. Görlitz i Łużyce Dolne należały do niego tylko w latach 1373–1378, co datuje rzeźby na czas jego życia.
  • Zimorodka w zawiązanym na supeł ręczniku kąpielowym obok szczytu łuku, osobiste godło Wacława IV.
  • Dwie małe wyrzeźbione pary na dolnych narożnikach, na wysokości około dwóch metrów, wyraźnie nieprzyzwoite, na bramie zbudowanej dla koronacji.
Transkrypcja (2:32)

Stoisz na placu Krzyżowników, tam gdzie zaczyna się most, a rzekę zasłania ci wieża. Patrz na nią jak na bramę, a nie jak na wieżę, bo właśnie tego chciał Karol Czwarty: łuku triumfalnego, przez który królowie czescy mieli przejeżdżać w drodze na koronację. Zaprojektował ją Piotr Parler, a zbudował jego warsztat, najpierw pod kierunkiem rzeźbiarza i budowniczego Michaela Savoyena, zięcia Parlera, potem pod kierunkiem kamieniarza imieniem Petr, który ukończył ją po 1385 roku.

Czytaj fasadę warstwami, zaczynając od dołu. Nad łukiem biegnie rząd malowanych tarcz herbowych, ziemie, którymi rządził Karol. Dwie z nich, Görlitz i Łużyce Dolne, należały do niego dopiero od 1373 roku aż do jego śmierci w 1378 roku, więc rzeźby powstały jeszcze za jego życia. Najważniejsze są dwie pośrodku: czarny orzeł cesarza rzymskiego i srebrny dwuogoniasty lew króla Czech.

Nad nimi, w szczycie, trzy postacie. Pośrodku stoi święty Wit, patron mostu, na małym modelu mostu. Po lewej siedzi sam Karol jako starzec, z głową przechyloną ku prawemu ramieniu: uraz kręgosłupa z turnieju w młodości, wykuty w kamieniu. Po prawej siedzi jego syn, Wacław Czwarty, młody i w koronie. Wyżej, pod galerią, stoją święty Wojciech i święty Zygmunt. Wszystko to kopie. Oryginały, wykute między 1380 a 1400 rokiem, zdjęto i przeniesiono do Lapidarium Muzeum Narodowego.

A teraz znajdź żarty. Obok szczytu łuku siedzi zimorodek w zawiązanym na supeł ręczniku kąpielowym, godło Wacława Czwartego. A na dolnych narożnikach są dwie małe wyrzeźbione pary, na wysokości około dwóch metrów, które zachowują się nieprzyzwoicie: jeden mężczyzna wsuwa kobiecie rękę pod suknię, drugi sięga do kobiecego biustu. Na bramie koronacyjnej.

Wieża miała też mroczniejsze zadanie. Dwudziestego pierwszego czerwca 1621 roku w Pradze stracono dwudziestu siedmiu przywódców powstania przeciwko Habsburgom, a głowy dwunastu z nich zawieszono na szczycie tej wieży, zwrócone w stronę mostu. Wisiały tam ponad dziesięć lat, potem pewnej nocy potajemnie je zdjęto i pochowano w miejscu, którego nikt dotąd nie odnalazł.

Jeszcze jedno, zanim przejdziesz przez bramę. Karol położył kamień węgielny pod most dziewiątego lipca 1357 roku, o piątej trzydzieści jeden rano. Zapisz rok, dzień, miesiąc i godzinę jako jeden ciąg cyfr, jeden, trzy, pięć, siedem, dziewięć, siedem, pięć, trzy, jeden, a wspina się on do dziewiątki i schodzi z powrotem. Przez pięć stuleci był to po prostu Kamienny Most; nazwa Most Karola przyjęła się dopiero około 1870 roku.

Przystanek 2 z 5 · Na moście, strona południowa, po lewej, gdy idziesz od Starego Miasta; piąta grupa od Staromiejskiej Wieży Mostowej

Święty Franciszek Ksawery, piąta grupa po lewej

Ferdinand Maxmilián Brokoff (1688–1731); kopia na moście autorstwa Čeňka Vosmíka (1860–1944) · Oryginał 1711; kopia 1913 · Grupa z piaskowca na balustradzie mostu szerokości 9,5 m

Na co zwrócić uwagę

  • Młodego mężczyznę pod uniesioną ręką świętego, z krzyżem: autoportret Ferdinanda Maxmiliána Brokoffa w wieku dwudziestu trzech lat.
  • Wyrzeźbionych tragarzy, którzy uginają się pod podestem świętego, postacie Brokoffa przedstawiające ludy krajów, gdzie Franciszek głosił kazania, a jeden z nich jest skuty łańcuchami.
  • Księcia klęczącego przed świętym, który za chwilę przyjmie chrzest.
  • Dokładnie naprzeciwko, po drugiej stronie mostu, dwudziestowieczną grupę świętych Cyryla i Metodego, stojącą tam, gdzie stał św. Ignacy Brokoffa, dopóki nie porwała go ta sama powódź.
Transkrypcja (2:16)

Przejdź przez bramę, trzymaj się lewej balustrady i licz. Piąta grupa to ta zatłoczona: święty wysoko na podeście, a pod nim gromada postaci, które dźwigają go na ramionach. To święty Franciszek Ksawery, jezuicki misjonarz, a według opisu samego miasta to grupa często uważana za najcenniejsze dzieło Ferdinanda Maxmiliána Brokoffa na moście. Wykonał ją w 1711 roku, gdy miał dwadzieścia trzy lata.

Poszukaj w niej jego samego. Młody mężczyzna stojący pod uniesioną ręką świętego, z krzyżem w dłoni, to autoportret Brokoffa. To twarz rzeźbiarza z roku, w którym wykuł tę grupę.

Potem przyjrzyj się tragarzom. Brokoff dał świętemu postacie, które mają przedstawiać ludy krajów, gdzie Franciszek głosił kazania, i razem niosą jego podest, a z przodu klęczy pogański książę, który za chwilę przyjmie chrzest. Jeden z tragarzy jest skuty łańcuchami. Tak wyobrażał sobie świat jezuicki uniwersytet w Pradze w 1711 roku i dokładnie tak trzeba to czytać: za grupę zapłacił Wydział Teologii i Filozofii Uniwersytetu Karola.

A oto drugi powód, żeby się zatrzymać. To nie jest posąg, który wykuł Brokoff. Na początku września 1890 roku Wełtawa wezbrała i spiętrzyła przy moście tysiące tratw i bali, aż napór go przełamał: trzy przęsła zerwane, dwa filary zawalone. Razem z nimi do rzeki wpadły dwa posągi, ten i stojący naprzeciwko święty Ignacy Loyola dłuta Brokoffa. Most otwarto ponownie dopiero dziewiętnastego listopada 1892 roku.

Święty Ignacy już nie wrócił; jego miejsce po drugiej stronie zajęła nowa grupa świętych Cyryla i Metodego autorstwa Karela Dvořáka. Franciszek Ksawery wrócił, w pewnym sensie. W 1913 roku rzeźbiarz Čeněk Vosmík ustawił kopię, którą widzisz, a oryginał Brokoffa trafił do Lapidarium Muzeum Narodowego, razem ze szczątkami świętego Ignacego.

Taka jest historia większości tego mostu. Jego posągi pochodzą przeważnie z lat od 1706 do 1714, a od 1965 roku zastępuje się je jeden po drugim replikami, a oryginały przenosi się pod dach, do Lapidarium albo do sali Gorlice na Wyszehradzie. Większość z trzydziestu postaci, które mijasz po drodze, to kopie. Następny przystanek, na drugiej balustradzie, jest wyjątkiem.

Przystanek 3 z 5 · Na moście, strona północna, po prawej, gdy idziesz od Starego Miasta; ósmy posąg od Staromiejskiej Wieży Mostowej

Święty Jan Nepomucen, posąg z brązu po prawej

Jan Brokoff (1652–1718) według glinianego modelu Matthiasa Rauchmüllera (1645–1686); odlany w Norymberdze przez Wolfganga Hieronymusa Heroldta na zamówienie barona Matthiasa Wunschwitza · 1683 · Brąz, wysokość 2,5 m, na trzyczęściowym kamiennym cokole z dwoma reliefami z brązu

Na co zwrócić uwagę

  • Pięć złoconych gwiazd wokół głowy świętego, które według legendy ukazały się nad rzeką tam, gdzie zatonął.
  • Dwa reliefy z brązu na cokole, wypolerowane dłońmi przechodniów: po lewej spowiedź królowej Zofii, po prawej święty spadający przez balustradę do Wełtawy.
  • Kilka kroków dalej w stronę Małej Strany, po tej samej stronie, między Janem Chrzcicielem a grupą czeskich świętych patronów, mały mosiężny podwójny krzyż z pięcioma gwiazdami wprawiony w balustradę, oznaczający miejsce, z którego go zrzucono.
  • Komżę, krucyfiks i palmę męczeńską: strój, który ten posąg utrwalił dla wszystkich późniejszych przedstawień świętego.
Transkrypcja (2:47)

Przejdź do prawej balustrady i odlicz osiem posągów od strony Starego Miasta. Ósmy to ciemna postać z brązu z wieńcem pięciu złotych gwiazd wokół głowy, a pod nią dwie płyty wypolerowane dłońmi do połysku. Święty Jan Nepomucen to najstarszy posąg na moście, ustawiony w 1683 roku, i jak mówi samo miasto, najstarszy, który wciąż stoi w pierwotnej postaci. Po kopii na poprzednim przystanku ten jest prawdziwy.

Do jego powstania trzeba było trzech ludzi. Wiedeński rzeźbiarz Matthias Rauchmüller wykonał w 1681 roku gliniany model. Jan Brokoff, ojciec rzeźbiarza z poprzedniego przystanku, wyrzeźbił według niego dużą drewnianą figurę. Potem ludwisarz z Norymbergi, Heroldt, odlał drewnianą figurę w brązie. Obie wcześniejsze wersje wciąż są w Pradze: gliniany model Rauchmüllera należy do Galerii Narodowej, a złocona drewniana figura Brokoffa stoi od 1819 roku na ołtarzu kościoła świętego Jana Nepomucena na Skałce. Brokoff podobno w trakcie pracy nad nią przeszedł z luteranizmu na katolicyzm.

Kim więc był? Jan Nepomucen był wikariuszem generalnym arcybiskupa praskiego i w 1393 roku, na rozkaz króla Wacława Czwartego, tego młodego króla wyrzeźbionego na wieży przy pierwszym przystanku, został zamęczony na śmierć i zrzucony z tego mostu do Wełtawy. Według legendy nie chciał wyjawić, co królowa Zofia powiedziała mu na spowiedzi. Dokładnie to opowiadają dwa reliefy na cokole: po lewej królowa u spowiedzi, po prawej święty spadający przez balustradę.

Pięć gwiazd miało ukazać się nad wodą tam, gdzie zatonął, i oznaczać pięć liter łacińskiego słowa tacet, milczy. Ten strój, komża, krucyfiks, palma i gwiazdy, stał się obowiązującym wzorem dla posągów tego świętego, tu i za granicą.

Dwa niewygodne szczegóły. Posąg miał uczcić trzechsetną rocznicę jego śmierci, a fundator pomylił datę: Jan zmarł w 1393 roku, więc rok 1683 wypadł dziesięć lat za wcześnie. A święty miał też polityczne zastosowanie. Jezuici promowali go, żeby wyprzeć pamięć o Janie Husie, i tego nie zapomniano. W listopadzie 1918 roku tłum, który przed chwilą obalił kolumnę Maryjną na Rynku Staromiejskim, ruszył, by zrzucić posągi z mostu do rzeki, a ten przede wszystkim. Żołnierze zamknęli most i pilnowali go do szóstego listopada.

Teraz przejdź kilka kroków w stronę Małej Strany, trzymając się prawej strony. Między posągiem Jana Chrzciciela a grupą czeskich świętych patronów w balustradę wprawiony jest mały mosiężny podwójny krzyż na marmurowej płytce z pięcioma gwiazdami. Podobno to miejsce, z którego go zrzucono. Połóż po jednym palcu na każdej gwieździe, mówi oficjalny przewodnik miasta, a spełni się twoje sekretne życzenie. Ludzie dotykają na szczęście także reliefów na cokole, a dotknięcie mostu w tym miejscu ma sprawić, że wrócisz do Pragi. Dlatego reliefy z brązu lśnią, a reszta posągu pociemniała.

Przystanek 4 z 5 · Na moście, strona południowa, obok grupy świętych Wincentego Ferreriusza i Prokopa; spójrz przez balustradę po lewej

Bruncvík, rycerz na kolumnie nad rzeką

Ludvík Šimek (1837–1886) na zamówienie miasta Pragi, według zaginionego posągu Rolanda · 1884; Roland, którego zastąpił, ustawiony w 1502 roku · Rycerz z piaskowca ze złoconym mieczem na kolumnie wyrastającej z filara mostu, poniżej balustrady mostu szerokości 9,5 m

Na co zwrócić uwagę

  • Złocony miecz trzymany pionowo. Według legendy jego bliźniak, czarodziejski miecz Bruncvíka, jest zamurowany w moście pod twoimi stopami.
  • Tarczę u jego boku z herbem Starego Miasta Praskiego, miasta, którego prawa do mostu posąg miał ogłaszać.
  • Lwa u jego stóp, zwierzę, które według legendy ocalił przed dziewięciogłowym smokiem.
  • Samą rzekę i filary pod tobą: most opiera się na szesnastu przęsłach o różnej rozpiętości, od 16,62 do 23,38 metra.
Transkrypcja (2:29)

Trzymaj się lewej balustrady, aż dojdziesz do dużej grupy dwóch świętych, z których jeden wskrzesza zmarłego z trumny, a drugi odpędza kulą diabła: świętych Wincentego Ferreriusza i Prokopa. Wychyl się obok nich przez balustradę i spójrz w dół. Na własnej kolumnie, wyrastającej z wody, stoi rycerz w zbroi, ze złoconym mieczem trzymanym pionowo, tarczą u boku i lwem u stóp. To nie żaden święty i nie stoi na górze, na balustradzie, z pozostałymi trzydziestoma. To Bruncvík i jest tu służbowo.

Posąg stoi w tym miejscu od 1502 roku. Pierwszym był Roland, ustawiony po to, by każdemu, kto przechodził przez most, przypominać o przywilejach Starego Miasta na tym moście, przede wszystkim o jego prawie do pobierania myta i cła. Spójrz na tarczę: widnieje na niej herb Starego Miasta Praskiego. W 1648 roku, pod koniec wojny trzydziestoletniej, Szwedzi zajmowali drugi brzeg i próbowali się przebić, a najcięższe walki toczyły się właśnie tutaj, na moście, przez co posąg został poważnie uszkodzony. Jego autentyczny tors i oryginalny cokół są w Lapidarium Muzeum Narodowego.

Rycerza, na którego patrzysz, wykonał w 1884 roku Ludvík Šimek, a zapłaciło za niego miasto Praga. Pracował na podstawie fragmentu starego Rolanda, połączonego, jak ujmuje to opis samego miasta, z osobliwym pomysłem własnym.

Bruncvík to bohater dawnej czeskiej legendy, prawdopodobnie zainspirowanej postacią Henryka Lwa z Brunszwiku. Wyruszył w świat, żeby zdobyć prawo do lwa w herbie zamiast czarnego orła, ocalił lwa przed dziewięciogłowym smokiem, a lew odtąd wiernie za nim chodził. To właśnie zwierzę u jego stóp. Miał też miecz, który sam ścinał głowy jego wrogom, kiedy tylko tego zapragnął, a po powrocie do domu zamurował ten miecz w tym moście. Czeka tam na świętego Wacława, którego koń uderzy kopytem w ziemię nad nim w dniu, w którym święty wyruszy ratować Czechy.

A potem przypis. Kiedy po powodzi w 1890 roku naprawiano most, robotnicy podobno znaleźli w nawierzchni mostu prawdziwy miecz, duży i zardzewiały.

Skoro już się wychylasz, spójrz na wodę. Ten most stoi na szesnastu przęsłach, z których żadne dwa nie mają tej samej rozpiętości, od 16,62 do 23,38 metra, a rzeka pod tobą łamała go nie raz: w 1432 roku, w 1784 roku i najgorzej w 1890 roku, kiedy runęły dwa filary i trzy przęsła.

Przystanek 5 z 5 · Zachodni koniec mostu, przy bramie na Małą Stranę i w ulicę Mostecką

Małostrańskie Wieże Mostowe i brama między nimi

Wieża Judyty dzieła budowniczych z dwunastego wieku, przebudowana w 1591 roku; brama za Wacława IV; wyższa wieża dla króla Jerzego z Podiebradów; obie odnowił Josef Mocker · Mniejsza wieża dwunasty wiek, forma renesansowa 1591; brama 1411; wyższa wieża po 1464 roku; renowacja 1874–79 · Opoka, piaszczysty margiel (mniejsza wieża), i duże bloki piaskowca (wyższa wieża, około 43,5 m wysokości bez wieżyczek, galeria na wysokości 26 m)

Na co zwrócić uwagę

  • Puste wnęki wysoko na wyższej wieży, przygotowane na monumentalne posągi, których nigdy nie ustawiono.
  • Herby na blankowanej bramie między wieżami: lew luksemburski, lew czeski i orzeł morawski, a od strony mostu herb Starego Miasta.
  • Różnicę wysokości i wieku: po lewej niska romańska wieża z renesansowym szczytem, po prawej wysoka późnogotycka z czterema narożnymi wieżyczkami.
  • Znaki kamieniarskie: niektóre bloki piaskowca wyższej wieży wciąż noszą znaki, które średniowieczni kamieniarze wykuwali w swojej pracy.
Transkrypcja (2:46)

Most kończy się parą wież, które do siebie nie pasują, i właśnie o to niedopasowanie chodzi na tym ostatnim przystanku. Cofnij się trochę i porównaj je. Po lewej ta niska, z renesansowym szczytem i stromym dachem, to Wieża Judyty. Po prawej ta wysoka, z galerią i czterema narożnymi wieżyczkami, jest o trzy stulecia młodsza. Między nimi jest brama na Małą Stranę.

Zacznij od lewej, bo to najstarsza rzecz na tej trasie. Jej rdzeń jest romański, prawdopodobnie z początku drugiej ćwierci dwunastego wieku, co czyni ją zapewne starszą nawet od mostu Judyty, kamiennego mostu, który stał tu przed mostem Karola. Tamten most zbudowano w latach od 1158 do 1172, nazwano na cześć Judyty Turyngskiej, żony króla Władysława, a w 1342 roku zniszczyła go powódź. Karol zaczął budowę mostu, który masz właśnie za sobą, piętnaście lat później. Wieża przetrwała tę powódź i pożar, po którym miasto ją później przebudowało i obniżyło; jej obecny wygląd pochodzi z 1591 roku.

Miała swoje zastosowania. Od początku piętnastego wieku mieściło się w niej więzienie dla najgorszych przestępców. W 1517 roku przez kilka dni wystawiano w jej oknach odciętą głowę rycerza rabusia, Jindřicha z Bohnic. A od końca szesnastego wieku do 1784 roku mieścił się tu urząd, który pobierał dochody z mostu. Miasto jest jej właścicielem od 1893 roku i nie jest ona otwarta dla zwiedzających. W środku znajduje się późnoromański relief, niemal naturalnej wielkości, przedstawiający władcę na tronie i klęczącego przed nim mężczyznę, być może cesarza Fryderyka Barbarossę wręczającego koronę królewską Władysławowi. Do szesnastego wieku znajdował się na wschodniej ścianie wieży, gdzie mógł go zobaczyć każdy, kto przechodził przez most.

Teraz wysoka wieża. Powstała po 1464 roku, ufundowana przez króla Jerzego z Podiebradów i wzorowana na wieży Parlera na drugim końcu mostu. Spójrz wysoko na jej ściany, a zobaczysz wnęki przygotowane na monumentalne posągi, których nigdy nie ustawiono. Bez wieżyczek ma około 43,5 metra, jej galeria jest na wysokości 26 metrów, a przez całe swoje czynne życie służyła jako punkt obserwacyjny i magazyn. Josef Mocker odnowił obie wieże w latach od 1874 do 1879.

Na koniec sama brama, zbudowana w 1411 roku za Wacława Czwartego, młodego króla z pierwszego przystanku. Na jej blankach widnieją herby jego ziem, lew luksemburski, lew czeski i orzeł morawski, a po tej stronie, od strony mostu, herb Starego Miasta. Przejdź przez nią, a znajdziesz się na ulicy Mosteckiej na Małej Stranie, z pięciuset szesnastoma metrami mostu i trzydziestoma posągami za sobą.

Niezależny przewodnik · Chiaro

Skieruj Chiaro na wszystko na Moście Karola.

Pięć miejsc ma tu nagranie, a na balustradach między wieżami stoi trzydzieści posągów i grup, większość z herbem fundatora i świętym, o którym być może nigdy nie słyszałeś. Skieruj aparat na świętego Wita wśród jego lwów, na relief na cokole albo na dach po drugiej stronie rzeki. Chiaro poda nazwisko rzeźbiarza i fundatora, do którego należy herb, powie, czy ten kamień to oryginał, czy replika, i odpowie na twoje kolejne pytanie, i na następne, aż do samej Małej Strany.

Czy ten posąg to oryginał?Dlaczego ludzie dotykają tego reliefu?Kim jest rycerz pod mostem?

Przed wizytą

01

Dojazd

Karlův most, Staré Město / Malá Strana, Praha 1. Trasa zaczyna się na placu Krzyżowników (Křižovnické náměstí), na brzegu staromiejskim przed Staromiejską Wieżą Mostową, a kończy przy Małostrańskich Wieżach Mostowych, u wylotu ulicy Mosteckiej na Małej Stranie. Most to deptak bez bramy i bez opłaty za wstęp.

Na początek trasy jedź do stacji Staroměstská na linii A metra, pod ulicą Kaprovą na Starym Mieście. Malostranská, również na linii A, pod Klárovem na Małej Stranie, obsługuje koniec od strony Małej Strany, więc możesz przejść pieszo i wrócić metrem.

02

Bilety i wstęp

  • Na galerie obu wież mostowych można wejść, na każdą na osobny bilet od Prague City Tourism, jedynego oficjalnego sprzedawcy: 250 CZK dla dorosłego na Staromiejską Wieżę Mostową, na którą prowadzi 138 stopni, 200 CZK na wyższą wieżę małostrańską albo 340 CZK za obie, przy czym ten bilet łączony od 1 marca 2027 roku podrożeje do 360 CZK. Bilet na jedną wieżę kosztuje połowę w pierwszej godzinie po otwarciu, z wyjątkiem 25 grudnia i 1 stycznia, a bilet łączony nie jest objęty tą ofertą; aktualny cennik jest na stronach wież.
  • Galeria każdej wieży jest otwarta codziennie i obie mają ten sam kalendarz. W zapisie 24-godzinnym rok wygląda tak: 10:00–18:00 od stycznia do marca, 10:00–19:00 w kwietniu i maju, 9:00–20:30 od czerwca do września, znowu 10:00–18:00 w październiku i listopadzie oraz 10:00–19:30 w grudniu. To godziny zwiedzania: budynek wieży staromiejskiej zamyka się 30 minut po ich zakończeniu i do tego czasu wszyscy muszą wyjść. W Boże Narodzenie i Nowy Rok obowiązują osobne godziny, a galeria staromiejska może być zamknięta podczas burzy, gradu lub zamieci.
  • Żadna z wież nie jest dostępna dla osób z niepełnosprawnościami ruchowymi, a dzieci poniżej 15 lat mogą wejść tylko z dorosłym. Sam most jest zamknięty dla pojazdów od remontu w latach 1965–1978, więc całą trasę pokonujesz pieszo.
  • Wiele oryginalnych posągów z mostu i gotyckie rzeźby ze Staromiejskiej Wieży Mostowej znajduje się w Lapidarium Muzeum Narodowego na Výstavišti w Pradze 7, które muzeum zamknęło z przyczyn technicznych do odwołania.
Oficjalne bilety →
03

Oficjalny audioprzewodnik

Strony miasta dla odwiedzających nie opisują żadnego audioprzewodnika po Moście Karola. Prague City Tourism, która zarządza obiema wieżami mostowymi, sprzedaje spacery z własnymi licencjonowanymi przewodnikami, prywatne lub grupowe, oraz płatne atrakcje na górze w wieżach. Nasz przewodnik jest skromniejszy i darmowy: pięć miejsc na moście, nagranie dla każdego z nich i pełny tekst pod każdym odtwarzaczem, do przeczytania zawsze, gdy wolisz nie słuchać.

Oficjalna strona →

Pytania

Czy jest bezpłatny audioprzewodnik po Moście Karola?

Właśnie go znalazłeś. Jego pięć nagrań prowadzi od rzeźbionej fasady Staromiejskiej Wieży Mostowej do bramy na Małą Stranę, działa w zwykłej przeglądarce telefonu z tekstem pod każdym z nich, a żadne z opisanych miejsc nie pobiera opłaty za wstęp. Strony samego miasta zamiast audioprzewodnika oferują spacery z licencjonowanymi przewodnikami.

Czy mogę słuchać audioprzewodnika po Moście Karola bez biletu?

Tak, każdego przystanku. Wszystkie pięć jest na moście albo na placu przy jego staromiejskim końcu, a most od remontu w latach 1965–1978 jest otwarty tylko dla pieszych. Płatne są jedynie galerie na szczytach obu wież mostowych, a ta trasa nie schodzi z poziomu ulicy.

Ile kosztuje oficjalny audioprzewodnik po Moście Karola?

Strony miasta dla odwiedzających nie wymieniają żadnego. Prague City Tourism, która zarządza obiema wieżami, sprzedaje na prague.eu spacery z własnymi przewodnikami, a galerie wież kosztują 250 CZK dla dorosłego od strony Starego Miasta i 200 CZK od strony Małej Strany albo 340 CZK za obie, od 1 marca 2027 roku 360 CZK.

Które posągi na Moście Karola są oryginałami?

Bardzo nieliczne. Od 1965 roku posągi zastępuje się jeden po drugim replikami, a oryginały przeniesiono do Lapidarium Muzeum Narodowego albo do sali Gorlice na Wyszehradzie. Brązowy św. Jan Nepomucen z 1683 roku, tutaj przystanek trzeci, jest najstarszym posągiem na moście i wciąż oryginałem; św. Franciszek Ksawery, przystanek drugi, to kopia z 1913 roku grupy, która w 1890 roku wpadła do rzeki.

Gdzie zaczyna się i kończy trasa po Moście Karola?

Zaczyna się na placu Krzyżowników na brzegu staromiejskim, z widokiem w górę na wschodnią fasadę Staromiejskiej Wieży Mostowej. Kończy się około 516 metrów dalej przy Małostrańskich Wieżach Mostowych, gdzie brama otwiera się na ulicę Mostecką na Małej Stranie, a stacja Malostranská linii A zabierze cię z powrotem na drugi brzeg.

Czy wieże Mostu Karola są otwarte codziennie?

Tak. Galerie obu wież są otwarte codziennie, latem od 9:00, a w pozostałej części roku od 10:00, i zamykane między 18:00 a 20:30 w zależności od miesiąca, z osobnymi godzinami w Boże Narodzenie i Nowy Rok. Most pod nimi nie ma żadnej bramy, więc te pięć przystanków działa zawsze, gdy na nim jesteś.

Więcej audioprzewodników

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Mostu Karola.