Karelsbrug · Praag · Onafhankelijke gids
Audiogids Karelsbrug,
vijf stops, gratis.
515,76 meter zandsteen op zestien bogen, de eerste steen gelegd in 1357: vijf plekken erop worden hier verteld, en de Chiaro-app vertelt over elk van de dertig beelden die je fotografeert.
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Karelsbrug.
De Oudestadsbrugtoren, vanaf het Kruisherenplein
Karelsbrug, Praag
Dat was het gratis deel
Eén foto is genoeg: Chiaro vertelt je over alles wat je ziet bij de Karelsbrug.
De vijf stops · 11 minuten audio
Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.
Vijf stops dragen deze audiogids voor de Karelsbrug over de Moldau, van de Oude Stad naar Malá Strana, de Kleine Zijde, van de oostoever naar de westoever: een wandeling op eigen houtje waarbij je nergens iets betaalt. Begin op het Kruisherenplein, met je gezicht naar de bewerkte oostgevel van de Oudestadsbrugtoren. Ga door de poort en houd links aan voor de heilige Franciscus Xaverius, de vijfde groep aan de zuidelijke borstwering; steek over naar de noordkant voor de bronzen heilige Johannes Nepomucenus, het achtste beeld rechts; ga terug naar de linkerborstwering naast de heiligen Vincentius Ferrer en Procopius om neer te kijken op de ridder Bruncvík op zijn zuil; en eindig onder de Kleinezijdebrugtorens bij de poort naar Malá Strana. Ongeveer 11 minuten luisteren, verspreid over zo'n 516 meter voetgangersbrug.
De geschiedenis, namen en afmetingen komen van Prague City Tourism, dat de officiële bezoekerspagina's van de stad uitgeeft en beide brugtorens beheert, met Wikipedia als tweede bron achter elk gegeven. Openingstijden en toegangsprijzen van de torens veranderen met de seizoenen, dus kijk ze na op prague.eu voordat je naar boven gaat. Zegt een bericht bij de kassa iets anders dan deze pagina, ga dan uit van dat bericht; stuur ons een berichtje en we passen de pagina aan.
Stop 1 van 5 · Kruisherenplein (Křižovnické náměstí), oever van de Oude Stad, met je gezicht naar de oostgevel van de toren; een openbaar plein
De Oudestadsbrugtoren, vanaf het Kruisherenplein
De bouwhut van Peter Parler voor keizer Karel IV, gebouwd onder Michael Savoyen en voltooid door de steenhouwer Petr; gerestaureerd door Josef Mocker in 1874–78 · Begonnen na 1357, beeldhouwwerk 1380–1400; dak en hoektorentjes 1874–78 · Zandstenen blokken over breuksteenmetselwerk, 47 m hoog, met een doorgang van 8 m breed en 138 treden naar de omloop
Om op te letten
- De zittende Karel IV links in de topgevel, zijn hoofd gebogen naar zijn rechterschouder door een toernooiblessure uit zijn jeugd, met rechts zijn zoon Wenceslaus IV en tussen hen in Sint-Vitus op een bruggetje.
- De rij beschilderde schilden boven de boog: de landen van Karel, met in het midden de zwarte adelaar van de Rooms-Duitse keizer en de zilveren leeuw met dubbele staart van Bohemen. Görlitz en Neder-Lausitz waren alleen van 1373 tot 1378 van hem, en daarmee is het beeldhouwwerk tijdens zijn leven te dateren.
- De ijsvogel in een geknoopte badhanddoek naast de top van de boog, het persoonlijke embleem van Wenceslaus IV.
- De twee kleine uitgehakte stelletjes op de onderste hoeken, op zo'n twee meter hoogte en duidelijk onbetamelijk bezig, op een poort die voor kroningen is gebouwd.
Transcriptie (2:15)
Je staat op het Kruisherenplein, waar de brug begint, en de toren verbergt de rivier voor je. Bekijk hem als een poort en niet als een toren, want dat is precies wat Karel de Vierde wilde: een triomfboog waar de koningen van Bohemen op weg naar hun kroning doorheen zouden rijden. Peter Parler ontwierp hem en zijn bouwhut bouwde hem, eerst onder leiding van de beeldhouwer en bouwmeester Michael Savoyen, Parlers schoonzoon, daarna onder een steenhouwer die Petr heette en hem na 1385 voltooide.
Lees de gevel in lagen, van onderaf. Boven de boog loopt een rij beschilderde wapenschilden, de landen waarover Karel regeerde. Twee daarvan, Görlitz en Neder-Lausitz, waren pas van 1373 tot zijn dood in 1378 van hem, dus het beeldhouwwerk is tijdens zijn leven gemaakt. De twee in het midden zijn het belangrijkst: de zwarte adelaar van de Rooms-Duitse keizer en de zilveren leeuw met dubbele staart van de koning van Bohemen.
Daarboven, in de topgevel, drie figuren. In het midden staat Sint-Vitus, de beschermheilige van de brug, op een klein model van een brug. Links zit Karel zelf als oude man, en zijn hoofd helt naar zijn rechterschouder: een ruggengraatletsel van een toernooi in zijn jeugd, in steen uitgehouwen. Rechts zit zijn zoon, Wenceslaus de Vierde, jong en gekroond. Hoger, onder de omloop, staan Sint-Adalbert en Sint-Sigismund. Dit zijn allemaal kopieën. De originelen, uitgehouwen tussen 1380 en 1400, zijn weggehaald en staan in het Lapidarium van het Nationaal Museum.
Zoek nu de grappen. Naast de top van de boog zit een ijsvogel in een geknoopte badhanddoek, het embleem van Wenceslaus de Vierde. En op de onderste hoeken zitten twee kleine uitgehakte stelletjes, op zo'n twee meter hoogte, die zich misdragen: de ene man heeft zijn hand onder de jurk van een vrouw, een andere grijpt naar de boezem van een vrouw. Op een kroningspoort.
De toren heeft ook een grimmiger taak gehad. Op eenentwintig juni 1621 werden in Praag zevenentwintig leiders van de opstand tegen de Habsburgers terechtgesteld, en de hoofden van twaalf van hen werden boven aan deze toren opgehangen, met het gezicht naar de brug. Ze hingen er meer dan tien jaar, werden toen op een nacht in het geheim weggehaald en begraven op een plek die niemand ooit heeft gevonden.
Nog één ding voordat je erdoor loopt. Karel legde de eerste steen van de brug op negen juli 1357, om vijf uur eenendertig 's ochtends. Schrijf jaar, dag, maand en tijd als één reeks, één, drie, vijf, zeven, negen, zeven, vijf, drie, één, en die klimt naar negen en daalt weer af. Vijf eeuwen lang heette hij gewoon de Stenen Brug; de naam Karelsbrug raakte pas rond 1870 ingeburgerd.
Stop 2 van 5 · Op de brug, zuidkant, links als je vanaf de Oude Stad loopt; de vijfde groep vanaf de Oudestadsbrugtoren
Sint-Franciscus Xaverius, vijfde groep links
Ferdinand Maxmilián Brokoff (1688–1731); de kopie op de brug van Čeněk Vosmík (1860–1944) · Origineel 1711; kopie 1913 · Zandstenen groep op de borstwering van een brug van 9,5 m breed
Om op te letten
- De jonge man onder de geheven hand van de heilige, met een kruis: het zelfportret van Ferdinand Maxmilián Brokoff op zijn drieëntwintigste.
- De uitgehakte dragers die zwoegen onder het platform van de heilige, Brokoffs figuren voor de volken van de landen waar Franciscus predikte, één van hen in ketens.
- De prins die voor de heilige knielt, op het punt gedoopt te worden.
- Recht tegenover je aan de overkant van de brug de twintigste-eeuwse groep van de heiligen Cyrillus en Methodius, op de plek waar Brokoffs Ignatius stond tot dezelfde overstroming hem meenam.
Transcriptie (1:49)
Loop door de poort, houd de linkerborstwering aan en tel mee. De vijfde groep is de drukke: een heilige hoog op een platform en onder hem een kluwen figuren die het op hun schouders dragen. Dat is de heilige Franciscus Xaverius, de jezuïtische missionaris, en volgens de eigen beschrijving van de stad wordt deze groep vaak gezien als het waardevolste werk van Ferdinand Maxmilián Brokoff op de brug. Hij maakte hem in 1711, toen hij drieëntwintig was.
Zoek hem erin. De jonge man die onder de geheven hand van de heilige staat, met een kruis, is Brokoffs zelfportret. Dat is het gezicht van de beeldhouwer in het jaar waarin hij de groep hakte.
Kijk dan naar de dragers. Onder de heilige zette Brokoff figuren die de volken moeten voorstellen van de landen waar Franciscus predikte; samen dragen ze zijn platform, en vooraan knielt een heidense prins die op het punt staat gedoopt te worden. Eén van de dragers is geketend. Zo zag een jezuïetenuniversiteit in Praag de wereld in 1711, en precies zo moet je het ook lezen: de Faculteit Theologie en Wijsbegeerte van de Karelsuniversiteit betaalde ervoor.
En hier is de andere reden om te blijven staan. Dit is niet het beeld dat Brokoff hakte. Begin september 1890 steeg de Moldau en dreef duizenden vlotten en boomstammen tegen de brug op, tot de druk hem brak: drie bogen weggeslagen, twee pijlers ingestort. Twee beelden gingen mee de rivier in, dit en Brokoffs heilige Ignatius van Loyola, die er tegenover stond. De brug ging pas op negentien november 1892 weer open.
De heilige Ignatius kwam nooit terug; zijn plek aan de overkant ging naar een nieuwe groep van de heiligen Cyrillus en Methodius van Karel Dvořák. Franciscus Xaverius kwam wel terug, in zekere zin. In 1913 zette de beeldhouwer Čeněk Vosmík de kopie neer die je ziet, en Brokoffs origineel ging naar het Lapidarium van het Nationaal Museum, samen met de resten van de heilige Ignatius.
Dat is het verhaal van het grootste deel van deze brug. De beelden dateren meestal van tussen 1706 en 1714, en sinds 1965 worden ze één voor één vervangen door replica's, terwijl de originelen naar binnen gaan, naar het Lapidarium of naar de Gorlicezaal op de Vyšehrad. De meeste van de dertig figuren die je onderweg passeert, zijn kopieën. De volgende stop, aan de andere borstwering, is de uitzondering.
Stop 3 van 5 · Op de brug, noordkant, rechts als je vanaf de Oude Stad loopt; het achtste beeld vanaf de Oudestadsbrugtoren
Sint-Johannes Nepomucenus, het bronzen beeld rechts
Jan Brokoff (1652–1718) naar een kleimodel van Matthias Rauchmüller (1645–1686); in Neurenberg gegoten door Wolfgang Hieronymus Heroldt in opdracht van baron Matthias Wunschwitz · 1683 · Brons, 2,5 m hoog, op een driedelige stenen sokkel met twee bronzen reliëfs
Om op te letten
- De vijf vergulde sterren rond het hoofd van de heilige, die volgens de legende boven de rivier verschenen waar hij zonk.
- De twee bronzen reliëfs op de sokkel, glanzend gewreven door voorbijgaande handen: links de biecht van koningin Sophia, rechts de heilige die over de borstwering de Moldau in gaat.
- Een paar stappen verder richting Malá Strana aan dezelfde kant, tussen Johannes de Doper en de groep Boheemse beschermheiligen, het kleine messing dubbelkruis met vijf sterren in de borstwering, op de plek waar hij in het water werd gegooid.
- Het superplie, het kruisbeeld en de martelaarspalm: de dracht die dit beeld vastlegde voor elke latere voorstelling van de heilige.
Transcriptie (2:28)
Steek over naar de rechterborstwering en tel acht beelden vanaf het einde bij de Oude Stad. Het achtste is een donkere bronzen figuur met een krans van vijf gouden sterren om zijn hoofd en daaronder twee panelen die door handen glanzend zijn gewreven. De heilige Johannes Nepomucenus is het oudste beeld op de brug, geplaatst in 1683, en volgens de stad zelf het oudste dat nog in zijn oorspronkelijke vorm staat. Na de kopie bij de vorige stop is dit het echte werk.
Er waren drie mannen voor nodig. De Weense beeldhouwer Matthias Rauchmüller maakte in 1681 een kleimodel. Jan Brokoff, de vader van de beeldhouwer die je net hebt leren kennen, sneed daarnaar een grote houten figuur. Daarna goot een klokkengieter in Neurenberg, Heroldt, de houten figuur in brons. Beide eerdere versies zijn nog in Praag: Rauchmüllers kleimodel is van de Nationale Galerie, en Brokoffs vergulde houten beeld staat sinds 1819 op het altaar van de kerk van de heilige Johannes Nepomucenus op de Rots. Brokoff zou tijdens het werk van lutheraan katholiek zijn geworden.
Wie was hij dan? Johannes Nepomucenus was vicaris-generaal van de aartsbisschop van Praag, en in 1393 werd hij op bevel van koning Wenceslaus de Vierde, de jonge koning op de toren bij de eerste stop, doodgemarteld en van deze brug in de Moldau gegooid. Volgens de legende weigerde hij te onthullen wat koningin Sophia hem in de biecht had verteld. Dat is precies wat de twee reliëfs op de sokkel vertellen: links de koningin bij de biecht, rechts de heilige die over de borstwering gaat.
De vijf sterren zouden boven het water zijn verschenen waar hij zonk, en staan voor de vijf letters van het Latijnse woord tacet, hij zwijgt. Die dracht, superplie, kruisbeeld, palm en sterren, werd het bindende model voor beelden van deze heilige, hier en in het buitenland.
Twee pijnlijke details. Het beeld was bedoeld voor de driehonderdste sterfdag, en de schenker vergiste zich in de datum: Johannes stierf in 1393, dus 1683 was tien jaar te vroeg. En de heilige had een politiek nut. De jezuïeten promootten hem om de herinnering aan Jan Hus te verdringen, en dat werd niet vergeten. In november 1918 trok een menigte die net de Mariazuil op het Oudestadsplein had neergehaald erop uit om de beelden van de brug in de rivier te gooien, en dit beeld wel het meest. Soldaten sloten de brug af en bewaakten hem tot zes november.
Loop nu een paar stappen verder richting Malá Strana, aan de rechterkant. Tussen het beeld van Johannes de Doper en de groep van de Boheemse beschermheiligen zit in de borstwering een klein messing dubbelkruis op een marmeren plaat met vijf sterren. Daar zou hij in het water zijn gegooid. Leg op elke ster een vinger, zegt de officiële gids van de stad, en een geheime wens komt uit. Mensen raken ook de reliëfs op de sokkel aan voor geluk, en wie de brug hier aanraakt, zou terugkomen naar Praag. Daarom glanzen de bronzen reliëfs, terwijl de rest van het beeld donker is geworden.
Stop 4 van 5 · Op de brug, zuidkant, naast de groep van de heiligen Vincentius Ferrer en Procopius; kijk links over de borstwering
Bruncvík, de ridder op de zuil boven de rivier
Ludvík Šimek (1837–1886), in opdracht van de stad Praag, naar het verloren Rolandbeeld · 1884; de Roland die hij verving, geplaatst in 1502 · Zandstenen ridder met verguld zwaard op een zuil die uit een brugpijler oprijst, onder de borstwering van een brug van 9,5 m breed
Om op te letten
- Het vergulde zwaard, rechtop gehouden. Volgens de legende ligt zijn tweelingbroer, het toverzwaard van Bruncvík, begraven in de brug onder je voeten.
- Het schild aan zijn zij met het wapen van de Oude Stad van Praag, de stad wier rechten op de brug het beeld moest verkondigen.
- De leeuw aan zijn voeten, het dier dat hij volgens de legende redde van een negenkoppige draak.
- De rivier zelf en de pijlers onder je: zestien bogen met verschillende overspanningen dragen de brug, van 16,62 tot 23,38 meter.
Transcriptie (2:19)
Houd de linkerborstwering aan tot je bij de grote groep van twee heiligen komt, waarvan de ene een dode uit een doodskist opwekt en de andere met zijn kruk een duivel verjaagt: de heiligen Vincentius Ferrer en Procopius. Leun naast hen over de borstwering en kijk naar beneden. Op een eigen zuil die uit het water oprijst, staat een ridder in harnas met een verguld zwaard rechtop in zijn hand, een schild aan zijn zij en een leeuw aan zijn voeten. Hij is geen heilige, en hij staat niet boven op de borstwering bij de andere dertig. Hij is Bruncvík, en hij staat hier in functie.
Er staat al een beeld op deze plek sinds 1502. Het eerste was een Roland, neergezet om iedereen die overstak te herinneren aan de voorrechten van de Oude Stad op deze brug, vooral haar recht om tol en accijns te heffen. Kijk naar het schild: daarop staat het wapen van de Oude Stad van Praag. In 1648, aan het einde van de Dertigjarige Oorlog, hielden de Zweden de overkant bezet en probeerden ze door te breken, en de zwaarste gevechten werden precies hier op de brug geleverd, waarbij het beeld zwaar beschadigd raakte. Zijn authentieke torso en zijn oorspronkelijke sokkel staan in het Lapidarium van het Nationaal Museum.
De ridder naar wie je kijkt, werd in 1884 gemaakt door Ludvík Šimek en betaald door de stad Praag. Hij ging uit van een fragment van de oude Roland, gecombineerd, zoals de eigen beschrijving van de stad het zegt, met een eigenaardige eigen invulling.
Bruncvík is een held uit een oude Tsjechische legende, vermoedelijk geïnspireerd op Hendrik de Leeuw van Brunswijk. Hij trok naar het buitenland om het recht te verwerven een leeuw in zijn wapen te voeren in plaats van een zwarte adelaar, redde een leeuw van een negenkoppige draak, en de leeuw volgde hem daarna trouw overal heen. Dat is het dier aan zijn voeten. Hij bezat ook een zwaard dat uit zichzelf de hoofden van zijn vijanden afsloeg wanneer hij dat wilde, en toen hij thuiskwam, begroef hij dat zwaard in deze brug. Daar wacht het op de heilige Wenceslaus, wiens paard boven het zwaard op de grond zal stampen op de dag dat hij uitrijdt om Bohemen te redden.
Dan de voetnoot. Toen de brug na de overstroming van 1890 werd hersteld, zouden arbeiders in het brugdek een echt zwaard hebben gevonden, groot en verroest.
Nu je toch over de borstwering leunt: kijk naar het water. Deze brug staat op zestien bogen, geen twee met dezelfde overspanning, tussen 16,62 en 23,38 meter breed, en de rivier onder je heeft hem meer dan eens gebroken: in 1432, in 1784 en het ergst in 1890, toen twee pijlers en drie bogen bezweken.
Stop 5 van 5 · Westkant van de brug, bij de poort naar Malá Strana en de Mostecká-straat
De Kleinezijdebrugtorens en de poort ertussen
De Judittoren door bouwers uit de twaalfde eeuw, herbouwd in 1591; de poort onder Wenceslaus IV; de hogere toren voor koning George van Poděbrady; beide gerestaureerd door Josef Mocker · Kleinere toren twaalfde eeuw, renaissancevorm 1591; poort 1411; hogere toren na 1464; gerestaureerd 1874–79 · Zandige mergelsteen (kleinere toren) en grote zandsteenblokken (hogere toren, ongeveer 43,5 m hoog zonder torentjes, omloop op 26 m)
Om op te letten
- De lege nissen hoog op de hogere toren, voorbereid voor monumentale beelden die er nooit zijn gekomen.
- De wapens op de gekanteelde poort tussen de torens: de Luxemburgse leeuw, de Tsjechische leeuw en de Moravische adelaar, met aan de brugkant het wapen van de Oude Stad.
- Het verschil in hoogte en ouderdom: links de lage romaanse toren met zijn renaissancegevel, rechts de hoge laatgotische met vier hoektorentjes.
- Steenhouwerstekens: sommige zandsteenblokken van de hogere toren dragen nog de tekens die de middeleeuwse steenhouwers in hun werk hakten.
Transcriptie (2:16)
De brug eindigt bij twee torens die niet bij elkaar passen, en juist om dat verschil draait deze laatste stop. Ga een stukje achteruit en vergelijk ze. De lage links, met de renaissancegevel en het steile dak, is de Judittoren. Rechts, de hoge met de omloop en vier hoektorentjes, is drie eeuwen jonger. Daartussen staat de poort naar de Kleine Zijde, Malá Strana.
Begin links, want die toren is het oudste bouwwerk van deze hele wandeling. De kern is romaans, waarschijnlijk uit het begin van het tweede kwart van de twaalfde eeuw, waardoor hij vermoedelijk zelfs ouder is dan de Juditbrug, de stenen brug die hier vóór die van Karel stond. Die brug werd tussen 1158 en 1172 gebouwd, vernoemd naar Judith van Thüringen, de vrouw van koning Vladislav, en in 1342 door een overstroming verwoest. Karel begon vijftien jaar later aan de brug die je net bent overgestoken. De toren overleefde die overstroming en ook de brand waarna de stad hem later herbouwde en verlaagde; zijn huidige gevel dateert van 1591.
De toren heeft heel wat functies gehad. Vanaf het begin van de vijftiende eeuw zat er een gevangenis in voor de ergste misdadigers. In 1517 werd het afgehakte hoofd van een roofridder, Jindřich van Bohnice, dagenlang vanuit de ramen getoond. En van het einde van de zestiende eeuw tot 1784 zat hier het kantoor dat de inkomsten van de brug inde. De stad is sinds 1893 eigenaar, en de toren is niet open voor bezoekers. Binnen bevindt zich een laatromaans reliëf, bijna levensgroot, van een vorst op een troon en een man die voor hem knielt, misschien keizer Frederik Barbarossa die de koningskroon aan Vladislav overhandigt. Tot in de zestiende eeuw zat het op de oostgevel van de toren, waar iedereen die overstak het kon zien.
Nu de hoge toren. Die verrees na 1464, betaald door koning George van Poděbrady en gebouwd naar het voorbeeld van Parlers toren aan het andere eind. Kijk hoog langs de gevels en je ziet nissen die waren voorbereid voor monumentale beelden die er nooit zijn gekomen. Zonder zijn torentjes is hij ongeveer 43,5 meter hoog, de omloop zit op 26 meter, en zijn hele werkzame leven diende hij als uitkijkpost en opslagplaats. Josef Mocker restaureerde beide torens tussen 1874 en 1879.
Als laatste de poort zelf, gebouwd in 1411 onder Wenceslaus de Vierde, de jonge koning van de eerste stop. De kantelen dragen de wapens van zijn landen, de Luxemburgse leeuw, de Tsjechische leeuw en de Moravische adelaar, met aan deze kant, de brugkant, het wapen van de Oude Stad. Loop erdoorheen en je staat in de Mostecká-straat in Malá Strana, met vijfhonderdzestien meter brug en dertig beelden achter je.
Onafhankelijke gids · Chiaro
Richt Chiaro op alles wat je op de Karelsbrug ziet.
Vijf plekken krijgen hier een opname, en op de borstweringen tussen de torens staan dertig beelden en groepen, de meeste met het wapen van een schenker en een heilige van wie je misschien nooit hebt gehoord. Richt je camera op Sint-Vitus tussen zijn leeuwen, op een reliëf op een sokkel of op een dak aan de overkant. Chiaro noemt de beeldhouwer en de schenker achter het wapen, vertelt je of die steen het origineel is of een replica, en beantwoordt je volgende vraag, en de vraag daarna, helemaal tot in Malá Strana.
Voor je gaat
Zo kom je er
Karlův most, Staré Město / Malá Strana, Praha 1. De wandeling begint op het Kruisherenplein (Křižovnické náměstí), aan de kant van de Oude Stad vóór de Oudestadsbrugtoren, en eindigt bij de Kleinezijdebrugtorens bovenaan de Mostecká-straat in Malá Strana. De brug is een voetgangersstraat zonder poort en zonder toegangsprijs.
Station Staroměstská van metrolijn A, onder de Kaprova-straat in de Oude Stad, is het station voor het begin van de wandeling. Malostranská, ook aan lijn A en onder de Klárov in Malá Strana, ligt bij het eind aan de kant van de Kleine Zijde, dus je kunt te voet oversteken en terugrijden.
Tickets en toegang
- Beide brugtorens hebben een omloop die je kunt beklimmen, elk met een eigen ticket van Prague City Tourism, de enige officiële verkoper: 250 CZK voor een volwassene bij de Oudestadsbrugtoren, die 138 treden telt, 200 CZK bij de hogere toren aan de kant van Malá Strana, of 340 CZK voor allebei, een combiticket dat vanaf 1 maart 2027 naar 360 CZK gaat. Een ticket voor één toren kost in het eerste uur na opening de helft, behalve op 25 december en 1 januari, en het combiticket valt buiten die aanbieding; de torenpagina's tonen de actuele prijslijst.
- Elke torenomloop is dagelijks open en beide volgen één kalender. In de 24-uursnotatie ziet het jaar er zo uit: 10:00–18:00 van januari tot en met maart, 10:00–19:00 in april en mei, 9:00–20:30 van juni tot en met september, weer 10:00–18:00 in oktober en november, en 10:00–19:30 in december. Dat zijn de bezoekuren: het gebouw van de Oudestadstoren sluit 30 minuten nadat ze eindigen, en dan moet iedereen buiten zijn. Kerst en Nieuwjaar hebben eigen tijden, en de omloop van de Oudestadstoren kan dicht zijn bij onweer, hagel of een sneeuwstorm.
- Geen van beide torens is drempelvrij, en kinderen onder de 15 mogen alleen met een volwassene naar boven. De brug zelf is sinds de herstelwerkzaamheden van 1965 tot 1978 afgesloten voor voertuigen, dus de hele wandeling gaat te voet.
- Veel van de originele brugbeelden en de gotische beelden van de Oudestadsbrugtoren staan in het Lapidarium van het Nationaal Museum op het Výstaviště-terrein in Praag 7, dat het museum om technische redenen tot nader order heeft gesloten.
De officiële audiogids
De bezoekerspagina's van de stad beschrijven geen audiogids voor de Karelsbrug. Prague City Tourism, dat beide brugtorens beheert, verkoopt wandelingen met eigen gediplomeerde gidsen, privé of in groepen, en betaalde belevenissen boven in de torens. Die van ons is kleiner en gratis: vijf plekken op de brug, een opname voor elke plek en het volledige script onder elke speler, om te lezen wanneer je liever niet luistert.
Officiële website →Vragen
Bestaat er een gratis audiogids voor de Karelsbrug?
Je hebt hem gevonden. De vijf opnames lopen van de bewerkte gevel van de Oudestadsbrugtoren tot de poort naar Malá Strana, spelen af in een gewone telefoonbrowser met het script onder elke opname, en bij geen van de plekken die ze beschrijven betaal je entree. De eigen pagina's van de stad bieden wandelingen met gediplomeerde gidsen aan in plaats van een audiogids.
Kan ik de audiogids voor de Karelsbrug zonder ticket beluisteren?
Ja, elke stop. Alle vijf liggen op de brug of op het plein aan de kant van de Oude Stad, en de brug is sinds de herstelwerkzaamheden van 1965 tot 1978 alleen open voor voetgangers. Alleen de omlopen boven in de twee brugtorens kosten geld, en deze wandeling blijft op straatniveau.
Wat kost de officiële audiogids voor de Karelsbrug?
De bezoekerspagina's van de stad noemen er geen. Prague City Tourism, dat beide torens beheert, verkoopt op prague.eu wandelingen met eigen gidsen, en de torenomlopen kosten voor een volwassene 250 CZK aan de kant van de Oude Stad en 200 CZK aan de kant van Malá Strana, of 340 CZK voor allebei, en vanaf 1 maart 2027 wordt dat 360 CZK.
Welke beelden op de Karelsbrug zijn origineel?
Heel weinig. Sinds 1965 worden de beelden één voor één vervangen door replica's, en de originelen zijn verhuisd naar het Lapidarium van het Nationaal Museum of naar de Gorlicezaal op de Vyšehrad. De bronzen heilige Johannes Nepomucenus uit 1683, hier stop drie, is het oudste beeld op de brug en nog altijd het origineel; de heilige Franciscus Xaverius, stop twee, is een kopie uit 1913 van een groep die in 1890 in de rivier viel.
Waar begint en eindigt de wandeling over de Karelsbrug?
Hij begint op het Kruisherenplein aan de kant van de Oude Stad, met je blik omhoog naar de oostgevel van de Oudestadsbrugtoren. Hij eindigt zo'n 516 meter verder bij de Kleinezijdebrugtorens, waar de poort uitkomt op de Mostecká-straat in Malá Strana en station Malostranská van lijn A je terugbrengt naar de overkant.
Zijn de torens van de Karelsbrug elke dag open?
Ja. Beide torenomlopen gaan dagelijks open, in de zomer vanaf 9:00 uur en de rest van het jaar vanaf 10:00 uur, en sluiten afhankelijk van de maand tussen 18:00 en 20:30 uur, met eigen tijden rond Kerst en Nieuwjaar. De brug eronder heeft helemaal geen poort, dus de vijf stops hier werken altijd als je erop staat.
Meer audiogidsen
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Karelsbrug.