Praagse Burcht · Praag · Onafhankelijke gids
Audiogids voor de Praagse Burcht,
vijf stops, gratis.
Zo’n 570 meter binnenplaatsen, paleizen en een kathedraal op één heuvel, begonnen rond 870: vijf plekken daarvan worden hier verteld, en voor de rest geeft de camera van Chiaro antwoord.
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Praagse Burcht.
De Gigantenpoort aan het Hradčanyplein
Praagse Burcht
Dat was het gratis deel
Eén foto is genoeg: Chiaro vertelt je over alles wat je ziet bij de Praagse Burcht.
De vijf stops · 11 minuten audio
Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.
Een gratis audiogids voor de Praagse Burcht die je zelf loopt, van west naar oost, in de volgorde die de heuvel zelf bepaalt: vijf stops, zonder gids, en de eerste nog vóór elke ticketcontrole. Je begint op het Hradčanyplein, buiten het hek, waar je voor de Gigantenpoort helemaal geen ticket nodig hebt. Van daaruit ga je door de westingang de Sint-Vituskathedraal in, naar het raam van Alfons Mucha aan de noordkant van het schip, weer naar buiten naar de Derde Binnenplaats voor de Gouden Poort aan de zuidflank van de kathedraal, naar boven het Oude Koninklijke Paleis in voor de Vladislavzaal, en langs de Sint-Jorisbasiliek omlaag naar het Gouden Straatje aan de noordmuur, een paar stappen van de Oude Kasteeltrap en de uitgang. Stop twee, vier en vijf vallen onder het ticket voor de hoofdroute van de burcht; stop een en drie liggen op de gratis binnenplaatsen en het plein. Luisteren kost in totaal ongeveer elf minuten; te voet leg je de hele lengte van de burcht af, zo’n 570 meter van begin tot eind.
Elke datum, naam en maat op deze pagina komt van de bezoekerspagina’s van de Burchtadministratie, uit haar bezoekersreglement en prijslijst en van de eigen website van het kathedraalkapittel, met Wikipedia als tweede bron achter elk gegeven. De burcht kan bij een staatsgelegenheid op korte termijn een gebouw of het hele terrein sluiten, dus kijk op de ochtend van je bezoek even op hrad.cz. Zegt een mededeling bij een informatiecentrum iets anders dan deze pagina, volg dan de mededeling en laat het ons weten, zodat we het kunnen rechtzetten.
Stop 1 van 5 · Hradčanyplein (Hradčanské náměstí), buiten het hek van de Eerste Binnenplaats, met je gezicht naar het oosten; gratis, nog vóór elke ticketcontrole
De Gigantenpoort aan het Hradčanyplein
Nicolò Pacassi (1716–1790), architect van de verbouwing onder Maria Theresia; de reuzengroepen naar Ignaz Franz Platzer (1717–1787), in kopieën van Čeněk Vosmík (1860–1944) en Antonín Procházka (1849–1903); de Matthiaspoort wordt toegeschreven aan Giovanni Maria Filippi · Matthiaspoort 1614; Eerste Binnenplaats en poort 1759–1769; de kopieën van de beelden begin twintigste eeuw · Groepen van zandsteen op zandstenen pijlers, met een smeedijzeren rococohek; de burcht erachter strekt zich zo’n 570 m uit van west naar oost
Om op te letten
- De twee reuzengroepen op de middelste pijlers: de een heft een dolk, de ander een knots, boven een tegenstander die al neerligt. Het zijn kopieën uit het begin van de twintigste eeuw door Čeněk Vosmík en Antonín Procházka, naar de originelen uit de werkplaats van Ignaz Platzer.
- De Matthiaspoort achter op de binnenplaats, met het jaartal MDCXIV in het inscriptiepaneel: hij is gebouwd als vrijstaande triomfboog, en de achttiende-eeuwse vleugels die je ziet, zijn er later omheen gezet.
- De twee heel hoge vlaggenmasten, elk één stam van een Moravische zilverspar die taps toeloopt tot ongeveer 25 meter, in 1925 neergezet naar een ontwerp van Jože Plečnik, voor de nieuwe republiek.
- De twee donkere stenen torenspitsen boven het paleisdak. Ze horen bij de Sint-Vituskathedraal, drie binnenplaatsen verder, en de tweede stop ligt eronder.
Transcriptie (2:08)
Ga op het plein staan met het hek voor je en kijk omhoog naar de twee stenen reuzen op de middelste pijlers. Links heft er een een dolk, rechts zwaait er een een knots, en onder elk van hen ligt een tegenstander die al verslagen is. Ze zijn het eerste wat de burcht je laat zien, en subtiel zijn ze niet. Wat je ziet zijn kopieën: de originelen kwamen uit de werkplaats van Ignaz Franz Platzer, en de figuren die nu op de pijlers staan, zijn begin twintigste eeuw gehouwen door Čeněk Vosmík en Antonín Procházka.
Kijk nu langs ze heen, de binnenplaats op. Die is jonger dan hij lijkt. De hele voorkant die je ziet, drie vleugels rond een open erehof, is tussen 1759 en 1769 gebouwd voor keizerin Maria Theresia, door haar architect Nicolò Pacassi. Daarvoor lag er, precies waar je nu kijkt, een gracht. Die scheidde de burcht van dit plein, en Pacassi liet hem dempen, de gebouwen ervoor slopen en dit hek over de open kant zetten.
De boog achter op de binnenplaats is het enige hier dat ouder is dan de keizerin. Op de Matthiaspoort staat een Latijnse inscriptie die zegt dat keizer Matthias hem in 1614 liet maken. Er zit een addertje onder het gras. Het paneel met zijn naam is van stucwerk, terwijl de rest van de poort van steen is, en daarom vermoeden historici dat de poort een paar jaar ouder is, waarschijnlijk besteld door zijn voorganger Rudolf de Tweede, en dat Matthias er alleen zijn naam aan toevoegde. Hij geldt als het oudste wereldlijke barokgebouw van Praag, en hij was een vrijstaande triomfboog tot Pacassi zijn vleugels eromheen bouwde.
De twee enorme vlaggenmasten zijn weer een derde laag. Elk is één enkele stam van een zilverspar uit Moravië, die taps toeloopt tot zo’n vijfentwintig meter, in 1925 neergezet naar een ontwerp van de Sloveense architect Jože Plečnik. Na 1918 werd dit de zetel van de president van de nieuwe Tsjechoslowaakse Republiek, Tomáš Masaryk, en Plečnik was de architect die Masaryk koos om een keizerlijke burcht te laten voelen als de burcht van een republiek.
Dat is het nog steeds: de zetel van de president. Mensen hier zeggen de Burcht, Hrad, en bedoelen dan het staatshoofd en zijn staf. En achter deze ene gevel loopt het complex nog zo’n 570 meter door. Volgens het Guinness Book of Records is het de grootste oude burcht ter wereld, bijna zeventigduizend vierkante meter, en de geschiedenis ervan begint rond 870 met één enkele ommuurde kerk. Kijk boven het paleisdak uit en je ziet al waar je naartoe gaat: de twee donkere torenspitsen van de Sint-Vituskathedraal.
Stop 2 van 5 · Sint-Vituskathedraal, noordkant van het schip, in de Nieuwe Aartsbisschoppelijke Kapel ten westen van de noordingang, te zien vanuit de noordelijke zijbeuk; met het ticket voor de hoofdroute
Het raam van Alfons Mucha in de Sint-Vituskathedraal
Ontworpen door Alfons Mucha (1860–1939) en uitgevoerd door de glasschilder Jan Veselý; geschonken door de Banka Slavie · 1931 · Beschilderd en gebrandschilderd glas in een raam van het schip; de kathedraal is 124 m lang en tot aan het gewelf 33,2 m hoog
Om op te letten
- De twee kleine beletterde panelen onderaan de middelste vensterbanen. Links staat NAVRHL ALFONS MUCHA, ontworpen door Alfons Mucha; rechts PROVEDL JAN VESELÝ, uitgevoerd door Jan Veselý.
- De opdracht in het midden, die eindigt in rode hoofdletters: BANKA SLAVIE. Een bank betaalde dit raam, en zegt dat in het glas.
- De spiralen en cirkels rond de middelste figuren. Het is de ornamentiek van de affichetekenaar, meegenomen een kerk in.
Transcriptie (2:17)
Je bent nu binnen in de kathedraal, in het deel dat het minst is wat het lijkt. Loop aan de noordkant van het schip naar voren, aan je linkerhand als je door de westingang binnenkomt, en blijf staan bij de kapel waar het glas ineens een prentenboek wordt. Dat is de Nieuwe Aartsbisschoppelijke Kapel, en het raam is van Alfons Mucha.
Eerst het gebouw om je heen. Karel de Vierde begon deze kathedraal in 1344. In 1419, toen de Hussietenoorlogen uitbraken, viel het werk stil, en eeuwenlang was de kerk een half afgebouwd koor met een muur dwars over het eind. Alles van de westingang tot ongeveer hier, het schip waar je net doorheen liep en de twee torenspitsen die je vanaf het plein zag, is pas tussen 1873 en 1929 gebouwd, naar de plannen van Josef Kranner, daarna van Josef Mocker, daarna van Kamil Hilbert. De kathedraal werd in mei 1929 ingewijd, bij de duizendste sterfdag van de heilige Wenceslaus. Het had bijna zeshonderd jaar geduurd.
Toen het nieuwe schip klaar was, had het nieuwe ramen nodig, en de eigen gids van de kathedraal wijst er nadrukkelijk op: het interessantste glas hier zit er nog maar kort. Mucha was een van de Tsjechische kunstenaars van zijn tijd die gevraagd werden om ze te maken.
Mucha’s raam was in 1931 klaar. Hij was toen al in de zeventig. Hij had net bijna achttien jaar aan het Slavisch epos gewerkt, en dit raam is een van de weinige dingen die hij daarna nog maakte. De man die beroemd werd met zijn affiches van Sarah Bernhardt, en haar in 1896 tekende als de Dame met de camelia’s, herken je in elke centimeter: de spiralen, de cirkels, de meisjes met bloemen in hun haar, de kleur in vlakke, heldere velden.
Kijk nu naar de onderkant van de twee middelste vensterbanen, want het raam vertelt je precies wie wat deed. Links een klein paneel: ‘Navrhl Alfons Mucha’, ontworpen door Alfons Mucha. Rechts: ‘Provedl Jan Veselý’, uitgevoerd door Jan Veselý, de glasschilder die het ontwerp in glas omzette. En daartussen de opdracht, in het Tsjechisch: God ter ere, het vaderland tot roem, de kunst tot eer, geschonken door de Banka Slavie. Een bank betaalde dit raam en zette er haar naam in, in rode hoofdletters, in een kathedraal. Jaren eerder had Mucha verzekeringspolissen ontworpen voor Slavia, een onderlinge verzekeringsbank in Praag.
Het raam toont de beschermheiligen van het land, en iets verder naar het oosten, voorbij het transept, ligt degene die hier het meest telt: de Sint-Wenceslauskapel, boven zijn graf, met muren vol edelstenen. Een deur in de hoek, afgesloten met zeven sloten, leidt naar boven, naar de Kroonkamer, waar de Boheemse kroonjuwelen bewaard worden. Die krijg je niet te zien. De deur wel.
Stop 3 van 5 · Derde Binnenplaats, aan de zuidkant van de Sint-Vituskathedraal, met je gezicht naar het portaal; de binnenplaats zelf is gratis
De Gouden Poort en haar mozaïek van het Laatste Oordeel
De werkplaats van Peter Parler (Parler ca. 1330–1399), in opdracht van keizer Karel IV; het mozaïek door veertiende-eeuwse ambachtslieden van wie geen naam bewaard is · Portaal voltooid in 1368; mozaïek 1370–1372; geconserveerd in 1961 en 2000 · Glasmozaïek op een gouden fond boven een stenen portaal met drie bogen, aan de voet van de Grote Zuidertoren, ongeveer 100 m hoog
Om op te letten
- Het kleine paneel vlak boven de middelste boog, onder een regel met de namen van heiligen: Karel IV en zijn vierde vrouw, Elisabeth van Pommeren, geknield.
- Het rechterveld, waar het zwaard van de aartsengel Michaël de verdoemden naar blauwe duivels en de vlammen drijft.
- Het linkerveld, waar de doden de deksels van hun graven omhoogduwen en eruit klimmen.
- De voet van de hoge toren links van het portaal, waar een stenen plaat uit 1394 vastlegt hoe de bouw van het middeleeuwse gebouw vorderde.
Transcriptie (2:06)
Loop op de Derde Binnenplaats langs de zuidkant van de kathedraal tot de muur in goud verandert. Drie spitsbogen op straatniveau, en daarboven een beeld van glas dat zelfs op een grijze dag schittert. Dit is de Gouden Poort, en die is genoemd naar precies wat je ziet: de gouden achtergrond van het mozaïek.
Het grootste deel van de geschiedenis van de kathedraal was dit de grote toegang, en niet de westingang die jij net nam. Het portaal was in 1368 klaar, in de tijd van Peter Parler, en door dit portaal gingen de koningen van Bohemen de kathedraal binnen om gekroond te worden. De ruimte er pal boven is de Kroonkamer, waar de kroonjuwelen nog altijd liggen.
Het mozaïek is gemaakt tussen 1370 en 1372, en het is het Laatste Oordeel, te lezen in drie velden. In het midden zit Christus als rechter in een ovaal van licht, omringd door engelen die de lijdenswerktuigen dragen. Onder hem staan zes Tsjechische beschermheiligen, Wenceslaus, Adalbert, Vitus, Sigismund, Ludmilla en Procopius, en hun namen lopen in een regel letters eronder. Laat je blik nu onder die regel zakken, naar het kleine paneel vlak boven de middelste boog. Daar knielen, aan weerszijden, keizer Karel de Vierde, die deze kathedraal begon, en zijn vierde vrouw, Elisabeth van Pommeren. De keizer die het geheel liet bouwen, zette zichzelf op zijn knieën in het beeld.
Lees dan de zijvelden. Links staan de doden op: ze duwen de deksels van hun graven omhoog en klimmen eruit, en drie engelen ontvangen de rechtvaardigen. Rechts zwaait de aartsengel Michaël zijn zwaard, en blauwe duivels sleuren de verdoemden het vuur in. Hoger aan beide kanten pleiten de Maagd Maria en Johannes de Doper voor de mensheid, met de apostelen verderop, voorbij de twee kleine raampjes.
Het heeft zes en een halve eeuw in de buitenlucht overleefd, met grondige restauraties in 1961 en opnieuw in 2000.
Kijk voor je verdergaat naar links, naar de voet van de grote zuidertoren. Karels eerste architect, Matthias van Arras, stierf in 1352; Parler kwam uit Zwaben en nam het werk in 1356 over, toen hij pas een jaar of drieëntwintig was. Het onderste deel van de toren waar je naar kijkt, is begonnen door die eerste bouwers; boven vijfenvijftig meter volgen een renaissancegalerij en een barokke koepel, en het geheel rijst zo’n honderd meter op. In de voet is een stenen plaat gemetseld met het jaartal 1394, een middeleeuws voortgangsverslag van de bouwers, nog altijd op zijn plek.
Stop 4 van 5 · Oude Koninklijke Paleis (gebouw I op de plattegrond van de burcht), bovenverdieping, ingang vanaf de Derde Binnenplaats; met het ticket voor de hoofdroute
De Vladislavzaal in het Oude Koninklijke Paleis
Benedikt Ried (Rejt) (ca. 1454–1534) voor koning Wladislaus II Jagiello (1456–1516) · 1493–1502 · Ribgewelf van zandsteen in vijf traveeën boven een zaal van 62 m lang, 16 m breed en 13 m hoog
Om op te letten
- De ribben van het gewelf, die als ranken lussen en kruisen en recht uit de muren komen. De zaal is zestien meter breed, en het gewelf overspant die hele breedte zonder één zuil.
- De grote rechthoekige ramen. Ze zijn renaissance in een gotische zaal: Ried mengde de late gotiek met de stijl die net binnenkwam.
- Het portaal in de zuidwesthoek van de zaal naar de Ludwigvleugel: in de tweede kamer daarvan gingen de stadhouders in 1618 het raam uit.
- De galerij aan de zuidmuur, met uitzicht omlaag over de Tuin op de Wallen naar de stad.
Transcriptie (2:09)
Kijk eerst omhoog, voor je iets anders doet. Het plafond van deze zaal is één stenen gewelf van zestien meter breed, en er is geen enkele zuil die het draagt. De ribben komen recht uit de muren en lussen, kruisen en krullen dan als ranken boven je hoofd. Benedikt Ried bouwde het tussen 1493 en 1502 voor koning Wladislaus de Tweede, uit het geslacht van de Jagiellonen, en toen het af was, was het de grootste overwelfde wereldlijke zaal ter wereld: tweeënzestig meter lang, zestien breed, dertien hoog.
Kijk nu naar de ramen, want die verraden Ried. Het gewelf is laatgotiek op zijn uitbundigst. De ramen zijn grote renaissancevensters met een rechte bovenkant, de nieuwe stijl die net binnenkwam. Hij zette de twee naast elkaar in één ruimte, en je kunt zien hoe de ene stijl het stokje overdraagt aan de volgende.
De zaal staat boven op oudere paleizen. Je bent op het derde en hoogste niveau. Het niveau eronder is gotisch, uit de tijd van Karel de Vierde, en daaronder ligt een romaans paleis. Toen Wladislaus na 1483 naar de burcht terugkeerde, had die tachtig jaar leeggestaan.
Waar was de zaal voor? Niet waar mensen meestal aan denken. De Landdag van het koninkrijk vergaderde hier niet; die kwam bijeen in de kleinere zaal ernaast. Deze zaal was voor alles wat ruimte nodig had: markten met luxegoederen, banketten en kroningsmalen, en, beroemd, toernooien. Ridders reden te paard naar binnen, de Ruiterstrap op, die voor de paarden gebouwd is en die straks ook jouw weg naar buiten is. Presidenten van de republiek zijn in deze zaal gekozen, en de staat houdt er nog altijd zijn grote plechtigheden.
Zoek nu het portaal in de zuidwesthoek. Het leidt naar de Ludwigvleugel, en in de tweede kamer daarvan gooiden protestantse edelen op drieëntwintig mei 1618 twee koninklijke stadhouders, Jaroslav Bořita van Martinice en Vilém Slavata, en hun secretaris, Philip Fabricius, uit het raam, de slotgracht in. Alle drie overleefden het. Katholieken zeiden dat engelen hen hadden opgevangen. Protestantse pamfletten beweerden later dat ze op een mesthoop waren geland, een verhaal dat in die tijd zelf niemand lijkt te hebben verteld. Vanuit dat raam begon de Dertigjarige Oorlog. De secretaris kwam er het best van af: de keizer verhief hem in de adelstand als von Hohenfall, wat zoveel betekent als ‘van de Hoge Val’.
Nog één vreemd feit, van boven je hoofd. Toen de vloeren in 2008 en 2009 werden vernieuwd, vonden archeologen gedroogde planten die rond 1600 in de vulling van de gewelven waren gepropt, waaronder de eerste pinda die bekend is uit het Europa na Columbus en de eerste koffieplant in Midden-Europa.
Stop 5 van 5 · Gouden Straatje (gebouw V op de plattegrond van de burcht), langs de noordmuur tussen de Witte Toren en de Daliborkatoren; met het ticket voor de hoofdroute
Het Gouden Straatje en huisje nummer 22
De schutters van de burcht en latere eigenaren, die in de bogen van de noordmuur bouwden; de huidige gevelkleuren naar ontwerpen van Jiří Trnka (1912–1969) uit de jaren 1950 · Noordmuur eind vijftiende eeuw; huisjes vanaf 1597; de laatste bewoners vertrokken in 1953; gerestaureerd in 2010–2011 · Kleine gepleisterde huisjes in de bogen van de laatgotische noordmuur; zestien huisjes, waarvan negen een tentoonstelling
Om op te letten
- Het nummer boven de deur van nummer 22, het huisje van Kafka.
- De schoorstenen langs de daklijn, één klein schoorsteentje per huis.
- Nummer 13, het enige huisje dat binnen zijn boog blijft en niet naar voren het straatje in stapt.
- De ronde Daliborkatoren aan de oostkant, een kanontoren die vanaf de dag dat hij gebouwd werd een gevangenis was.
Transcriptie (2:08)
Na een kathedraal en een koninklijke zaal, en de rode barokgevel van de Sint-Jorisbasiliek waar je op weg naar beneden langskwam, is dit de plek waar het personeel van de burcht woonde. Loop langzaam door het straatje en kijk naar de maat ervan: deuren waarvoor je moet bukken, ramen zo groot als een boek, en een schoorsteen voor elk huis.
De huisjes zijn in de noordmuur van de burcht gebouwd. De muur kwam er aan het eind van de vijftiende eeuw, en in 1597 vroegen de schutters die de poorten van de burcht bewaakten aan keizer Rudolf de Tweede of ze de bogen ervan mochten dichtmetselen om er kamertjes in te maken. Een besluit van zestien september 1597 zei ja. Ze bouwden op eigen kosten, verkochten en verhuurden daarna aan elkaar, en de kamers groeiden het straatje in, tot het op sommige plekken nog geen meter breed was. De aanbouwen aan de overkant werden in 1864 weggehaald. Maar één huisje, nummer 13, houdt zich nog aan de oorspronkelijke regel en blijft binnen zijn boog; zoek het huisje dat niet naar voren stapt.
Niemand weet zeker waar de naam vandaan komt. Van goudsmeden, zeggen sommigen. Van alchemisten, zegt de legende, en dat is vrijwel zeker alleen een legende. Of het was een grap: de gouden straat in de armste hoek van Hradčany. Wat wel vaststaat, is dat er tot de Tweede Wereldoorlog mensen woonden en dat de laatste bewoners in 1953 vertrokken. De kleuren die je ziet, zijn van daarna: de gevels werden in de jaren 1950 geschilderd naar ontwerpen van Jiří Trnka, de schilder en filmmaker.
Zoek nu nummer 22, het blauwwitte huisje met het nummer boven de deur. Van november 1916 tot maart 1917 kwam Franz Kafka hier schrijven, in een huisje dat zijn zus Ottla had gevonden, en hij schreef er de meeste verhalen van Een plattelandsarts. Een paar deuren verder was nummer 14 het huis van Matylda Průšová, kaartlegster en helderziende, bekend als Madame de Thèbes, die na marteling bij een verhoor door de Gestapo stierf. Nummer 12 was van de filmhistoricus Josef Kazda, die hier tijdens de bezetting Tsjechoslowaakse films verborg, zodat ze niet vernietigd zouden worden.
Aan de oostkant staat de ronde Daliborkatoren, een kanontoren die vanaf het begin een gevangenis was. De eerste gevangene, in 1498, was de ridder Dalibor van Kozojedy, en volgens de legende leerde hij in zijn cel viool spelen; Smetana maakte er een opera van. Daarachter ligt de uitgang, via de Oude Kasteeltrap omlaag naar Malostranská, en zo verlaten volgens de burcht zelf de meeste mensen het terrein.
Onafhankelijke gids · Chiaro
Richt Chiaro op alles wat je op de Praagse Burcht ziet.
Vijf plekken zijn verteld, maar op de heuvel staan daarnaast nog een basiliek, een klooster, een kruittoren, een balspelhuis en tuinen. Zet een wapenschild boven een paleisdeur, een waterspuwer aan de kathedraal of een huisteken in het Gouden Straatje in beeld, en Chiaro vertelt je wat het is, uit welke tijd het stamt en welk verhaal erachter zit, en het gesprek gaat door met zoveel vervolgvragen als de burcht je ingeeft.
Voor je gaat
Zo kom je er
Praagse Burcht, Praag 1 – Hradčany. Begin op het Hradčanyplein (Hradčanské náměstí), voor de Gigantenpoort: volgens de routebeschrijving van de burcht zelf ga je vanaf dit plein naar binnen via de Vierde Binnenplaats, ernaast. De binnenplaatsen en straatjes van de burcht zijn gratis toegankelijk; alleen de gebouwen kosten entree.
Tram 22 naar Pohořelec, dan tien minuten bergaf naar het Hradčanyplein; of tram 22 naar Malostranské náměstí en via de Nieuwe Kasteeltrap omhoog naar het plein. Met tram 22 naar de halte Pražský hrad kom je in plaats daarvan binnen bij de Tweede Binnenplaats, vijf minuten van de tram. Om bij het Gouden Straatje weg te gaan, neem je de Oude Kasteeltrap omlaag naar Malostranská aan metrolijn A (groen); Hradčanská, ook aan lijn A, is het andere metrostation in de buurt.
Tickets en toegang
- Eén ticket voor de hoofdroute (Prague Castle – Main Circuit) dekt de drie betaalde stops hier, het raam van Mucha in de Sint-Vituskathedraal, de Vladislavzaal in het Oude Koninklijke Paleis en het Gouden Straatje, plus de Sint-Jorisbasiliek, waar de wandeling langskomt. Volgens de prijslijst die sinds maart 2024 geldt, kostte het 450 CZK voor een volwassene, het blijft twee dagen geldig, en elk gebouw laat je één keer binnen. Koop het bij een informatiecentrum van de burcht; op de officiële ticketpagina staan de actuele prijzen en een online optie.
- De kathedraal heeft geen gratis deel bij de ingang meer: sinds oktober 2023 laat de burcht bezoekers alleen met een ticket voor een route de Sint-Vitus in. Dit seizoen gaat de kathedraal op zondag pas om twaalf uur ’s middags open; op de eigen website van de kathedraal staan de openingstijden voor jouw dag.
- De historische gebouwen hebben van april tot en met oktober zomertijden van 9.00 tot 17.00 uur en van november tot en met maart wintertijden van 9.00 tot 16.00 uur; op 24 december zijn ze dicht. De binnenplaatsen zelf zijn elke dag open van 6.00 tot 22.00 uur. Bij de ingang kan de politie je vragen om door een veiligheidscontrole te gaan.
- Voor foto’s in de gebouwen heb je een fotovergunning nodig die je ter plekke koopt, zonder flits of statief, en in de Schilderijengalerij, de Kruittoren en de schatkamer van de kathedraal mag je helemaal niet fotograferen. De vergunning geldt alleen binnen; op de binnenplaatsen en het plein is elke camera welkom.
De officiële audiogids
De burcht verhuurt een eigen audiogids bij het informatiecentrum op de 3e Binnenplaats, tegenover de kathedraal: 96 stops, ongeveer drie uur aan opnamen, acht talen in één toestel, waaronder Engels, over de buitenkant en de interieurs van de Sint-Vitus, de Sint-Jorisbasiliek en het Oude Koninklijke Paleis, volgens de huidige prijslijst voor 350 CZK per toestel en 500 CZK borg. Rondleidingen met de eigen gidsen van de burcht kosten 250 CZK per persoon per uur bovenop een ticket, met minstens vier personen, en een gratis app, Prague Castle Archaeological, neemt je mee naar de opgravingen onder de grond. Deze pagina doet iets kleiners: vijf plekken van de burcht, verteld vanaf de bestrating en vanuit het schip, met de tekst onder elke speler, en gratis.
Officiële website →Vragen
Is er een gratis audiogids voor de Praagse Burcht?
Ja: de vijf opnamen hierboven, van de Gigantenpoort tot het Gouden Straatje, met elke tekst onder de speler, en alles speelt af in de browser van je telefoon. De eigen audiogids van de burcht huur je tegen betaling bij het informatiecentrum op de 3e Binnenplaats; de gratis app van de burcht gaat alleen over de archeologie onder de grond.
Kan ik de audiogids voor de Praagse Burcht zonder ticket beluisteren?
Voor twee van de vijf stops heb je niets nodig: de Gigantenpoort staat aan het Hradčanyplein, en de Gouden Poort kijkt uit op de Derde Binnenplaats, die je gratis op mag. Het raam van Mucha, de Vladislavzaal en het Gouden Straatje liggen in gebouwen van de hoofdroute. Die drie opnamen kun je overal afspelen, maar om voor het beschreven plekje zelf te staan heb je dat ticket nodig.
Wat kost de officiële audiogids van de Praagse Burcht?
De prijslijst van de burcht noemt 350 CZK per toestel voor drie uur, plus 500 CZK borg, op te halen bij het informatiecentrum op de 3e Binnenplaats. Hij heeft 96 stops in acht talen en staat los van het toegangsticket.
Is de Sint-Vituskathedraal gratis te bezoeken?
Op dit moment niet. De burcht sloot het gratis deel van de kathedraal op 25 oktober 2023 tot nader order, en je kunt de kathedraal alleen bezoeken met een geldig ticket voor een route. De Gouden Poort aan de zuidkant, hier stop drie, is buiten en kost niets.
Waar begint de wandeling over de Praagse Burcht, en waar eindigt ze?
Ze begint aan de westkant op het Hradčanyplein, met de Gigantenpoort en de Eerste Binnenplaats voor je, nog vóór elke ticketcontrole. Ze eindigt aan de oostkant bij het Gouden Straatje aan de noordmuur, waar de Oude Kasteeltrap afdaalt naar metrostation Malostranská; volgens de burcht verlaten de meeste bezoekers het terrein langs die weg.
Wanneer is de Praagse Burcht gesloten?
De historische gebouwen gaan elke dag om 9.00 uur open en sluiten in het zomerseizoen om 17.00 uur en in de winter om 16.00 uur; op 24 december zijn ze dicht. Het terrein is het hele jaar open van 6.00 tot 22.00 uur. Op feestdagen, vooral rond Kerstmis, gelden andere tijden, en omdat de burcht ook de zetel van de president is, kunnen gebouwen of het hele terrein dichtgaan voor staatsgelegenheden: kijk op hrad.cz voor de dag waarop je gaat.
Meer audiogidsen
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Praagse Burcht.