Przejdź do treści

Parlament Węgier · Budapeszt · Niezależny przewodnik

Audioprzewodnik po Parlamencie Węgier,
pięć przystanków, za darmo.

Neogotycki parlament długi na 268 metrów i szeroki na 123, największy budynek na Węgrzech: jeden przystanek na placu, trzy podczas oficjalnego zwiedzania, jeden po drugiej stronie Dunaju, a o każdą rzeźbę pomiędzy zapytaj Chiaro.

Pobierz w App Store

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Parlamentu Węgier.

9:41

Fasada od strony Kossuth Lajos tér

Parlament Węgier, Budapeszt

0:00 2:24
Przystanek 1 z 5

Pięć przystanków · 12 min słuchania

Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.

Pięć przystanków składa się na ten audioprzewodnik po Parlamencie Węgier do samodzielnego zwiedzania, a ich kolejność odpowiada temu, jak budynek naprawdę się odsłania. Zacznij na zewnątrz, na Kossuth Lajos tér, placu dla pieszych po wschodniej stronie, twarzą do oficjalnego wejścia głównego, i odtwórz pierwszy przystanek, czekając na swoje zwiedzanie. Kolejne trzy dotrzymują kroku 45-minutowej wycieczce z przewodnikiem, którą prowadzi sam Parlament: w górę Schodami Głównymi, pod wielką kopułą i na północ do salonu Izby Wyższej, a potem do samej sali obrad. Ostatni zostaw na później. Pojedź linią metra M2 jedną stację na zachód, pod rzeką, do Batthyány tér na brzegu budańskim, dokładnie naprzeciwko, i odwróć się w stronę całej fasady od strony rzeki. W sumie około 12 minut słuchania, a poza wycieczką przejdziesz tylko przez plac i dwie stacje metra.

Godziny zwiedzania, ceny i zasady dla odwiedzających pochodzą tu z Biura Zgromadzenia Narodowego, które prowadzi zwiedzanie Országházu, z jego własnego cennika i warunków zwiedzania; za każdym fragmentem historii stoi co najmniej jeszcze jedna opublikowana relacja. Ponieważ to działający parlament, posiedzenie lub uroczystość państwowa może skreślić wycieczkę z planu w ostatniej chwili: Biuro publikuje takie zmiany na swojej stronie biletowej, a Straż Parlamentarna przy bramce bezpieczeństwa stosuje zasady obowiązujące danego dnia, a nie nasze. Jeśli zauważysz tu coś, co nie zgadza się już z budynkiem, wystarczy krótka wiadomość do Chiaro, żeby to poprawić.

Przystanek 1 z 5 · Na zewnątrz, na Kossuth Lajos tér, placu dla pieszych po wschodniej stronie budynku, twarzą na zachód, w stronę oficjalnego wejścia głównego

Fasada od strony Kossuth Lajos tér

Imre Steindl (1839–1902), architekt · Zbudowany w latach 1885–1904; renowację fasady ukończono w 2014 roku · Kamień i cegła; budynek ma 268 m długości i 123 m szerokości

Na co zwrócić uwagę

  • Lwy po obu stronach schodów pośrodku tej fasady: to oficjalne wejście główne, choć fasada główna wychodzi na rzekę.
  • Posągi władców, książąt Siedmiogrodu i żołnierzy wzdłuż fasady, a nad oknami herby królów i książąt. Dziewięćdziesiąt z 242 rzeźb budynku stoi na zewnątrz.
  • Zwieńczenie na szczycie kopuły. Od 1950 do 1990 roku stała tam czerwona gwiazda; obecne zwieńczenie, kopia oryginału, stanęło tam w 1992 roku.
  • Linia dachu, bez kominów: ciepło płynie z osobnej kotłowni z 1899 roku przy Balassi Bálint utca, a powietrze wpada przez dwa szyby na tym placu.
Transkrypcja (2:24)

Stań na placu tak, żeby budynek był przed tobą, a rzeka schowana za nim, bo to pierwsza niespodzianka Országházu: nie patrzysz na jego front. Fasada główna wychodzi na zachód, na Dunaj, i zobaczysz ją na końcu tego spaceru. Oficjalne wejście główne jest jednak tutaj, po wschodniej stronie, na Kossuth Lajos tér, i jeśli pójdziesz wzdłuż budynku do jego środka, znajdziesz schody tego wejścia z lwem po każdej stronie.

Ten grunt nie zawsze był wart pilnowania. W dziewiętnastym wieku był to Tömő tér, plac Zasypany: nisko położony teren nad rzeką, który podnoszono, wysypując na niego śmieci. Placem Parlamentu stał się w 1898 roku, kiedy budynek rósł, a imię Lajosa Kossutha dostał w 1927 roku. Między 2012 a 2014 rokiem przebudowano go tak, by wyglądał jak przed 1944 rokiem, i od tamtej pory jest zamknięty dla ruchu.

Większość najnowszej historii Węgier wydarzyła się na tym bruku. Szesnastego listopada 1918 roku proklamowano tu republikę i przez nieco ponad rok był to plac Republiki. Dwudziestego piątego października 1956 roku, w dniu zapamiętanym jako Krwawy Czwartek, otwarto ogień do zgromadzonych tu bezbronnych demonstrantów. Kto strzelił pierwszy, wciąż nie wiadomo, a liczby zabitych nigdy nie ustalono: podawane dane wahają się od dwudziestu dwóch do nawet tysiąca ofiar. A dwudziestego trzeciego października 1989 roku Mátyás Szűrös wyszedł na balkon od strony tego placu i proklamował Republikę Węgierską.

Teraz spójrz na samą fasadę. Budynek zdobią 242 rzeźby, z czego dziewięćdziesiąt na zewnątrz: władcy Węgier, książęta Siedmiogrodu, żołnierze, a nad oknami herby królów i książąt. Potem przenieś wzrok na sam szczyt kopuły. Od 1950 roku stała tam czerwona gwiazda. Zdjęto ją w 1990 roku, a od 1992 roku jej miejsce zajmuje kopia pierwotnego zwieńczenia.

Na koniec zauważ, czego brakuje. Przesuń wzrokiem po całej linii dachu, a nie znajdziesz ani jednego komina. Premier, który nadzorował budowę, uznał, że dym i dostawy węgla nie mają czego szukać na takim pomniku, więc ciepło płynie z kotłowni przy Balassi Bálint utca, także zaprojektowanej przez Steindla i działającej od 1899 roku, jednej z pierwszych sieci ciepłowniczych w Europie. Świeże powietrze zasysają dwa szyby czerpne tu, na placu, a tunel doprowadza je do budynku, więc nawet oddychanie tego miejsca odbywa się poza zasięgiem wzroku.

Przystanek 2 z 5 · Wewnątrz, pierwsze pomieszczenie oficjalnego zwiedzania: Schody Główne, prowadzące od wejścia głównego w stronę Sali Kopułowej

Schody Główne

Imre Steindl (1839–1902), architekt; malowidła sufitowe Károlya Lotza (1833–1904); popiersie Steindla dłuta Alajosa Strobla · 1885–1904; malowidło Lotza na schodach z 1897 roku · Kamień, złocenia i fresk pod sklepieniami żebrowymi; osiem monolitycznych kolumn, każda wysoka na sześć metrów

Na co zwrócić uwagę

  • Brązowe popiersie Steindla w niszy w ścianie, dłuta Alajosa Strobla, ustawione tu w 1904 roku. Architekt zmarł niewidomy w 1902 roku, nie doczekawszy ukończenia budynku.
  • Malowidła sufitowe Károlya Lotza, zamówione w latach 1894 i 1895; jego malowidło na tych schodach jest datowane na 1897 rok.
  • Monolityczne kolumny, każda wysoka na sześć metrów: jedyny importowany materiał w budynku, który poza tym miał powstać wyłącznie z materiałów węgierskich.
  • Liście w ornamencie. Steindl mówił, że stylizował rośliny węgierskich pól, lasów i równin, by nadać gotykowi narodowego ducha.
Transkrypcja (2:25)

Zatrzymaj się u stóp schodów i pozwól wzrokowi wspiąć się w górę. To Schody Główne, pierwsze pomieszczenie zwiedzania, zbudowane z myślą o jednym zadaniu: każdy, kto szedł tędy na debatę, miał poczuć ciężar tego miejsca, zanim jeszcze dotarł do sali obrad.

Zacznij od góry, od sufitu. Malowidła w sklepieniach są dziełem Károlya Lotza, któremu w latach 1894 i 1895 powierzono malowidła sufitowe Parlamentu i Kúrii, dawnego Pałacu Sprawiedliwości, który stoi naprzeciwko, po drugiej stronie placu. Jego malowidło na tych schodach jest datowane na 1897 rok. Lotz zmarł w 1904 roku, w roku, w którym zakończono ostatnie prace przy budynku.

Potem kolumny. Budowie postawiono warunek: wyłącznie węgierskie materiały budowlane. Był jeden wyjątek i znajduje się w tej hali. Osiem monolitów przy głównych schodach, każdy wysoki na sześć metrów, sprowadzono z zagranicy. Wszystko inne wokół ciebie pochodzi z kraju, łącznie z mniej więcej czterdziestoma kilogramami złota próby dwudziestu dwóch i dwudziestu trzech karatów, rozsianymi po dekoracji całego budynku.

Poszukaj na ścianach postaci z brązu. Árpád, Stefan I i wódz Jan Hunyady są wśród tych, którzy stoją w tej hali. I spójrz na okna. Ich witraże wyszły z pracowni Miksy Rótha. Jego szkło w kopule zostało zniszczone, ale większość tego, co zrobił dla klatek schodowych i korytarzy delegacji, wciąż jest tam, gdzie je osadził.

Gdzieś na tej drodze w górę, w niszy w ścianie, stoi popiersie z brązu. To Imre Steindl, architekt, dłuta rzeźbiarza Alajosa Strobla, ustawione tu w 1904 roku. Steindl nigdy nie wszedł po tych schodach ukończonych. Oślepł przed końcem prac i zmarł trzydziestego pierwszego sierpnia 1902 roku. Pięć tygodni później budynek zainaugurowano, a prace wykończeniowe ciągnęły się jeszcze przez dwa lata.

Zostawił jednak wyjaśnienie tego, co robił, i warto zabrać je ze sobą na górę. Mówił, że nie próbował wymyślić nowego stylu. Chciał wnieść do gotyku narodowego ducha, ostrożnie, i zrobił to, biorąc rośliny węgierskich pól, lasów i równin, stylizując je i używając jako ornamentu. Przyjrzyj się więc z bliska malowanym i rzeźbionym liściom wokół ciebie: miały to być węgierskie liście.

A to tylko jedne schody. Budynek ma ich dwadzieścia dziewięć, do tego dwadzieścia siedem bram, trzynaście wind i 691 pomieszczeń.

Przystanek 3 z 5 · Wewnątrz, na oficjalnej trasie po Sali Kopułowej: salon Izby Wyższej w skrzydle północnym

Salon Izby Wyższej

Imre Steindl (1839–1902), architekt; grupy rzeźbiarskie Ferenca Vasadiego (1848–1916) · 1885–1904 · Marmurowe kolumny, złocenia i niebieski dywan; skrzydło północne, lustrzane odbicie salonu Izby Niższej w skrzydle południowym

Na co zwrócić uwagę

  • Niebieski dywan. Bliźniaczy salon Izby Niższej, po drugiej stronie Sali Kopułowej, ma czerwony; niebieski był dla „błękitnokrwistych” szlachciców z Izby Wyższej.
  • Rzeźby między kolumnami: Ferenc Vasadi wykonał dla tego salonu grupy Filozofii i Medycyny, a także kilku królów na fasadzie.
  • Symetria: całe pomieszczenie jest lustrzanym odbiciem salonu Izby Niższej w skrzydle południowym.
Transkrypcja (2:28)

Za tobą Sala Kopułowa, szesnastoboczne pomieszczenie w sercu budynku, a teraz skręcasz na północ, do skrzydła, które należało do Izby Wyższej. Zanim spojrzysz gdziekolwiek indziej, popatrz w dół. Dywan jest niebieski.

To nie jest ozdoba dla samej ozdoby. Budynek powstał dla parlamentu dwuizbowego, a Steindl uczynił go symetrycznym aż do ostatniego szczegółu: Izba Wyższa w skrzydle północnym, Izba Niższa w południowym, ich sale obrad jak lustrzane odbicia po obu stronach kopuły. Ich salony też są bliźniakami, z jedną różnicą. W salonie Izby Niższej dywan jest czerwony. W tym jest niebieski, bo członkowie Izby Wyższej byli tradycyjnie szlachcicami, a szlachta to ludzie o błękitnej krwi.

Tu rozmawiali między posiedzeniami, więc warto wiedzieć, kto rozmawiał. Izba Magnatów nie miała stałej liczebności: zasiadać w niej mógł każdy, kto spełniał warunki. W 1904 roku oznaczało to szesnastu książąt z domu panującego, 237 dziedzicznych magnatów płacących co najmniej trzy tysiące florenów podatku gruntowego rocznie, czterdziestu dwóch dostojników Kościoła katolickiego i prawosławnego, trzynastu przedstawicieli protestantów, siedemdziesięciu trzech członków dożywotnich, dziewiętnastu dostojników państwowych i wysokich sędziów oraz trzech delegatów z Chorwacji i Slawonii.

Teraz kolumny i rzeźby. Ferenc Vasadi, który wyrzeźbił też kilku królów na zewnątrz budynku, wykonał dla tego wielkiego salonu grupy rzeźbiarskie Filozofii i Medycyny. Wytwórnia ceramiki Zsolnay z Peczu dostarczyła elementy do westybulu dawnej sali Izby Wyższej. A przedsionki sal obrad mają własny rekord: ręcznie wiązany dywan o wymiarach siedem na dwadzieścia jeden metrów, opisywany jako największy w Europie.

Ludzie, którzy jako pierwsi korzystali z tego pomieszczenia, długo na nie czekali. Przed powstaniem Országházu Izba Niższa obradowała w tymczasowym budynku Miklósa Ybla, a Izba Wyższa pożyczała sale w sąsiednim Muzeum Narodowym. Zgromadzenie Narodowe odbyło tu pierwsze posiedzenie ósmego czerwca 1896 roku, w roku tysiąclecia, w budynku jeszcze nieukończonym, a do 1902 roku wprowadziły się tu obie izby.

Nie cieszyły się nim długo. Izba Magnatów przestała działać szesnastego listopada 1918 roku, tego samego dnia, w którym na placu przed budynkiem proklamowano republikę. Ustawa z 1926 roku przekształciła ją w nową Izbę Wyższą, która obradowała od 1927 do 1945 roku. Potem niebieski dywan nie należał już do nikogo w szczególności, a dziś należy do ludzi, którzy przechodzą po nim razem z tobą.

Przystanek 4 z 5 · Wewnątrz, ostatnie pomieszczenie oficjalnego zwiedzania: sala obrad dawnej Izby Wyższej, na północ od Sali Kopułowej

Sala obrad Izby Wyższej

Imre Steindl (1839–1902), architekt; freski Zsigmonda Vajdy (1859–1931) · 1885–1904; Izba Wyższa obradowała tu od 1902 roku · Dąb slawoński i złocony kamień; 25 m długości, 23 m szerokości i 17 m wysokości

Na co zwrócić uwagę

  • Podkowa dębowych ław, zbudowana dla izby bez stałej liczby członków.
  • Malowidła Zsigmonda Vajdy, którego cykl fresków dla Parlamentu jest głównym dziełem jego kariery.
  • Posągi w sali, które przedstawiają rolnictwo i przemysł.
Transkrypcja (2:03)

To jest sala, której miał służyć salon: sala obrad dawnej Izby Wyższej i ostatnie pomieszczenie zwiedzania. Stań z tyłu i najpierw ogarnij wzrokiem kształt. Dwadzieścia pięć metrów długości, dwadzieścia trzy szerokości i siedemnaście wysokości, miejsca wygięte w podkowę, większość drewna to dąb slawoński.

Wyobraź sobie teraz, że wracasz przez Salę Kopułową i wchodzisz do drugiej sali, tej, w której dziś obraduje Zgromadzenie Narodowe. Czekałaby tam na ciebie dokładnie taka sama sala. Obie sale są identyczne pod względem wielkości i kształtu, i właśnie o to chodziło: wybierana Izba Niższa i historyczna Izba Wyższa miały być postrzegane jako równe, a kopuła między nimi symbolizowała jedność władzy ustawodawczej i służyła jako sala ich wspólnych posiedzeń. Konkurs z 1883 roku wymagał nawet więcej: miejsca także dla Delegacji, mieszanego gremium członków austriackich i węgierskich, które zajmowało się sprawami wspólnymi dla obu połów monarchii.

Kolorem jest tu znów niebieski, na ścianach i na dywanach, dla szlachty, która zasiadała w tej izbie. Posągi w sali przedstawiają rolnictwo i przemysł. Malowidła są dziełem Zsigmonda Vajdy. Jego cykl fresków dla Parlamentu, wykonany w manierze Bertalana Székelya, to główne dzieło jego życia, a pomagał mu przy nim malarz Miklós Santho.

Izba Magnatów przypominała nieco londyńską Izbę Lordów, z członkami dziedzicznymi i duchownymi, ale z czymś, czego lordowie nigdy nie mieli: delegatami z regionów autonomicznych. Obradowała od 1867 do 1918 roku i ponownie, przekształcona w nową Izbę Wyższą, od 1927 do 1945 roku. Od drugiej wojny światowej parlament Węgier ma tylko jedną izbę, która obraduje w dawnej Izbie Niższej po drugiej stronie kopuły, a sam parlament korzysta tylko z niewielkiej części tego ogromnego budynku.

Ta sala przeżyła więc zadanie, do którego ją stworzono. Jest otwarta dla zwiedzających w ramach wycieczki i służy do posiedzeń klubów parlamentarnych, konferencji i przyjęć. Przesuń wzrokiem po ławach i spróbuj policzyć miejsca, a potem przypomnij sobie, że izba, która kiedyś je wypełniała, nie miała w ogóle stałej liczby członków.

Przystanek 5 z 5 · Na zewnątrz, po drugiej stronie Dunaju, na Batthyány tér na brzegu budańskim, dokładnie naprzeciwko budynku, z widokiem na wschód

Fasada od strony Dunaju, z Batthyány tér

Imre Steindl (1839–1902), architekt, zwycięzca konkursu z 1883 roku · 1885–1904 · Neogotycka fasada z neorenesansową kopułą; 268 m długości, kopuła wysoka na 96 m

Na co zwrócić uwagę

  • Kopuła pośrodku, wysoka na 96 metrów na pamiątkę roku 896, z dwoma blokami izb po bokach: Izba Wyższa po twojej lewej (północ), Izba Niższa po prawej (południe).
  • Symetria, od końca do końca na całych 268 metrach fasady.
  • Woda między tobą a budynkiem, przez którą w tym miejscu od 1946 do 1960 roku prowadził tymczasowy most, most Kossutha.
Transkrypcja (2:24)

Obróć się na Batthyány tér tak, żeby rzeka była przed tobą, i oto ona: strona, którą Steindl naprawdę zaprojektował jako twarz budynku. Wymagał tego regulamin konkursu. Fasada główna musiała patrzeć na Dunaj, a ze wszystkich zgłoszonych projektów tylko projekt Alajosa Hauszmanna ustawiał budynek prostopadle do rzeki.

Do pierwszego lutego 1883 roku nadeszło dziewiętnaście projektów. Cztery otrzymały równorzędne nagrody, a zbudowano projekt Steindla, zgłoszony pod godłem Alkotmány, czyli Konstytucja. Bardzo przypominał Pałac Westminsterski i w dużej mierze na tym polegał jego urok. Czołowi węgierscy politycy tamtych czasów chcieli, by ich parlament ogłaszał, że Węgry należą do Europy Zachodniej, a Wielka Brytania była wzorem dla reformatorów. Hrabia Gyula Andrássy, który znał gotycki parlament nad Tamizą, rzucił cały swój autorytet na szalę, by nad Dunajem stanął gotycki parlament.

Teraz odczytaj bryłę z miejsca, w którym stoisz. Pośrodku kopuła, wysoka na dziewięćdziesiąt sześć metrów, a wysokość tę wybrano, by przypominała rok 896 i tysiąclecie obchodzone w 1896 roku. Po obu stronach wznoszą się dwa bloki izb z wieżyczkami, sale obu izb. Izba Wyższa, którą masz już za sobą, to blok po twojej lewej, na północnym końcu. Izba Niższa, w której obraduje dziś Zgromadzenie Narodowe, to ten po prawej. Od końca do końca fasada ciągnie się przez 268 metrów, symetryczna na całej długości.

Budowa trwała dziewiętnaście lat. Pierwszą łopatę wbito dwunastego października 1885 roku, na miejscu pierwszych tymczasowych wodociągów Pesztu. Przez siedemnaście lat pracowało tu średnio tysiąc osób, które przerzuciły sto siedemdziesiąt sześć tysięcy metrów sześciennych ziemi i ułożyły czterdzieści milionów cegieł i pół miliona kamieni ozdobnych. Od tamtej pory rzadko bywa bez rusztowań, bo tak wielki i tak bogaty w detale budynek prawie zawsze jest gdzieś w remoncie.

W 1987 roku UNESCO wpisało ten odcinek Dunaju na Listę światowego dziedzictwa, dzielnicę zamkową Budy razem z panoramą peszteńskiego brzegu, a Parlament jest jednym z elementów, które ją tworzą. Spójrz w dół, na wodę między tobą a budynkiem. Od 1946 do 1960 roku, kiedy odbudowywano stałe mosty, tymczasowy most Kossutha przechodził przez rzekę właśnie tutaj, z tego placu na Kossuth Lajos tér. Dziś metro pokonuje tę samą przeprawę pod ziemią, w jednym przystanku.

Niezależny przewodnik · Chiaro

Skieruj Chiaro na cokolwiek w Parlamencie Węgier.

Országház ma 242 rzeźby wewnątrz i na zewnątrz, rzędy herbów nad oknami i węgierskie liście wplecione w gotyk, a ta strona skupia się na pięciu miejscach. Na placu, po drugiej stronie rzeki i w środku, wszędzie tam, gdzie wolno fotografować, uchwyć w kadrze króla na fasadzie, herb albo witraż, a Chiaro powie ci, kogo przedstawia, kto go wykonał i co znaczył dla ludzi, którzy tu zasiadali.

Kim są królowie na fasadzie?Dlaczego dywan w salonie jest niebieski?Dlaczego nie ma tu kominów?

Przed wizytą

01

Dojazd

Kossuth Lajos tér 1–3, 1055 Budapeszt, na peszteńskim brzegu Dunaju. Oficjalne wejście główne znajduje się przy tym placu, po wschodniej stronie budynku; fasada główna wychodzi na rzekę. Wycieczki zaczynają się w Centrum dla Odwiedzających Parlamentu, gdzie jest kasa. Kompleks jest dostępny dla wózków inwalidzkich, a Biuro prosi osoby na wózkach o napisanie przed przyjazdem na adres [email protected] lub [email protected]. Kossuth tér jest zamknięty dla ruchu i można tam dojść tylko pieszo, a przed Centrum dla Odwiedzających nie ma parkingu.

Linia metra M2 i tramwaj 2 zatrzymują się na stacji Kossuth Lajos tér, na południowym krańcu placu, nad rzeką. Do ostatniego przystanku M2 jedzie jedną stację na zachód pod Dunajem do Batthyány tér, na brzegu budańskim dokładnie naprzeciwko budynku.

02

Bilety i wstęp

  • Wycieczka rusza o ustalonej godzinie i nie czeka: Parlament uprzedza, że wychodzące grupy nie mogą czekać na pojedynczych zwiedzających, a spóźnienie może cię kosztować utratę wizyty bez zwrotu pieniędzy i bez wymiany. Około 45 minut obejmuje kontrolę bezpieczeństwa, a większych toreb i bagażu nie wolno wnosić.
  • Jeśli możesz, kup bilet wcześniej przez internet; w dniu zwiedzania kasa w Centrum dla Odwiedzających sprzedaje tylko ograniczoną liczbę biletów indywidualnych, w forintach, gotówką lub kartą. W 2026 roku wycieczka kupiona w kasie kosztuje 14 000 HUF, jeśli masz paszport spoza UE i EOG, 7000 HUF dla studenta w wieku od 6 do 24 lat z takim paszportem, 7000 HUF dla Węgrów i innych obywateli EOG okazujących dokument tożsamości oraz 3500 HUF dla ich studentów; dzieci poniżej sześciu lat nie płacą. Wizyty nie można odwołać, ale można ją za opłatą przełożyć najpóźniej trzy godziny wcześniej.
  • Nie ma dnia zamknięcia. Drzwi otwierają się od poniedziałku do niedzieli o godzinie 8, a zamykają o 18 od 1 kwietnia do 31 października i o 16 od listopada do marca. Prace parlamentu lub wydarzenie z protokołu państwowego mogą odwołać zwiedzanie nawet tuż przed wejściem, a wtedy bilet jest zwracany, więc przed wyjściem sprawdź swoją datę na oficjalnej stronie biletowej.
  • Aparaty są we wnętrzu mile widziane, z wyjątkiem strefy bezpieczeństwa i Sali Kopułowej. Dzieci poniżej 14 lat muszą być pod opieką dorosłego.
Oficjalne bilety →
03

Oficjalny audioprzewodnik

Osobnego audioprzewodnika się nie sprzedaje, bo samo zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem: wnętrze Országházu można zobaczyć tylko podczas 45-minutowej wycieczki organizowanej przez Parlament, a ta wycieczka jest biletem wstępu. Odbywa się z zawodowym przewodnikiem lub z audioprzewodnikiem po węgiersku, angielsku, francusku, niemiecku, włosku i hiszpańsku, a z samym audioprzewodnikiem w dwudziestu kolejnych językach, od rosyjskiego i polskiego po chiński, japoński, koreański i wietnamski; co roku korzysta z niej ponad siedemset tysięcy osób. Pięć nagrań Chiaro zaprojektowano tak, by ją otaczały: plac przed wycieczką i brzeg budański po niej to części, do których nie dociera żaden przewodnik, a trzy teksty z wnętrza są wypisane w całości pod odtwarzaczami, żeby po wyjściu dało się nadrobić to, na co przewodnikowi zabrakło czasu.

Oficjalna strona →

Pytania

Czy jest darmowy audioprzewodnik po Parlamencie Węgier?

Tak, ten, który właśnie czytasz: pięć nagranych przystanków odtwarzanych prosto z tej strony, z tekstami wydrukowanymi poniżej, a pierwszy i ostatni, na Kossuth Lajos tér i na brzegu budańskim przy Batthyány tér, nie wymagają żadnego biletu. W środku przewodnik na żywo albo audioprzewodnik samego Parlamentu jest wliczony w płatną wycieczkę. Posąg lub herb, o którym żaden z nich nie wspomina, sfotografuj tam, gdzie wolno, a aplikacja Chiaro ci go objaśni.

Czy mogę słuchać audioprzewodnika po Parlamencie Węgier bez biletu na wycieczkę?

Pierwszego i ostatniego przystanku tak: plac przed oficjalnym wejściem i brzeg budański naprzeciwko to przestrzeń publiczna. Schody Główne, salon Izby Wyższej i samą salę obrad można zobaczyć tylko podczas 45-minutowej wycieczki z przewodnikiem, więc odtwórz te trzy w trakcie wycieczki albo przeczytaj je potem.

Ile kosztuje oficjalny audioprzewodnik po Parlamencie Węgier?

Nie sprzedaje się go osobno: audioprzewodnik albo przewodnik na żywo jest częścią biletu na wycieczkę. Cennik Parlamentu na 2026 rok za bilety kupione na miejscu przewiduje 14 000 HUF dla dorosłych spoza EOG i 7000 HUF dla obywateli Węgier i EOG; student w wieku od 6 do 24 lat płaci połowę ceny swojej kategorii, a dziecko poniżej sześciu lat wchodzi bezpłatnie.

W które dni Parlament Węgier jest otwarty dla zwiedzających?

We wszystkie siedem, od poniedziałku do niedzieli: od 8 do 18 w sezonie od kwietnia do października i od 8 do 16 od listopada do marca. To jednak działający parlament i prace parlamentu lub wydarzenie z protokołu państwowego mogą odwołać zwiedzanie w ostatniej chwili; opłata jest wtedy zwracana.

Gdzie zaczyna się zwiedzanie Parlamentu Węgier?

W Centrum dla Odwiedzających Parlamentu, gdzie jest kasa. Kossuth Lajos tér, po stronie wejścia do budynku, jest zamknięty dla ruchu, więc przyjdź pieszo; metro M2 i tramwaj 2 zatrzymują się na stacji Kossuth Lajos tér na południowym krańcu placu. Pierwszego przystanku z tej strony słuchasz na placu, czekając na wejście.

Czy można robić zdjęcia w Parlamencie Węgier?

Tak, przez większą część wycieczki: Parlament pozwala wnosić do budynku aparaty i kamery. Wyjątkiem są strefa kontroli bezpieczeństwa i Sala Kopułowa, gdzie fotografowanie jest zabronione, więc przechodząc pod kopułą, opuść aparat.

Więcej audioprzewodników

Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Parlamentu Węgier.