Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ · Αμπουάζ · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός του Βασιλικού Κάστρου της Αμπουάζ,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Σκαρφαλωμένο 40 μέτρα πάνω από τον Λίγηρα, εκεί όπου οι Γάλλοι βασιλείς έφεραν την ιταλική Αναγέννηση στον Βορρά — πέντε στάσεις παίζουν σε αυτή την καρτέλα και το Chiaro αφηγείται κάθε οικόσημο ή ανάγλυφο από μια φωτογραφία.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ.

9:41

Το μέτωπο στον Λίγηρα και τα ποτάμια τείχη

Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ

0:00 2:44
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Ο ανεξάρτητος ηχητικός ξεναγός μας για το Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ ξεκινά κάτω στην όχθη του ποταμού προτού αγοράσετε εισιτήριο και ανηφορίζει τον βράχο με τη σειρά που ξεδιπλώνεται το βασιλικό φρούριο. Ξεκινήστε από την προκυμαία ή τη γέφυρα κοιτάζοντας ψηλά το οχυρωματικό τείχος των 40 μέτρων, ανεβείτε την κεκλιμένη ράμπα εισόδου ως το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου και την ταφόπλακα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, περάστε στην Αίθουσα του Συμβουλίου στον πρώτο όροφο της Βασιλικής Κατοικίας, βγείτε στις επάλξεις του Πύργου των Μινίμ προτού κατεβείτε την ελικοειδή ράμπα των αλόγων, και καταλήξτε στο άνω πλάτωμα των δύο εκταρίων δίπλα στον κήπο της Νάπολης. Η αφήγηση διαρκεί περίπου δεκατρία λεπτά σε μια διαδρομή ενενήντα λεπτών.

Κάθε ιστορικό στοιχείο και πρακτική πληροφορία εδώ βασίζεται σε τεκμήρια που δημοσιεύει το Ίδρυμα Σαιν-Λουί στο chateau-amboise.com σε συνδυασμό με δεύτερη δημόσια πηγή. Οι εργασίες συντήρησης των τειχών και τα εποχικά ωράρια του εκδοτηρίου μεταβάλλονται μέσα στη χρονιά: όποτε μια αναρτημένη ανακοίνωση στην είσοδο διαφέρει από αυτές τις σημειώσεις, ακολουθήστε την ανακοίνωση επί τόπου και στείλτε μας μήνυμα για να ενημερώσουμε τη σελίδα.

Στάση 1 από 5 · Όχθη του ποταμού και γέφυρα Πον ντι Μαρεσάλ Λεκλέρ ή πλατεία Πλας Μισέλ Ντεμπρέ κάτω από τα βόρεια τείχη, απέναντι από τον βράχο πριν από τη ράμπα εισόδου Μοντέ ντε λ'Εμίρ Αμπντ-ελ-Καντέρ· δημόσιος χώρος, ελεύθερη πρόσβαση

Το μέτωπο στον Λίγηρα και τα ποτάμια τείχη

Ανοικοδομήθηκε για τον βασιλιά Κάρολο Η΄ (1470–1498) υπό τον βαΐλο Ρεμόν ντε Ντεζέστ και τους αρχιμάστορες Κολέν Μπιάρ (πέθ. 1525), Γκιγιόμ Σενό και Λουί Αρμανζάρ· επεκτάθηκε επί Λουδοβίκου ΙΒ΄ και Φραγκίσκου Α΄· αποκαταστάθηκε από τον Βικτόρ Ριπρίς-Ρομπέρ (1820–1887) · Οχυρωμένο ακρωτήρι από τον 4ο αιώνα· βασιλική ανοικοδόμηση από το 1492· κατεδάφιση των δύο τρίτων το 1806–1810 · Λευκός ασβεστόλιθος τιφό του Λίγηρα και τούβλο πάνω σε βραχώδη προεξοχή ύψους 40 μέτρων από το ποτάμι· σωζόμενη Βασιλική Κατοικία και επάλξεις, όπου τα δύο τρίτα του ευρύτερου συγκροτήματος κατεδαφίστηκαν το 1806–1810

Προσέξτε

  • Το κατακόρυφο τείχος 40 μέτρων από ανοιχτόχρωμη πέτρα τιφό που υψώνεται ίσια πάνω από την πόλη — ελευθερωμένο από 46 προσκολλημένα σπίτια από τον βασιλιά Λουδοβίκο-Φίλιππο μετά το 1821.
  • Το μπαλκόνι από σφυρήλατο σίδερο κατά μήκος του άνω ποτάμιου μετώπου της Βασιλικής Κατοικίας, όπου απαγχονίστηκαν Ουγενότοι συνωμότες τον Μάρτιο του 1560.
  • Τέρμα δεξιά πάνω στο περιμετρικό τείχος, το μικρό Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου που προεξέχει πάνω σε ψηλές πέτρινες αντηρίδες πάνω από τις σχιστολιθικές στέγες.
Κείμενο (2:44)

Σταθείτε δίπλα στο στηθαίο του ποταμού ή στην άκρη της πλατείας προτού ανηφορίσετε τη ράμπα, και γείρετε το κεφάλι πίσω κοιτάζοντας σαράντα μέτρα ανοιχτόχρωμου ασβεστόλιθου που υψώνονται κατακόρυφα πάνω από τον Λίγηρα. Αυτό που μοιάζει από εδώ κάτω με ολοκληρωμένο παραμυθένιο κάστρο είναι στην πραγματικότητα η σωζόμενη καρδιά μιας πολύ μεγαλύτερης βασιλικής ακρόπολης, η οποία κάλυπτε κάποτε ολόκληρο τον βραχώδη λόφο με έως και διακόσιες είκοσι αίθουσες.

Οι άνθρωποι οχύρωσαν αυτό το ύψωμα πολύ προτού υπάρξουν Γάλλοι βασιλείς. Οι Κέλτες Τουρόνες κρατούσαν εκεί πάνω ένα οχυρό, οι Ρωμαίοι του τέταρτου αιώνα έσκαψαν αμυντικές τάφρους στον λαιμό του βράχου, και στο νησί του ποταμού πίσω σας, το Ιλ ντ’Ορ, ο βασιλιάς των Φράγκων Χλωδοβίκος συνάντησε τον βασιλιά των Βησιγότθων Αλάριχο τον Δεύτερο το 503. Η Αμπουάζ πέρασε στο γαλλικό Στέμμα το 1434, όταν ο άρχοντάς της, Λουί ντ’Αμπουάζ, πιάστηκε να συνωμοτεί εναντίον του ευνοούμενου της αυλής του Καρόλου του Έβδομου και αντάλλαξε το κάστρο του για να σώσει το κεφάλι του.

Ο Κάρολος ο Όγδοος γεννήθηκε πάνω σε αυτόν τον βράχο το 1470. Είκοσι ένα χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη δούκισσα Άννα της Βρετάνης, αποφάσισε να μετατρέψει το φρούριο των παιδικών του χρόνων σε ανάκτορο αντάξιο της μεγαλύτερης μοναρχίας της Ευρώπης, και προσέλαβε πάνω από διακόσιους πενήντα λιθοξόους που δούλευαν ακόμη και τις χειμωνιάτικες νύχτες με το φως των πυρσών. Έπειτα, το 1494, ο Κάρολος οδήγησε τριάντα χιλιάδες στρατιώτες στην Ιταλία διεκδικώντας το Βασίλειο της Νάπολης. Στρατιωτικά η εκστρατεία πέτυχε ελάχιστα· πολιτισμικά άλλαξε τη Γαλλία για πάντα. Γυρίζοντας στην Αμπουάζ το 1496, ο νεαρός βασιλιάς έφερε σε αυτό το πλάτωμα Ιταλούς αρχιτέκτονες, γλύπτες, λογίους και κηπουρούς. Δύο χρόνια μετά, στις επτά Απριλίου του 1498, ο εικοσιεπτάχρονος Κάρολος πήγαινε με την Άννα να παρακολουθήσει έναν αγώνα σφαιριστηρίου στην τάφρο του κάστρου, χτύπησε το μέτωπό του σε ένα χαμηλό πέτρινο υπέρθυρο και πέθανε μέσα σε λίγες ώρες.

Βρείτε τώρα το μακρύ σιδερένιο μπαλκόνι που διατρέχει την ποτάμια όψη της κύριας πτέρυγας. Τον Μάρτιο του 1560, Προτεστάντες ευγενείς επιχείρησαν να απαγάγουν τον δεκαεξάχρονο βασιλιά Φραγκίσκο τον Δεύτερο και τη νεαρή σύζυγό του Μαρία Στιούαρτ, βασίλισσα της Σκωτίας, από τα χέρια της καθολικής παράταξης των Γκιζ. Η συνωμοσία προδόθηκε. Οι αιχμάλωτοι καβαλάρηδες κρεμάστηκαν απευθείας από εκείνα τα σιδερένια κάγκελα πάνω από το ποτάμι ως προειδοποίηση προς όλο το βασίλειο.

Γιατί εξαφανίστηκε τόσο μεγάλο μέρος του ευρύτερου φρουρίου; Ο Ναπολέων παραχώρησε το παραμελημένο κτήμα στον πρώην ύπατο Πιερ-Ροζέ Ντικό, ο οποίος δεν άντεχε οικονομικά να συντηρεί τις στέγες του τεράστιου συγκροτήματος και γκρέμισε τα δύο τρίτα των κτιρίων για πέτρα από το 1806 ως το 1810 — αν και οι σύγχρονες αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν πως τα τρία τέταρτα της κύριας παραποτάμιας κατοικίας του Καρόλου του Όγδοου στέκονται ακόμη από πάνω σας. Η καθαρή της σιλουέτα οφείλει εξίσου πολλά στον βασιλιά Λουδοβίκο-Φίλιππο, που αγόρασε και κατεδάφισε σαράντα έξι σπίτια της πόλης σφηνωμένα στη βάση του βράχου μετά το 1821 ώστε τα τείχη των Βαλουά να ανασάνουν ξανά.

Στάση 2 από 5 · Άνω πλάτωμα, ακριβώς απέναντι από την κορυφή της ράμπας εισόδου, προεξέχοντας από το νότιο περιμετρικό τείχος

Το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου και ο τάφος του Λεονάρντο ντα Βίντσι

Χτίστηκε για τον Κάρολο Η΄ (1470–1498) από Φλαμανδούς γλύπτες και λιθοξόους της Τουραίνης· τύμπανο του 19ου αιώνα επί Λουδοβίκου-Φιλίππου και αποκατάσταση από τον Βικτόρ Ριπρίς-Ρομπέρ (1820–1887) · 1491–1496· επαναταφή του Λεονάρντο το 1874· αποκατάσταση 2021–2024 · Λευκός ασβεστόλιθος τιφό φλογόμορφου γοτθικού ρυθμού με επίχρυσο μολύβδινο οβελό στεφανωμένο με χάλκινα κέρατα ελαφιού· 15 τόνοι μολύβδου στέγης αποκαταστάθηκαν το 2024

Προσέξτε

  • Πάνω από τη δίφυλλη θύρα, το βαθιά σκαλισμένο πέτρινο υπέρθυρο του 15ου αιώνα με τον Άγιο Ουβέρτο να αφιππεύει μπροστά σε ένα ελάφι που φέρει τον Εσταυρωμένο ανάμεσα στα κέρατά του.
  • Ψηλά στον εκ νέου επιχρυσωμένο μολύβδινο οβελό, τα χάλκινα κέρατα ελαφιού που ξεπετάγονται από τη γοτθική μεταλλοτεχνία.
  • Μέσα στη βόρεια κεραία αριστερά, την ασβεστολιθική πλάκα δαπέδου και το χάλκινο μετάλλιο με το πορτρέτο που σηματοδοτούν τα ανακομισθέντα οστά που αποδίδονται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Κείμενο (2:38)

Βγείτε στην κορυφή της πέτρινης ράμπας και σταθείτε μπροστά στο μικρό παρεκκλήσι που ισορροπεί πάνω στο νότιο τείχος. Χτισμένο από το 1491 ως το 1496 ως ιδιωτικό βασιλικό προσευχητάρι για τον Κάρολο τον Όγδοο και την Άννα της Βρετάνης, πατά μισό πάνω στον βράχο και μισό σε ψηλούς πέτρινους πεσσούς που ανεβαίνουν από τον δρόμο από κάτω. Την άνοιξη του 2024 βγήκε από μια αποκατάσταση δυόμισι ετών, κατά την οποία αντικαταστάθηκαν σχεδόν δύο χιλιάδες φθαρμένοι λίθοι και μπήκε φρέσκο φύλλο χρυσού στον μολύβδινο οβελό του — κοιτάξτε ψηλά στην κορυφή και θα ξεχωρίσετε ένα ζευγάρι χάλκινα κέρατα ελαφιού να αστράφτουν στον ουρανό.

Πλησιάστε το σκαλιστό υπέρθυρο πάνω από τη διπλή είσοδο προτού μπείτε μέσα. Φλαμανδοί γλύπτες δούλεψαν τη μαλακή τοπική κιμωλιακή πέτρα ώσπου να μοιάζει με ελεφαντόδοντο. Αριστερά, ο Άγιος Ουβέρτος, προστάτης των κυνηγών, γονατίζει δίπλα στο άλογο και τα λαγωνικά του καθώς ένα άγριο ελάφι γυρίζει πάνω σε ένα βραχώδες γείσο με έναν Εσταυρωμένο να λάμπει ανάμεσα στα κέρατά του.

Μέσα στην αριστερή κεραία του εγκαρσίου κλίτους βρίσκεται η πλάκα δαπέδου για την οποία οι περισσότεροι επισκέπτες διασχίζουν τη Γαλλία: ο Λεονάρντο ντα Βίντσι. Προσκεκλημένος εδώ το 1516 σε ηλικία εξήντα τεσσάρων ετών από τον νεαρό βασιλιά Φραγκίσκο τον Πρώτο — ο οποίος του παραχώρησε το κόκκινο πλινθόκτιστο αρχοντικό του Κλο Λισέ τετρακόσια μέτρα πιο πάνω στον δρόμο, επτακόσια χρυσά σκούδα τον χρόνο και τον τίτλο του Πρώτου Ζωγράφου, Μηχανικού και Αρχιτέκτονα του Βασιλέως — ο Λεονάρντο έφτασε πάνω σε μουλάρι έχοντας στις αποσκευές του τρεις πίνακες σε ξύλο, ανάμεσά τους και τη Μόνα Λίζα. Πέρασε τα τρία τελευταία του χρόνια σχεδιάζοντας διώρυγες, στήνοντας μηχανικά θεάματα για βασιλικούς γάμους εδώ στο κάστρο το 1518 και συζητώντας φιλοσοφία με τον βασιλιά.

Ξεχωρίστε τώρα δύο διάσημους μύθους από τα αρχεία. Παρά τους πίνακες του δέκατου ένατου αιώνα που δείχνουν τον Λεονάρντο να ξεψυχά στην αγκαλιά του Φραγκίσκου του Πρώτου στις δύο Μαΐου του 1519, βασιλικά διατάγματα υπογεγραμμένα στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι κοντά στο Παρίσι αποδεικνύουν ότι ο βασιλιάς βρισκόταν μέρες μακριά όταν πέθανε ο φίλος του. Ούτε υπήρξε ποτέ μυστική σήραγγα που να ενώνει το Κλο Λισέ απευθείας με αυτό το φρούριο — οι αρχαιολόγοι το έλεγξαν.

Ακόμη και ο τάφος κάτω από τα παπούτσια σας κρύβει μια αστυνομική ιστορία. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, ο Λεονάρντο ενταφιάστηκε το 1519 όχι σε αυτό το μικροσκοπικό παρεκκλήσι, αλλά στον μεγαλύτερο συλλογικό ναό του Σαιν-Φλοραντέν εκατό μέτρα απέναντι από το γκαζόν. Όταν ο γερουσιαστής Ντικό κατεδάφισε τον ναό γύρω στο 1807, οι τάφοι διασκορπίστηκαν και οι ταφόπλακες πουλήθηκαν. Το 1863 ο συγγραφέας Αρσέν Ουσέ έσκαψε στα θεμέλια της εκκλησίας, έφερε στο φως ένα μεγάλο κρανίο και έναν σκελετό δίπλα σε πέτρινα θραύσματα με γράμματα από την επιγραφή Λεονάρντους Βίντσιους και ασημένια νομίσματα του Φραγκίσκου του Πρώτου, και το 1874 ενταφίασε ξανά εκείνα τα οστά κάτω από αυτή την πέτρα — τίμια επιγραφόμενα ως τα εικαζόμενα λείψανά του.

Στάση 3 από 5 · Βασιλική Κατοικία, πρώτος όροφος της γοτθικής πτέρυγας πάνω από τον Λίγηρα, με είσοδο από την Αίθουσα των Τυμπανιστών

Η Αίθουσα του Συμβουλίου

Κολέν Μπιάρ (πέθ. 1525) και βασιλικοί λιθοξόοι της Τουραίνης για τον Κάρολο Η΄ και την Άννα της Βρετάνης· αναγεννησιακό τζάκι επί Λουδοβίκου ΙΒ΄ και Φραγκίσκου Α΄· αποκατάσταση υπό τον Βικτόρ Ριπρίς-Ρομπέρ (1820–1887) · 1492–1515· αποκαταστάθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα · Δίκλιτη θολωτή αίθουσα από πέτρα τιφό και κόκκινο τούβλο πάνω σε κεντρικούς σκαλιστούς πεσσούς, σε όλο το παραποτάμιο πλάτος της γοτθικής πτέρυγας του Καρόλου Η΄

Προσέξτε

  • Τα δύο τζάκια αντικριστά στα δύο άκρα: μια απότομη τραπεζοειδής γοτθική φούσκα στο νοτιοδυτικό άκρο και ένας επίπεδος ιταλικός αναγεννησιακός θριγκός με το μετάλλιο της σαλαμάνδρας του Φραγκίσκου Α΄ στο βορειοανατολικό.
  • Τους κεντρικούς πέτρινους κίονες σκαλισμένους σε εναλλασσόμενες κάθετες σειρές από γαλλικά βασιλικά κρίνα και ουρές ερμίνας της Άννας της Βρετάνης.
  • Τους λίθους-κλειδιά των θόλων ψηλά με τα συμπλεκόμενα αρχικά C και A, καθώς και τα ψηλά δρύινα παγκάκια τοίχου με γοτθικά ανάγλυφα διπλωμένου υφάσματος.
Κείμενο (2:33)

Μπείτε στη μεγάλη θολωτή αίθουσα στον πρώτο όροφο της Βασιλικής Κατοικίας και σταθείτε δίπλα στην κεντρική σειρά των πέτρινων κιόνων. Κάθε παράθυρο του ποτάμιου τοίχου ανοίγει απευθείας σε σαράντα μέτρα κενό πάνω από τον Λίγηρα, πλημμυρίζοντας το κόκκινο τούβλο και τον ανοιχτόχρωμο ασβεστόλιθο με το φως που αντανακλά το νερό. Εδώ χτυπούσε η καρδιά της διακυβέρνησης και της εθιμοτυπίας των Βαλουά, κι αν γυρίσετε το κεφάλι από τη μία άκρη της αίθουσας στην άλλη, βλέπετε τον Μεσαίωνα να παραδίδει τη Γαλλία στην Αναγέννηση μέσα σε έναν και μόνο χώρο.

Κοιτάξτε πρώτα το τζάκι στο νοτιοδυτικό άκρο. Η ψηλή, κεκλιμένη τραπεζοειδής φούσκα του ανήκει ακόμη εξολοκλήρου στη γοτθική Γαλλία, σκαλισμένη με αγγέλους που κρατούν τον βασιλικό θυρεό δίπλα στο έμβλημα του Καρόλου του Όγδοου, το φλεγόμενο σπαθί. Γυρίστε τώρα και αντικρίστε το τζάκι στο βορειοανατολικό άκρο. Η επικλινής γοτθική καπνοδόχος έχει εξαφανιστεί. Στη θέση της υψώνεται ένα καθαρό οριζόντιο ιταλικό γείσο με κλασικά κυμάτια και παραστάδες, με ένα στρογγυλό σκαλιστό μετάλλιο στην κορυφή που κλείνει μέσα του την πυρίπνοη σαλαμάνδρα του Φραγκίσκου του Πρώτου.

Πλησιάστε τους πέτρινους κίονες που χωρίζουν την αίθουσα κατά μήκος. Κάθε κορμός είναι σπαρμένος από τη βάση ως το κιονόκρανο με δύο εναλλασσόμενα σύμβολα: το τρίφυλλο κρίνο του Βασιλείου της Γαλλίας και τη σχηματοποιημένη ουρά ερμίνας με τη μαύρη άκρη του ανεξάρτητου Δουκάτου της Βρετάνης. Ψηλά στους ομφαλούς των θόλων, το γράμμα Σε του Καρόλου πλέκεται με το στεφανωμένο Α της Άννας της Βρετάνης. Το να μείνει η Βρετάνη δεμένη με τη Γαλλία υπήρξε η έμμονη ιδέα δύο βασιλειών: όταν ο Κάρολος πέθανε αφού χτύπησε το κεφάλι του το 1498 χωρίς επιζών παιδί, το γαμήλιο συμβόλαιο υποχρέωνε την εικοσιενάχρονη Άννα να παντρευτεί αμέσως τον εξάδελφο και διάδοχό του, Λουδοβίκο τον Δωδέκατο.

Η Άννα μεταμόρφωσε τη ζωή σε αίθουσες σαν κι αυτήν. Εκεί όπου οι μεσαιωνικοί βασιλείς ταξίδευαν με ανδρικές ακολουθίες ενώ οι αρχόντισσες έμεναν σε μακρινά κτήματα, η Άννα συγκέντρωσε μόνιμα γύρω της περίπου εκατό κυρίες από μεγάλους οίκους, μετατρέποντας τη βασιλική αυλή σε μεικτή κοινωνία μουσικής, πολιτικής και καλλιτεχνικής προστασίας.

Σκοτεινότερη πολιτική πέρασε αυτές τις πόρτες μια γενιά αργότερα. Τη νύχτα της δέκατης έβδομης Οκτωβρίου του 1534, προτεσταντικές προκηρύξεις που επιτίθεντο στην Καθολική Λειτουργία θυροκολλήθηκαν σε όλη τη Γαλλία — ακόμη και πάνω στην ίδια την πόρτα της κρεβατοκάμαρας του βασιλιά Φραγκίσκου του Πρώτου εδώ στην Αμπουάζ. Εξοργισμένος, ο βασιλιάς εγκατέλειψε κάθε θρησκευτικό συμβιβασμό. Είκοσι έξι χρόνια αργότερα εκείνες οι εντάσεις ξέσπασαν στην αποτυχημένη προτεσταντική έφοδο έξω από αυτά τα παράθυρα, και τρία χρόνια μετά, τον Μάρτιο του 1563, η βασιλομήτωρ Αικατερίνη των Μεδίκων κάθισε στην Αμπουάζ για να υπογράψει μια εύθραυστη ανακωχή που έβαλε τέλος στον πρώτο Θρησκευτικό Πόλεμο.

Στάση 4 από 5 · Βορειοδυτική γωνία της Βασιλικής Κατοικίας: είσοδος από την πανοραμική ταράτσα 40 μέτρα πάνω από τον Λίγηρα και στη συνέχεια κάθοδος μέσω της ελικοειδούς ράμπας των αλόγων προς την έξοδο

Ο Πύργος των Μινίμ και η ράμπα των αλόγων

Κολέν Μπιάρ (πέθ. 1525), Γκιγιόμ Σενό και Λουί Αρμανζάρ υπό τον Ρεμόν ντε Ντεζέστ για τον Κάρολο Η΄· άνω στηθαίο αποκατεστημένο στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Βικτόρ Ριπρίς-Ρομπέρ (1820–1887) · Ξεκίνησε γύρω στο 1493–1498· άνω ταράτσα αποκαταστάθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα · Κυλινδρικός πύργος ιππικού από ασβεστόλιθο τιφό, διαμέτρου περίπου 21 μέτρων και ύψους 40 μέτρων από τη ρίζα του βράχου, που περικλείει ελικοειδή πλινθόστρωτη ράμπα κάτω από γοτθικά σταυροθόλια

Προσέξτε

  • Από την ανοιχτή εξέδρα της στέγης πριν από την κάθοδο, η πανοραμική θέα 360 μοιρών 40 μέτρα κατακόρυφα πάνω από τον Λίγηρα, το Ιλ ντ'Ορ και τις σχιστολιθικές στέγες της Αμπουάζ.
  • Κάτω από τα πόδια σας μέσα στη σπειροειδή σήραγγα, τα κόκκινα τούβλα τοποθετημένα όρθια σε ψαροκόκαλο ώστε τα σιδερένια πέταλα να γαντζώνουν στην κλίση.
  • Τα σκαλιστά πέτρινα φουρούσια στον εξωτερικό τοίχο, όπου οι λιθοξόοι της Τουραίνης σκάλισαν γκροτέσκες μορφές στη γένεση των γοτθικών νευρώσεων.
Κείμενο (2:35)

Βγείτε στην κυκλική πέτρινη ταράτσα του Πύργου των Μινίμ για την πιο ανοιχτή θέα στο ποτάμι σε όλη την Αμπουάζ, σαράντα μέτρα κατακόρυφα πάνω από τον Λίγηρα, κι έπειτα κατηφορίστε μέσα στον ημισκοτεινό, αντηχητικό σωλήνα κάτω από τα πόδια σας. Εδώ δεν υπάρχουν καθόλου σκαλοπάτια. Κατεβαίνετε έναν δρόμο τυλιγμένο μέσα σε έναν πύργο πλάτους είκοσι ενός μέτρων.

Όταν ο Κάρολος ο Όγδοος βάλθηκε να ξαναχτίσει την Αμπουάζ τη δεκαετία του 1490, οι αρχιτέκτονές του βρέθηκαν μπροστά σε ένα δύσκολο πρόβλημα: το ανάκτορο στεκόταν στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχου, αποκομμένο από τους δρόμους και τις αποβάθρες του ποταμού από κάτω. Η λύση τους — χτισμένη δύο φορές, εδώ στο μέτωπο του ποταμού και ακόμη πλατύτερη στα είκοσι τέσσερα μέτρα στον Πύργο Ερτό στην άλλη άκρη του κήπου — άφηνε άφωνο κάθε ξένο πρεσβευτή. Γύρω από έναν παχύ κούφιο πυρήνα λαξευτού ασβεστόλιθου, οι χτίστες θόλωσαν μια ομαλή ελικοειδή ράμπα στρωμένη με κόκκινα τούβλα βαλμένα όρθια σε σειρές ψαροκόκαλου ώστε οι οπλές των αλόγων και οι βαριές άμαξες ανεφοδιασμού να μη γλιστρούν.

Τον Δεκέμβριο του 1539, ο Φραγκίσκος ο Πρώτος θέλησε να επιδείξει αυτό το τεχνικό επίτευγμα ανεβάζοντας τη νύχτα τον αντίπαλό του, τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κάρολο τον Πέμπτο, στον δίδυμο πύργο των αλόγων ανάμεσα σε διπλές σειρές δαδουχών. Στα μισά της σπείρας, μια απρόσεκτη φλόγα άρπαξε τις πολύτιμες ταπισερί που είχαν κρεμάσει στους τοίχους. Ο καπνός έπνιξε το φρέαρ σαν καμινάδα, τα άλογα πανικοβλήθηκαν, και ο ισχυρότερος ηγεμόνας της Χριστιανοσύνης παραλίγο να πεθάνει από ασφυξία προτού προλάβει να βγει στο πλάτωμα.

Αιώνες αργότερα, πολύ αφότου η αυλή των Βαλουά είχε μετακομίσει στο Παρίσι, η εξέδρα της στέγης όπου μόλις σταθήκατε γνώρισε μια εντελώς διαφορετική σκηνή. Από το 1848 ως το 1852, η Αμπουάζ χρησίμευσε ως φυλακή του εμίρη Αμπντ ελ-Καντέρ, του λογίου και πολέμαρχου που είχε ηγηθεί της αλγερινής αντίστασης επί δεκαπέντε χρόνια προτού παραδοθεί με γαλλική υπόσχεση ελεύθερης μετάβασης στην Ανατολή — μια υπόσχεση που το Παρίσι αθέτησε, κλείνοντάς τον εδώ μαζί με σχεδόν εκατό συγγενείς και συντρόφους του επί τέσσερις υγρούς χειμώνες που κόστισαν τη ζωή σε είκοσι πέντε ανθρώπους του.

Στις δεκαέξι Οκτωβρίου του 1852, ο πρίγκιπας-πρόεδρος Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης — λίγες εβδομάδες προτού ανακηρυχθεί αυτοκράτορας Ναπολέων ο Τρίτος — ανέβηκε σε ένα υαλόφρακτο σαλόνι που στεφάνωνε τότε αυτόν ακριβώς τον πύργο και ανακοίνωσε πρόσωπο με πρόσωπο στον Αμπντ ελ-Καντέρ ότι η Γαλλία θα τιμούσε τον λόγο της και θα τον άφηνε ελεύθερο. Οκτώ χρόνια αργότερα στη Δαμασκό, όταν φανατισμένα πλήθη επιτέθηκαν στη χριστιανική συνοικία της πόλης τον Ιούλιο του 1860, ο εξόριστος εμίρης προστάτευσε χιλιάδες Χριστιανούς μέσα στο ίδιο του το συγκρότημα, μετατρέποντας τους παλιούς δεσμώτες του σε ισόβιους θαυμαστές και αφήνοντας το όνομά του στον ανηφορικό δρόμο έξω από αυτό το κάστρο.

Στάση 5 από 5 · Γρασίδι του άνω πλατώματος ανατολικά της Βασιλικής Κατοικίας, κοιτάζοντας πίσω προς τη συμβολή της γοτθικής και της αναγεννησιακής πτέρυγας δίπλα στην Ταράτσα της Νάπολης (Terrasse de Naples)

Οι δύο πτέρυγες της Βασιλικής Κατοικίας και η Ταράτσα της Νάπολης

Γοτθική πτέρυγα από τον Κολέν Μπιάρ (πέθ. 1525) για τον Κάρολο Η΄· αναγεννησιακή πτέρυγα που ξεκίνησε επί Λουδοβίκου ΙΒ΄ και υψώθηκε επί Φραγκίσκου Α΄ με τον Ντομένικο ντα Κορτόνα (περ. 1465–1549)· κήποι που χαράχτηκαν αρχικά από τον Ντομ Πατσέλο ντα Μερκολιάνο (περ. 1453–1534) και αναδιαμορφώθηκαν επί δούκα του Παντιέβρ και Λουδοβίκου-Φιλίππου · Πτέρυγες κατοικίας 1492–περ. 1520· κήπος της Νάπολης από το 1496· τοπιακό πάρκο 18ος–19ος αιώνας · Πρόσοψη ανακτόρου σε σχήμα Γ από πέτρα τιφό απέναντι από λίγο πάνω από 2 εκτάρια περιτειχισμένων κήπων στο άνω πλάτωμα πάνω από τον Λίγηρα και την πόλη

Προσέξτε

  • Συγκρίνετε τους φεγγίτες της στέγης στις δύο ενωμένες πτέρυγες της Βασιλικής Κατοικίας: δαντελωτοί γοτθικοί οβελοί στην αριστερή πτέρυγα, επίπεδες ιταλικές αναγεννησιακές παραστάδες και αετώματα-κοχύλια στη δεξιά.
  • Κατά μήκος του βόρειου ποτάμιου στηθαίου της Ταράτσας της Νάπολης, τα πέτρινα ανοίγματα θέας που κόπηκαν προς το τοπίο του Λίγηρα στα τέλη του 15ου αιώνα.
  • Πέρα από τα γρασίδια των δύο εκταρίων στα νότια, το ογκώδες στρογγυλό τύμπανο του Πύργου Ερτό και στο βάθος η σιλουέτα της Παγόδας του Σαντλού του 18ου αιώνα πάνω από το δάσος.
Κείμενο (2:29)

Βγείτε στα χαλικόστρωτα μονοπάτια απέναντι από την εσωτερική όψη του ανακτόρου και κοιτάξτε βόρεια προς τη γωνιώδη πρόσοψη της Βασιλικής Κατοικίας. Από αυτό το γρασίδι απλώνονται γύρω σας δύο εκτάρια εναέριου κήπου, και οι δύο πέτρινες πτέρυγες που ενώνονται σε ορθή γωνία μπροστά σας διαβάζονται σαν ανοιχτό εγχειρίδιο γαλλικής αρχιτεκτονικής.

Κοιτάξτε πρώτα την αριστερή πτέρυγα, που τρέχει παράλληλα με το ποτάμι. Ο Κάρολος ο Όγδοος την ύψωσε τη δεκαετία του 1490, και η απότομη σχιστολιθική στέγη της αγκαθώνει ακόμη με φεγγίτες φλογόμορφου γοτθικού ρυθμού, αιχμηρά πέτρινα ανθέμια και διάτρητα λιθόγλυπτα. Στρέψτε τώρα το βλέμμα δεξιά, στην κάθετη πτέρυγα που ξεκίνησε ο εξάδελφός του Λουδοβίκος ο Δωδέκατος και ψήλωσε μετά το 1515 ο νεαρός Φραγκίσκος ο Πρώτος, ο οποίος είχε μεγαλώσει εδώ από τεσσάρων ετών κοντά στη μητέρα του Λουίζα της Σαβοΐας. Οι κατακόρυφες γοτθικές βελόνες έχουν χαθεί. Οι φεγγίτες κάθονται πλαισιωμένοι από κλασικές παραστάδες και ιταλικά αετώματα σε σχήμα κοχυλιού, από τα πρώτα που χτίστηκαν σε ολόκληρη την Κοιλάδα του Λίγηρα.

Περπατήστε προς το ποτάμιο τείχος στην άκρη του γκρεμού, όπου οι πινακίδες γράφουν Ταράτσα της Νάπολης. Ανάμεσα στους Ιταλούς ειδικούς που έφερε ο Κάρολος ο Όγδοος στον Βορρά από τη Νάπολη το 1496 ήταν ένας Βενεδικτίνος μοναχός και αρχικηπουρός ονόματι Ντομ Πατσέλο ντα Μερκολιάνο. Οι μεσαιωνικοί κήποι των κάστρων στρέφονταν πάντα προς τα μέσα, πίσω από τυφλά τείχη, για να κρατούν έξω έναν επικίνδυνο κόσμο. Ο Πατσέλο έκανε το αντίθετο: χάραξε γεωμετρικά παρτέρια με αρωματικά φυτά και διαμορφωμένα οπωροφόρα ακριβώς στο χείλος του βράχου και άνοιξε τρία πέτρινα μπαλκόνια θέας στο στηθαίο ώστε οι αυλικοί που περπατούσαν μετά το δείπνο να αγναντεύουν απευθείας τον Λίγηρα.

Πάνω σε αυτό το πλατύ οροπέδιο την άνοιξη του 1518, ο Φραγκίσκος ο Πρώτος έστησε εβδομάδες κονταρομαχιών, μεταμφιέσεων και μια εικονική πολιορκία γύρω από ένα ξύλινο φρούριο για χιλιάδες καλεσμένους που γιόρταζαν έναν γάμο των Μεδίκων, με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι να σχεδιάζει θεατρικούς μηχανισμούς για την αυλή. Σχεδόν όλα τα γύρω κτίρια που πλαισίωναν εκείνα τα τουρνουά — η εξωτερική πτέρυγα του Ερρίκου του Δεύτερου, η Κατοικία των Βασιλισσών των Επτά Αρετών στα νότια και ο συλλογικός ναός του Σαιν-Φλοραντέν όπου ενταφιάστηκε αρχικά ο Λεονάρντο το 1519 — εξαφανίστηκαν κάτω από τις αξίνες κατεδάφισης της Πρώτης Αυτοκρατορίας.

Αυτό που πήρε τη θέση τους, διαμορφωμένο επί του δούκα του Παντιέβρ τον δέκατο όγδοο αιώνα και του βασιλιά Λουδοβίκου-Φιλίππου και φροντισμένο από το 1975 από το Ίδρυμα Σαιν-Λουί, είναι το ήσυχο πάρκο με τους κουρεμένους θόλους πυξαριού, τους κέδρους και τις αριές γύρω σας: ένα μετέωρο μπαλκόνι ανάμεσα στο ποτάμι και τον ουρανό.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ.

Πέντε στάσεις ακολουθούν τον κύριο άξονα από το ποτάμιο τείχος ως την Ταράτσα της Νάπολης, αφήνοντας στη διαδρομή σκαλιστές σαλαμάνδρες, βασιλικά οικόσημα και τρία επίπεδα επιπλωμένων αιθουσών των Βαλουά και της Ορλεάνης. Στρέψτε την κάμερα του κινητού σας σε οποιοδήποτε έμβλημα τζακιού, ταπισερί ή προμαχώνα πύργου και το Chiaro εξηγεί ποιος το έβαλε εκεί και απαντά φωναχτά στις ερωτήσεις σας.

Είναι στ' αλήθεια θαμμένος εδώ ο Λεονάρντο;Γιατί οι πύργοι έχουν ράμπες αντί για σκάλες;Ποιος ήταν ο εμίρης Αμπντ ελ-Καντέρ;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Montée de l'Émir Abd-el-Kader, 37400 Amboise. Η είσοδος των πεζών ανηφορίζει την κεκλιμένη ράμπα που ξεκινά από την πλατεία Place Michel Debré στο κέντρο της πόλης, ακριβώς απέναντι από το ζαχαροπλαστείο Pâtisserie Bigot (η πρώτη μας στάση λειτουργεί από την προκυμαία και την πλατεία κάτω πριν ανεβείτε). Οι επισκέπτες με μειωμένη κινητικότητα ή αναπηρικό αμαξίδιο πρέπει αντιθέτως να εισέλθουν με αυτοκίνητο από την ειδική ιδιωτική πύλη στο τέρμα της οδού Rue Augustin Thierry, συνοδευόμενοι από αρτιμελή συνοδό και επίσημο πιστοποιητικό αναπηρίας (η πύλη αυτή δεν είναι προσβάσιμη πεζή).

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Αμπουάζ βρίσκεται στη βόρεια όχθη, 10 λεπτά με τα πόδια σε επίπεδο δρόμο πάνω από τις γέφυρες του Λίγηρα ως τη ράμπα εισόδου, με απευθείας περιφερειακά τρένα από τον σταθμό Paris Austerlitz, την Ορλεάνη και την Τουρ. Τα τρένα υψηλής ταχύτητας TGV από το Paris Montparnasse σταματούν στο Tours–Saint-Pierre-des-Corps, 20 χιλιόμετρα δυτικά, με ανταπόκριση περιφερειακών συρμών TER προς Αμπουάζ.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Το κάστρο ανοίγει κάθε μέρα του χρόνου εκτός από τις 25 Δεκεμβρίου και την 1η Ιανουαρίου, με συνεχές ωράριο την άνοιξη, το καλοκαίρι (9:00–19:00 από 3 Ιουλίου έως 31 Αυγούστου) και τις σχολικές διακοπές των Χριστουγέννων, και με μεσημεριανή διακοπή του εκδοτηρίου 12:30–14:00 τον Νοέμβριο, στις αρχές Δεκεμβρίου, τον Ιανουάριο και στις αρχές Φεβρουαρίου· οι ώρες λήξης αφορούν το εκδοτήριο και ο χώρος μένει ανοιχτός 45 λεπτά περισσότερο.
  • Ένα κανονικό εισιτήριο (17,30 ευρώ ενήλικες το 2026, 14,40 ευρώ φοιτητές, 11,00 ευρώ ηλικίες 7 έως 18 ετών, δωρεάν κάτω των 7) καλύπτει τη Βασιλική Κατοικία, το αποκατεστημένο Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου και τους κήπους. Κρατήστε το απόκομμα του τρένου ή του λεωφορείου σας: η επίδειξη εισιτηρίου τρένου SNCF ή λεωφορείου Rémi των τελευταίων 3 ημερών δίνει μειωμένη τιμή στο ταμείο, ενώ τα συνδυαστικά εισιτήρια με το Κλο Λισέ ή το Σενονσό αγοράζονται μόνο ηλεκτρονικά εκ των προτέρων.
  • Θυρίδες φύλαξης επί πληρωμή για βαλίτσες, σακίδια και μπαταρίες ηλεκτρικών ποδηλάτων βρίσκονται στη ράμπα ανόδου στον αριθμό 9 της Montée de l'Émir Abd-el-Kader πριν από το εκδοτήριο, ενώ τα παιδικά καροτσάκια πρέπει να σταθμεύουν στον Διάδρομο της Φρουράς στο ισόγειο και να μη μεταφέρονται στους επάνω ορόφους.
  • Στο άνω πλάτωμα (προσβάσιμο με αυτοκίνητο από την πύλη ΑμεΑ της Rue Augustin Thierry με αποδεικτικό αναπηρίας και αρτιμελή συνοδό), το ισόγειο και ο πρώτος όροφος της Βασιλικής Κατοικίας, το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου και οι κύριοι κήποι είναι προσβάσιμοι με αναπηρικό αμαξίδιο, ενώ οι αίθουσες του 19ου αιώνα στον δεύτερο όροφο έχουν μόνο σκάλες και ο νοτιοανατολικός Ανατολίτικος Κήπος παραμένει κλειστός λόγω εργασιών στερέωσης των τειχών.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Η Αμπουάζ περιλαμβάνει χωρίς επιπλέον χρέωση στο εισιτήριο εισόδου τόσο το έντυπο φυλλάδιο επισκεπτών σε 16 γλώσσες όσο και το τάμπλετ HistoPad σε 12 γλώσσες (με κλασική διαδρομή 90 λεπτών και σύντομη διαδρομή 45 λεπτών για ενήλικες και παιδιά άνω των 7 ετών), αν και τα πολυσύχναστα απογεύματα η διάθεση μπορεί να περιοριστεί σε ένα τάμπλετ ανά οικογένεια. Αυτή η σελίδα σάς προσφέρει πέντε ηχογραφημένες στάσεις στο δικό σας κινητό — ξεκινώντας κάτω στο ποτάμι πριν από το εκδοτήριο — με πλήρη κείμενα κάτω από κάθε πρόγραμμα αναπαραγωγής.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ;

Ναι — οι πέντε στάσεις αυτής της σελίδας παίζουν δωρεάν σε οποιονδήποτε φυλλομετρητή κινητού με πλήρη κείμενα από κάτω, χωρίς εφαρμογή ή εγγραφή. Μέσα στο μνημείο, το Ίδρυμα Σαιν-Λουί περιλαμβάνει επίσης δωρεάν ένα τάμπλετ HistoPad σε 12 γλώσσες και έντυπο οδηγό σε 16 γλώσσες με κάθε εισιτήριο, ενώ η εφαρμογή Chiaro αφηγείται κάθε άλλο ανάγλυφο ή πορτρέτο από μια φωτογραφία.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Βασιλικού Κάστρου της Αμπουάζ χωρίς εισιτήριο;

Η πρώτη μας στάση είναι σχεδιασμένη για τη δημόσια προκυμαία, τη γέφυρα Μαρεσάλ Λεκλέρ και την πλατεία Place Michel Debré στους πρόποδες του βράχου προτού ανεβείτε στο εκδοτήριο. Για το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουβέρτου, την Αίθουσα του Συμβουλίου, τη ράμπα του Πύργου των Μινίμ και τους άνω κήπους απαιτείται κανονικό εισιτήριο εισόδου.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Βασιλικού Κάστρου της Αμπουάζ;

Τίποτα επιπλέον: το τάμπλετ HistoPad (με κλασική διαδρομή 90 λεπτών και σύντομη διαδρομή 45 λεπτών σε 12 γλώσσες για ενήλικες και παιδιά άνω των 7 ετών) περιλαμβάνεται στο κανονικό εισιτήριο ενηλίκων των 17,30 ευρώ. Τις ημέρες αιχμής το εκδοτήριο μπορεί να δίνει ένα τάμπλετ ανά οικογένεια.

Πού βρίσκεται ο τάφος του Λεονάρντο ντα Βίντσι στην Αμπουάζ;

Μέσα στη βόρεια κεραία του γοτθικού Παρεκκλησίου του Αγίου Ουβέρτου, πάνω στο νότιο τείχος ακριβώς απέναντι από την κορυφή της ράμπας εισόδου, το οποίο ξανάνοιξε την άνοιξη του 2024 ύστερα από μεγάλη αποκατάσταση. Ο Λεονάρντο ενταφιάστηκε το 1519 στον συλλογικό ναό του Σαιν-Φλοραντέν μέσα στο κάστρο· αφού ο ναός κατεδαφίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, τα οστά που ανασκάφηκαν και του αποδόθηκαν ενταφιάστηκαν ξανά εδώ το 1874.

Πότε είναι κλειστό το Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ;

Μόνο δύο ημέρες τον χρόνο: στις 25 Δεκεμβρίου και την 1η Ιανουαρίου. Εκτός των σχολικών διακοπών των Χριστουγέννων, το χειμερινό ωράριο τον Νοέμβριο, στις αρχές Δεκεμβρίου, τον Ιανουάριο και στις αρχές Φεβρουαρίου κλείνει το εκδοτήριο το μεσημέρι μεταξύ 12:30 και 14:00, ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι λειτουργεί συνεχόμενα· ελέγξτε το chateau-amboise.com για την ακριβή ημερομηνία σας και θυμηθείτε ότι ο χώρος αδειάζει 45 λεπτά μετά το κλείσιμο του ταμείου.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Βασιλικό Κάστρο της Αμπουάζ.